Σ ένα δημόσιο διάλογο που είχε ο καρδινάλιος Κάρλο Μαρία που άρχισε το Γενάρη του 1996 στο περιοδικό Λίμπεραλ με τον Ουμπέρτο Εκο, εξέφρασε την εξής απορία η οποία απορία δεν ήταν μόνο προσωπικά...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Σ ένα δημόσιο διάλογο που είχε ο καρδινάλιος Κάρλο Μαρία που άρχισε το Γενάρη του 1996 στο περιοδικό Λίμπεραλ με τον Ουμπέρτο Εκο, εξέφρασε την εξής απορία η οποία απορία δεν ήταν μόνο προσωπικά δικιά του αλλά αντιπροσωπευτική όλων των χριστιανών.. Ξεκινάει με τη παραδοχή ότι γνωρίζει ότι υπάρχουν άτομα που χωρίς να πιστεύουν σ έναν προσωπικό Θεό, έφτασαν μέχρι να δώσουν και τη ζωή τους για να μη παρεκκλίνουν απο τις ηθικές τους πεποιθήσεις. Το παραδέχεται, το γνωρίζει λέει, αλλά δεν μπορεί να καταλάβει ποια δικαιολογία δίνουν γι αυτή τη συμπεριφορά τους... Αναγνωρίζει λοιπόν ότι υπάρχουν άτομα ηθικά, που πολλές φορές κάνουν πράξεις υψηλού αλτρουισμού, χωρίς να έχουν μια βάση υπέρβασης για την πράξη τους, χωρίς να αναφέρονται ούτε στον Δημιουργό, ούτε στην Ανάσταση του Ιησού, ούτε στην υπόσχεση αιώνιας ζωής. Που βρίσκουν, αναρωτιέται, τη δύναμη να κάνουν το καλό και όχι μόνο σε εύκολες καταστάσεις, αλλά και σε εκείνες που ωθούν στο έσχατο τις ανθρώπινες δυνάμεις ? Γιατί, αναρωτιέται προτιμούν τον αλτρουισμό, την ειλικρίνεια,τη δικαιοσύνη, τον σεβασμό, τη συγχώρεση των εχθρών απο τις αντίθετες συμπεριφορές ? Δυσκολεύεται,λέει να καταλάβει πως μια ύπαρξη που εμπνέεται από αλτρουισμό, ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, συγχώρεση, δεν βασίζεται σε μεταφυσικές αρχές ή έναν Θεό προσωπικό. Σε όλη του την επιστολή προς τον Ουμπέρτο Εκο, αναρωτιέται ξανά και ξανά τι δικαιολογία έχουν αυτά τα άτομα για την ηθική τους. Όταν είχα διαβάσει αυτή την επιστολή εξεπλάγην. Χρειαζόμαστε δικαιολογία για να είμαστε ηθικοί ? Αν υποθέσουμε ότι αύριο αποδειχτεί από την επιστήμη πέραν πάσης αμφιβολίας ότι δεν υπάρχει Θεός, ή το παραδεχτεί και η Εκκλησία , οι χριστιανοί θα έπαυαν να είναι ηθικοί ? ( για όσους βέβαια είναι ηθικοί ) Τους χριστιανούς δηλαδή το > του Μωυσή τους συγκρατεί και δεν παίρνουν ένα περίστροφο και να πυροβολούν όποιον βρουν μπροστά τους,σαν τους ψυχοπαθείς ? Ή έστω ότι σ αυτό τους συγκρατούν οι νόμοι, θα γίνονταν ανήθικοι σε όσα δεν μπορεί να τους πιάσει ο νόμος ? Μου φαίνεται αδιανόητο να χρειαζόμαστε δικαιολογία για την ηθική, για το καλό. Νομίζω ότι για το κακό χρειαζόμαστε δικαιολογία... Π.χ, σκότωσα αυτόν γιατί μου έκανε αυτό, έκλεψα γιατί δεν είχα να φάω, είπα ψέματα για να κερδίσω αυτό... Αυτή η απορία και η σκέψη του καρδινάλιου δεν είναι πρωτάκουστη, την έχω ακούσει μυριάδες φορές. Αλλά εξακολουθει επιεικώς να με εκπλήσσει,και μάλιστα από έναν καρδινάλιο. Δηλαδή αν δεν έχουμε ανταμοιβή στην άλλη ζωή ποιος ο λόγος να είμαστε ηθικοί ? Και αν δεν υπάρχει άλλη ζωή δεν χρειάζεται η ηθική. Μα αυτή δεν είναι ηθική, είναι σκέτη ανηθικότητα. Είναι ο ορισμός της ανηθικότητας. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους