"Il n' y a plus que la Patagonie, la Patagonie qui convienne à mon immense plaisir..." (Blaise Cendrars -ελαφρώς παραφρασμένο) Το Chardonnay είναι αναμφίβολα διεθνώς η πιο δημοφιλής λευκή ποικιλία...

25#

Πλήρες Κείμενο:

"Il n' y a plus que la Patagonie, la Patagonie qui convienne à mon immense plaisir..." (Blaise Cendrars -ελαφρώς παραφρασμένο) Το Chardonnay είναι αναμφίβολα διεθνώς η πιο δημοφιλής λευκή ποικιλία κρασιού. Ωστόσο, σπάνια είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω κάποια σαρντονέ που να μην αναδίδουν τη χαρακτηριστική, και δυσάρεστη σε μένα, "σαρντονίλα". Και αυτές τις λίγες φορές επρόκειτο για κρασιά προερχόμενα από το Chablis. Ίσως γιατί αυτά είναι λιγότερο λιπαρά και βουτυράτα, ενώ κυριαρχεί η ορυκτότητα, η κοφτερή οξύτητα και τα πράσινα εσπεριδοειδή. Η τυφλή δοκιμή σε σαρντονέ, που έλαβε χώρα στο εστιατόριο Ella, απλώς επιβεβαίωσε την πεποίθησή μου. Το μόνο σαρντονέ που βρήκα πραγματικά υπέροχο προερχόταν από την μακρινή Παταγονία της Αργεντινής (Chacra Mainqué 2024): με χρώμα που σε έκανε να αμφιβάλλεις αν αυτό που βρίσκεται στο ποτήρι σου είναι κρασί ή νερό με λίγες σταγόνες λεμονιού, είχε μια απαράμιλλη ισορροπία οξύτητας, ορυκτότητας και αρωμάτων εσπεριδοειδών. Ελλείψει μάλιστα Chablis, στις φιάλες της συγκεκριμένης βραδιάς, στη δική μου βαθμολογία πήρε εύκολα την πρώτη θέση. Δεν διαφωνώ ότι το Pouilly-Fuissé 1er Cru, από τη Βουργουνδία ήταν ένα εξαίρετο chardonnay, αλλά δεν έπαυσε ούτε στιγμή, καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής, να είναι ένα σαρντονέ... 😉 Έχοντας δοκιμάσει κι άλλα κρασιά από την Παταγονία (malbec & pinot noir), αρχίζω να πιστεύω πως η Παταγονία δεν είναι μόνον τόπος έμπνευσης είτε ωραίων ταινιών, όπου συνήθως αναζητούν εγκληματίες ναζί, είτε ωραίων βιβλίων, όπως το "Στην Παταγονία" του Bruce Chatwin, αλλά και τόπος προέλευσης εξαιρετικών οίνων. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους