Ιταλία 1945: Ο Παρτιζάνοι εκτελούν και κρεμάνε ανάποδα τον Μουσολίνι και την Κλάρα Πετάτσι στην Piazzale Loreto του Μιλάνο -ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Ιταλία 1945: Ο Παρτιζάνοι εκτελούν και κρεμάνε ανάποδα τον Μουσολίνι και την Κλάρα Πετάτσι στην Piazzale Loreto του Μιλάνο -ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1943, οι Συμμαχικές δυνάμεις εισέβαλαν στη Σικελία. Το Μεγάλο Φασιστικό Συμβούλιο, με τη στήριξη του βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Γ’, καθαίρεσε και ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΤΟΝ ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ και τον εξόρισε στο Γκραν Σάσο, στα Αβρούζια Όρη της κεντρικής Ιταλίας. Η νέα κυβέρνηση άρχισε μυστικές διαπραγματεύσεις ειρήνης με τους Συμμάχους. ΑΜΕΣΩΣ, Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ πήρε στον έλεγχό της τον ιταλικό Βορρά, απελευθέρωσε τον Μουσολίνι και τον φυγάδευσε σε έδαφος υπό γερμανική κατοχή, με σκοπό την ίδρυση ενός κράτους-δορυφόρου. Οι φασίστες της Ιταλίας ίδρυσαν το ΚΡΑΤΟΣ-ΟΠΕΡΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΛΟ (ιδιαίτερη πατρίδα του) με το εμφατικό όνομα «Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία». ΣΤΙΣ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945 οι εργαζόμενοι στο ΤΟΡΙΝΟ της Ιταλίας κατεβαίνουν σε ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Τη σκυτάλη παίρνουν το ΜΙΛΑΝΟ και η ΓΕΝΟΒΑ. Οι συμμαχικοί βομβαρδισμοί είχαν ξεσπιτώσει χιλιάδες εργατικές οικογένειες και το καθεστώς τούς έδωσε ένα μικρό επίδομα. Η απεργία ξεκίνησε με το αίτημα το επίδομα αυτό να το πάρουν όλοι και όλες. Σύντομα το αίτημα γενικεύτηκε σε μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς και ενάντια στις άθλιες συνθήκες δουλειάς και συνδέθηκε με το μίσος για τον πόλεμο. «ΚΑΤΩ ΤΟ 12ΩΡΟ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ!» όπως έγραφε μια αφίσα έξω από ένα εργοστάσιο… ......................ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ανάρτησε στα εργοστάσια λίστες με ονόματα «ΥΠΟΠΤΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ» που θα συλλαμβάνονταν και θα στέλνονταν για καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία. ΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της FIAT, ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ. Οργισμένοι διαδηλωτές στους δρόμους καλούν τους φασίστες της… «Κοινωνικής Δημοκρατίας» να παραδοθούν. ΕΠΤΑ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, στις 25 Απριλίου, στο Τορίνο και στο Μιλάνο, οι «ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ» αφοπλίζουν μία φάλαγγα των ναζί που υποχωρούσε. ΣΤΗ ΓΕΝΟΒΑ ΟΙ ΜΑΧΕΣ στο κέντρο και το λιμάνι τέλειωσαν με την παράδοση χιλιάδων Γερμανών στρατιωτών. ΣΤΙΣ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 1945 το συγκεντρωμένο πλήθος στην Piazzale Loreto του Μιλάνο πανηγύριζε (εκεί όπου, στις 10 Αυγούστου του 1944, οι φασίστες πέταξαν τα πτώματα 15 αγωνιστών της Αντίστασης που είχαν πρώτα βασανίσει και μετά εκτελέσει, με εντολή του διοικητή των Ες Ες). ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΟΚΑΡΙ σ’ ένα βενζινάδικο ΚΡΕΜΟΤΑΝ ΑΝΑΠΟΔΑ το πτώμα του Μουσολίνι, της Κλάρα Πετάτσι και άλλων πρωτοκλασάτων φασιστών. Τα πτώματα κρεμάστηκαν εκεί και για να είναι ορατά από μεγαλύτερη απόσταση αλλά και για να αποτρέψουν τις εκδηλώσεις οργής των συγκεντρωμένων. ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ που εκτελούσαν χρέη φρουράς μόλις που κατάφεραν να εμποδίσουν μια ομάδα γυναικών από τις εργατογειτονιές του Μιλάνο να βάλουν ένα ΨΟΦΙΟ ΠΟΝΤΙΚΙ στο στόμα του Μουσολίνι και ένα ξεροκόμματο ΜΑΥΡΟ ΨΩΜΙ στο χέρι του. Αυτά ήταν τα «σύμβολα» της πείνας, που είχε εξαθλιώσει τις εργατογειτονιές στη διάρκεια του πολέμου. Ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ τρομοκρατημένος από το Μιλάνο, όπου διαπραγματευόταν ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ στους Συμμάχους, ενώ ξεκινούσε η εξέγερση. Κρύφτηκε σε ένα γερμανικό κονβόι αυτοκινήτων και οι παρτιζάνοι τον ανακάλυψαν στις 27 Απρίλη. Τον εκτέλεσαν την επόμενη μέρα το απόγευμα. .................ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ Ο ΒΑΛΕΤΑ, ο γενικός διευθυντής της FIAT, ήταν ο άνθρωπος που υπηρετούσε τους φασίστες αλλά ταυτόχρονα είχε ανοίξει επαφές και με τους Συμμάχους και με την Αντίσταση, όπως το αφεντικό του, ο Ανιέλι. ΕΝΟΠΛΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ στη FIAT τον πήραν από το γραφείο του για να τον εκτελέσουν, αλλά η ηγεσία τους σταμάτησε. .............ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΑ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ τη μία πόλη μετά την άλλη. Σύντομα ο φασισμός θα πέσει σε όλη την Ιταλία. ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ εθνικής απελευθέρωσης γιγαντωνόταν στις πόλεις και την ύπαιθρο. Μαζί του γιγαντώνεται και το αντάρτικο. ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ έφταναν τις 80 χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες το καλοκαίρι του 1944. Τον Απρίλη του 1945 ήταν περισσότεροι από 150 χιλιάδες. Και είχαν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. ΠΑΝΩ ΑΠΟ 45.000 παρτιζάνοι και αντιστασιακοί υπολογίζεται πως έχασαν τη ζωή τους σε μάχες ή δολοφονήθηκαν από τους φασίστες του Σαλό ή τους Γερμανούς ναζί. Το μεγαλύτερο μέρος τους ανήκε στις ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΓΚΑΡΙΜΠΑΛΝΤΙ που είχε οργανώσει το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ένα μεγάλο ποσοστό πολεμούσε στις ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» του Κόμματος της Δράσης, ενός αριστερού αντιφασιστικού κόμματος. Οι ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΡΟΣΕΛΙ ήταν συνδεδεμένες με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Υπήρχαν και οι «απολίτικοι» σχηματισμοί, που ήταν πιο στενά δεμένοι με την κυβέρνηση Μπαντόλιο και το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (που συμμετείχε στην Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης). ΟΙ «ΠΑΡΤΙΖΑΝΙΚΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ» στα βουνά ήταν η απόδειξη της δύναμης της Αντίστασης. Το καλοκαίρι του 1944 υπήρχαν τρεις, του Μοντεφιορίνο, της Κάρνια και της Όσολα. Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ ήταν ακόμα ένα δείγμα αυτής της δύναμης. ΤΟΝ ΜΑΡΤΗ ΤΟΥ 1944 ο Παλμίρο Τολιάτι, ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας, ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην Ιταλία μετά από δεκαετίες. Λίγο πριν φύγει είχε μια κουβεντούλα με τον ΔΗΜΗΤΡΟΦ (επικεφαλής της Κομιντέρν μέχρι την αυτοδιάλυσή της το 1943) που μετέφερε τις απόψεις του ΣΤΑΛΙΝ. Όταν ο Τολιάτι μίλησε στην συνεδρίαση της Κ.Ε. του κόμματος στο Σαλέρνο, η «γραμμή» είχε αλλάξει. ΤΟ Κ.Κ. ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Ήταν ο ιταλικός… Λίβανος. ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1944, η ηγεσία της CLNAI (Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης Άνω Ιταλίας) πήγε στη Ρώμη για διαπραγματεύσεις. Χρειάζονταν όπλα και χρήματα. Η κυβέρνηση και οι σύμμαχοι, δέχτηκαν να την αναγνωρίσουν ως «ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΡΧΗ» στη Βόρεια Ιταλία, αλλά υπό όρους: Όταν θα ερχόταν η απελευθέρωση, η εξουσία θα παραδιδόταν ομαλά στην κεντρική κυβέρνηση και οι αντάρτες ΘΑ ΠΑΡΕΔΙΔΑΝ ΤΑ ΟΠΛΑ. Ήταν η ιταλική Καζέρτα και η Βάρκιζα σε κοινή συσκευασία… ............ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ ξέσπασε στην Ιταλία κύμα εργατικών κινητοποιήσεων, απεργιών και καταλήψεων γης. Οι γαιοκτήμονες και οι μεγάλες βιομηχανικές εταιρείες, για να αντιμετωπίσουν την εργατική εξέγερση, ζήτησαν τη βοήθεια του ανερχόμενου φασιστικού κινήματος ΤΟΥ ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ. ΤΟ 1919 ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΙΤΑΛΙΑΣ αναδείχθηκε ΠΡΩΤΟ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ με ποσοστό 32% και οι χρονιές 1919-1920 έμειναν στην Ιστορία ως η «ΚΟΚΚΙΝΗ ΔΙΕΤΙΑ». Εργάτες από όλη τη χώρα οργανώθηκαν και έκαναν μαζικές απεργίες και καταλήψεις. Το 1920 οι κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν. Περίπου μισό εκατομμύριο εργάτες πάγωσαν την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή της της Ιταλίας. Η ΓΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ και η αντίστοιχη της γεωργίας ζήτησαν τη βοήθεια του ανερχόμενου ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ για να ανακόψουν την εργατική δυναμική. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ «COMBAT FASCI» του Μουσολίνι, υπήρχαν επίσης η Λίγκα των Αντιμπολσεβίκων, η «Fasci» για την Κοινωνική Μόρφωση, η Umus, και η «Εξιλεωμένη Ιταλία». Με την υποστήριξη της αστυνομίας και του στρατού, τα μέλη των φασιστικών οργανώσεων έβγαζαν πολύ εύκολα άδειες οπλοφορίας, δίνοντας στους ΜΕΛΑΝΩΧΙΤΩΝΕΣ και στα υπόλοιπα μέλη σημαντικό πλεονέκτημα ενάντια στους εχθρούς τους. Τον Νοέμβριο του 1921, οι διάφορες ομάδες κρούσης ενώθηκαν στη στρατιωτική οργάνωση «Principi» με σκοπό μια γενικευμένη επίθεση στην εργατική δύναμη της Αριστεράς. ΕΤΣΙ ΤΟ 1921 ΙΔΡΥΘΗΚΕ Η «ARDITI DEL POPOLO», η πρώτη λαϊκή πολιτοφυλακή που πολέμησε τους φασίστες. Αυτή ήταν η πρώτη ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ στην Ιταλία. ΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΝΘΗΜΑ «Να ηττηθεί ο φασισμός», είχε ρίζες στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συστήθηκε ως ένα κίνημα «αυτοοργάνωσης της άμυνας». Στο απόγειό του έφτασε τα 40.000 μέλη. Ηγετικά στελέχη ήταν οι Άργκο Σεκοντάρι, Τζίνο Λουτσέτι και Γκουίντο Πιτσέλι. ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ «ARDITI» προέρχονταν σχεδόν από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής της χώρας: Αναρχικοί, κομμουνιστές, ρεπουμπλικάνοι, δημοκράτες, σοσιαλιστές, ακόμη και πρώην εθνικιστές αξιωματικοί του στρατού. Από τα εργοστάσια και τον σιδηρόδρομο μέχρι τις οικοδομές και τα χωράφια, εργάτες ενώθηκαν για να νικήσουν τον φασισμό. Μαζί τους στρατεύτηκαν φοιτητές, αλλά και υπάλληλοι γραφείου της μεσοαστικής τάξης. ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ήταν ένα δαφνοστεφανωμένο ΚΡΑΝΙΟ με το ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ και το σύνθημα «A Noi» (Σε εμάς). Αν και δεν υπήρχε κάποιος κώδικας ενδυμασίας ανάμεσα στα μέλη, η συνηθισμένη «στολή» ήταν σκούρο γκρι παντελόνι, μαύρη μπλούζα και ένα ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ. Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΛΕΓΕ: «Συγκρατούμε τη βία των μισθοφόρων φασιστών / Όλοι οπλισμένοι επάνω στο ιππικό της ανθρώπινης εξιλέωσης / Αυτή η αιώνια νιότη ανανεώνεται / από την πίστη στους ανθρώπους που απαιτούν ισότητα και ελευθερία». Η «ARDITI» ΑΠΟΚΤΟΥΣΕ ΔΥΝΑΜΗ στον δρόμο και ήταν σε θέση να ανακόψει την πορεία του φασίστα Μουσολίνι, ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ, καθοδηγούμενο από τον Αμαντέο Μπορντίγκαν, είχε διαφορετική αποψη. Η νίκη κατά των φασιστικών οργανώσεων δεν ήταν ο ένοπλος αγώνας, αλλά η διαπραγμάτευση χωρίς τη χρήση βίας… ΣΤΙΣ 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1921, το Σοσιαλιστικό Κόμμα υπέγραψε ένα ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΙΡΗΝΗΣ με το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα. Ήταν το τέλος των μαζικών εργατικών απεργιών και των Λαϊκών Ομάδων Κρούσης. Σύντομα, είχαν μείνει μόνο 50 τομείς με 6.000 μέλη, τα οποία υποστηρίζονταν μόνο από τη Συνδικαλιστική Ένωση Ιταλίας και την Αναρχική Ένωση Ιταλίας. ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΠΥΡΗΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ διαλύθηκαν οριστικά το 1924. Πολλά μέλη της οργάνωσης, ωστόσο, προσχώρησαν στις διεθνείς ταξιαρχίες κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ Η «Arditi del Popolo» σημείωσε πολλές νίκες κατά των φασιστών, με σημαντικότερη αυτή στην Πάρμα. Έως το καλοκαίρι του 1921, η αντιφασιστική πολιτοφυλακή είχε δημιουργήσει σε όλη τη χώρα περισσότερους από 144 τομείς με τον πυρήνα της δύναμής της σε Λάτσιο και Τοσκάνη Η μεγάλη εξέγερση της Φλωρεντίας (Αύγουστος 1944) κατά τη διάρκεια της θερινής εκστρατείας για τη διάρρηξη της «Γοτθικής Γραμμής» που είχε οχυρώσει η Βέρμαχτ κατά μήκος της Ιταλίας Ο Μουσολίνι και τα αφεντικά της FIAT στο Τορίνο το 1932 Τα σύμβολα της «Arditi» και ο Άργκο Σεκοντάρι, ένας από τους ηγέτες της αντιφασιστικής οργάνωσης Μετά τη νίκη των σοσιαλιστών στις εκλογές του 1919 ακολούθησε η «Κόκκινη Διετία», ή αλλιώς «Biennio Rosso», στη διάρκεια της οποίας εργάτες και αγρότες οργανώθηκαν υπερασπιζόμενοι «τις αστικές ελευθερίες και το Σύνταγμα» σαν πρώτο στάδιο για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό… Οι φασίστες της Ιταλίας δεν αντέχουν την ήττα και ιδρύουν το κράτος-οπερέτα του Σαλό Ο Ιταλός παρτιζάνος Αλφρέντο Σφροζίνι Η Κάρλα Καπόνι, υπαρχηγός της GAP (Πατριωτικές Ομάδες Δράσης) Ιταλοί παρτιζάνοι κατά την απελευθέρωση της Φλωρεντίας Ιταλοί παρτιζάνοι το 1944 στην Βαλσεσία. Νεαρός Ιταλός παρτιζάνος αιχμάλωτος των Γερμανών 27.04.1945: Ιταλοί παρτιζάνοι συλλαμβάνουν τον Μουσολίνι και την επόμενη μέρα τον εκτελούν. Το άψυχο πτώμα του έμεινε για μέρες κρεμασμένο στην Piazzale Loreto του Μιλάνο 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους