25 ΑΠΡΙΛΗ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ ΚΡΕΜΑΣΑΝ ΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΑΝΑΠΟΔΑ στην Πιατσάλε Λορέτο του ΜΙΛΑΝΟ - ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ANTIFA ΙΤΑΛΙΑΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1943, ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ. ΤΟ...

25#

Πλήρες Κείμενο:

25 ΑΠΡΙΛΗ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ ΚΡΕΜΑΣΑΝ ΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΑΝΑΠΟΔΑ στην Πιατσάλε Λορέτο του ΜΙΛΑΝΟ - ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ANTIFA ΙΤΑΛΙΑΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1943, ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ. ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, με τη στήριξη του βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Γ', καθαίρεσε και συνέλαβε τον Μπενίτο Μουσολίνι και τον εξόρισε στο Γκραν Σάσο (Gran Sasso), στα Αβρούζια Όρη της κεντρικής Ιταλίας. Η νέα κυβέρνηση άρχισε μυστικές διαπραγματεύσεις ειρήνης με τους Συμμάχους. ΑΜΕΣΩΣ, Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΗΡΕ ΣΤΟΝ ΕΛΕΝΧΟ ΤΗΣ ΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟ ΒΟΡΑ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΤΟΝ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ και τον φυγάδευσε σε έδαφος υπό γερμανική κατοχή, με σκοπό την ίδρυση ενός κράτους-δορυφόρου. ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ίδρυσαν το ΚΡΑΤΟΣ-ΟΠΕΡΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΛΟΜΕ (ιδιαίτερη πατρίδα του) με το εμφαντικό όνομα Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία. ΣΤΙΣ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945 ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΤΟΡΙΝΟ της Ιταλίας ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Την σκυτάλη παίρνει το ΜΙΛΑΝΟ και η ΓΕΝΟΒΑ. Οι συμμαχικοί βομβαρδισμοί είχαν ξεσπιτώσει χιλιάδες εργατικές οικογένειες και το καθεστώς τους έδωσε ένα μικρό επίδομα. Η απεργία ξεκίνησε με το αίτημα το επίδομα να το πάρουν όλοι και όλες. Σύντομα το αίτημα γενικεύτηκε σε μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς και ενάντια στις άθλιες συνθήκες δουλειάς. Και συνδέθηκε με το μίσος για τον πόλεμο. Όπως έγραφε μια αφίσα έξω από ένα εργοστάσιο: «ΚΑΤΩ ΤΟ 12ωρο ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ!». ΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕ ΛΙΣΤΕΣ με ονόματα «ΥΠΟΠΤΩΝ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ» που θα συλλαμβάνονταν και θα στέλνονταν για καταναγκαστική εργασία στην Γερμανία. ΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της Fiat, ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ. Οργισμένοι διαδηλωτές στους δρόμους, καλούν τους φασίστες της ... «Κοινωνικής Δημοκρατίας» να παραδοθούν. ΕΠΤΑ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, στις 25 Απριλίου, στο ΤΟΡΙΝΟ και στο ΜΙΛΑΝΟ, οι «ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ» ΑΦΟΠΛΙΖΟΥΝ ΜΙΑ ΦΑΛΑΓΓΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ που υποχωρούσε. ΣΤΗ ΓΕΝΟΒΑ ΟΙ ΜΑΧΕΣ στο κέντρο και το λιμάνι τέλειωσαν με την παράδοση χιλιάδων Γερμανών στρατιωτών. ΣΤΙΣ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟΥ 1945 ΤΟ συγκεντρωμένο ΠΛΗΘΟΣ στην Πιατσάλε Λορέτο του ΜΙΛΑΝΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕ (εκεί, όπου στις 10 Αυγούστου του 1944 οι φασίστες πέταξαν τα πτώματα 15 αγωνιστών της Αντίστασης που είχαν πρώτα βασανίσει και μετά εκτελέσει με εντολή του διοικητή των SS). ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΟΚΑΡΙ σ ένα βενζινάδικο ΚΡΕΜΟΤΑΝ ΑΝΑΠΟΔΑ ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ, της ΚΛΑΡΑΣ ΠΕΤΑΤΣΙ και άλλων πρωτοκλασάτων φασιστών. Τα πτώματα κρεμάστηκαν από κει και για να είναι ορατά από μεγαλύτερη απόσταση αλλά και για να αποτρέψουν τις εκδηλώσεις οργής των συγκεντρωμένων. ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ που εκτελούσαν χρέη φρουράς μόλις και κατάφεραν να εμποδίσουν μια ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ από τις εργατογειτονιές του Μιλάνο να βάλουν ένα ΨΟΦΙΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ και ένα ξεροκόμματο μαύρο ψωμί στο χέρι του. Αυτά ήταν τα «σύμβολα» της πείνας που είχε εξαθλιώσει τις εργατογειτονιές στη διάρκεια του πολέμου. Ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΛΑΝΟ, όπου διαπραγματευόταν να παραδοθεί στους Συμμάχους. ΕΝΩ ΞΕΚΙΝΟΥΣΕ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ. ΚΡΎΦΤΗΚΕ σε ένα γερμανικό κομβόι αυτοκινήτων και οι παρτιζάνοι τον ανακάλυψαν στις 27 Απρίλη. Τον εκτελέσανε την επόμενη μέρα το απόγευμα. Ο ΒΑΛΕΤΑ, Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ FIAT ήταν ο άνθρωπος που υπηρετούσε τους φασίστες και ταυτόχρονα είχε ανοίξει επαφές και με τους Συμμάχους και με την Αντίσταση, όπως το αφεντικό του ο Ανιέλι. ΟΙ ΕΝΟΠΛΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΗ FIAT ΜΙΡΑΦΙΟΡΙ τον πήραν από το γραφείο του για ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΝ, αλλά η ηγεσία τους σταμάτησε. ΟΙ ΠΑΡΤΙΖΑΝΟΙ καταλαμβάνουν την μία πόλη μετά την άλλη. Σύντομα ο φασισμός θα πέσει σε όλη την Ιταλία. ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ των ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ γιγαντωνόταν στις πόλεις και την ύπαιθρο. Μαζί του ΓΙΓΑΝΤΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ. Οι παρτιζάνικες ταξιαρχίες έφταναν τις 80 χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες το καλοκαίρι του 1944. Τον Απρίλη του 1945 ήταν περισσότεροι από 150 χιλιάδες. Και είχαν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 45 χιλιάδες παρτιζάνοι και αντιστασιακοί έχασαν τη ζωή τους σε μάχες ή δολοφονήθηκαν από τους φασίστες του Σαλό ή τους Γερμανούς ναζί. Το μεγαλύτερο μέρος τους ανήκε στις ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΓΑΡΙΒΑΛΔΗ που είχε οργανώσει το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ένα μεγάλο ποσοστό πολεμούσε στις Ταξιαρχίες «ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» του Κόμματος της Δράσης, ενός αριστερού αντιφασιστικού κόμματος. Οι ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ ΡΟΣΕΛΙ ήταν συνδεδεμένες με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Υπήρχαν και οι «απολιτικοί» σχηματισμοί –που ήταν πιο στενά δεμένοι με την κυβέρνηση Μπαντόλιο και το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (που συμμετείχε στην Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης). ΟΙ «ΠΑΡΤΙΖΑΝΙΚΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ» στα βουνά ήταν η απόδειξη της δύναμης της Αντίστασης. Το καλοκαίρι του 1944 υπήρχαν τρεις, του Μοντεφιορίνο, της Κάρνια και της Όσολα. Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ ήταν ακόμα ένα δείγμα αυτής της δύναμης. ΤΟΝ ΜΑΡΤΗ ΤΟΥ 1944 Ο ΠΑΛΜΙΡΟ ΤΟΛΙΑΤΙ, ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΚΚΙ, ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην Ιταλία μετά από δεκαετίες. @Λίγο πριν φύγει είχε μια κουβεντούλα με τον ΔΗΜΗΤΡΟΦ (επικεφαλής της Κομιντέρν μέχρι την αυτοδιάλυσή της το 1943) που μετέφερε τις απόψεις του ΣΤΑΛΙΝ. Όταν ο Τολιάτι μίλησε στην συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματος στο Σαλέρνο, η «γραμμή» είχε αλλάξει. ΤΟ ΚΚ ΜΠΉΚΕ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Ήταν ο ιταλικός Λίβανος. ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1944, Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ CLNAI, (Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης Ανω Ιταλίας) πήγε στη Ρώμη για διαπραγματεύσεις. Χρειάζονταν όπλα και χρήματα. Η κυβέρνηση και οι σύμμαχοι, δέχτηκαν να την αναγνωρίσουν ως «ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΡΧΗ» ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΙΤΑΛΙΑ, αλλά με όρους: όταν θα ερχόταν η Απελευθέρωση, η εξουσία θα παραδιδόταν ομαλά στην κεντρική κυβέρνηση και οι αντάρτες θα παρέδιδαν τα όπλα. Ήταν η ιταλική Καζέρτα και Βάρκιζα σε κοινή συσκευασία. ............................................................................................................ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ ξέσπασε στην Ιταλία ΚΥΜΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ, απεργιών και ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΓΗΣ. Οι γαιοκτήμονες και μεγάλες βιομηχανικές εταιρίες για να αντιμετωπίσουν την εργατική εξέγερση ζήτησαν τη βοήθεια του ανερχόμενου φασιστικού κινήματος του Μπενίτο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ. ΤΟ 1919 ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΙΤΑΛΙΑΣ αναδείχθηκε ΠΡΩΤΟ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ με ποσοστό 32% και οι χρονιές 1919-1920 ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ «ΚΟΚΚΙΝΗ ΔΙΕΤΙΑ». Εργάτες απ΄ όλη τη χώρα οργανώθηκαν και έκαναν μαζικές απεργίες και καταλήψεις. Το 1920 οι κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν. Περίπου μισό εκατομμύριο εργάτες πάγωσαν την αγροτική και βιομηχανική παραγωγή της της Ιταλίας. Η ΓΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ η αντίστοιχη της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΖΗΤΗΣΑΝ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ανερχόμενου ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΚΟΜΜΑΤΟΣ για να ανακόψουν την εργατική δυναμική. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ «Combat Fasci» του Μουσολίνι, υπήρχαν επίσης η Λίγκα των Αντιμπολσεβίκων, η «Fasci» για την Κοινωνική Μόρφωση, η Umus, και η Εξιλεωμένη Εξιλεωμένη Ιταλία. Με την υποστήριξη της αστυνομίας και του στρατού, τα μέλη των φασιστικών οργανώσεων έβγαζαν πολύ εύκολα άδειες οπλοφορίας, δίνοντας στους ΜΕΛΑΝΩΧΙΤΩΝΕΣ και στα υπόλοιπα μέλη μέλη σημαντικό πλεονέκτημα ενάντια στους εχθρούς τους. Τον Νοέμβριο του 1921, οι διάφορες ομάδες κρούσης ενώθηκαν στη στρατιωτική οργάνωση «Principi» με σκοπό μια γενικευμένη επίθεση στην εργατική δύναμη της Αριστεράς. ΕΤΣΙ ΤΟ 1921 ΙΔΡΥΘΗΚΕ η Arditi del Popolo, Η ΠΡΩΤΗ ΛΑΊ΄ΚΗ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗ που πολέμησε τους φασίστες. ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ. ΜΕ κεντρικό ΣΥΝΘΗΜΑ «Να ηττηθεί ο φασισμός», τον Ιούνιο του 1921 ιδρύθηκε η Arditi del Popolo /Λαϊκές Ομάδες Κρούσης/Λ.Ο.Κ. Η πρώτη αντιφασιστική οργάνωση είχε ρίζες στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και συστήθηκε ως ένα κίνημα «αυτοοργάνωσης της άμυνας». Στο απόγειό του έφτασε τα 40.000 μέλη Ηγετικά στελέχη ήταν οι Άργκο Σεκοντάρι, Τζίνο Λουτσέτι και Γκουίντο Πιτσέλι. ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ Arditi προέρχονταν σχεδόν από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής της χώρας. Αναρχικοί, κομμουνιστές, ρεπουμπλικάνοι, δημοκράτες, σοσιαλιστές, ακόμη και πρώην εθνικιστές αξιωματικοί του στρατού. Από τα εργοστάσια και τον σιδηρόδρομο μέχρι τις οικοδομές και τα χωράφια, εργάτες ενώθηκαν για να νικήσουν τον φασισμό. Μαζί τους στρατεύτηκαν φοιτητές, αλλά και υπάλληλοι γραφείου της μεσοαστικής τάξης. ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ Arditi ήταν ένα δαφνοστεφανωμένο ΚΡΑΝΙΟ με το ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ και το σύνθημα «A Noi» (Σε εμάς).... Αν και δεν υπήρχε κάποιος κώδικας ενδυμασίας ανάμεσα στα μέλη, η συνηθισμένη «στολή» ήταν σκούρο γκρι παντελόνι, μαύρη μπλούζα και ένα ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ. Η Arditi ΑΠΟΚΤΟΥΣΕ ΔΥΝΑΜΗ στον δρόμο και ΗΤΑΝ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΑΝΑΚΟΨΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ Φασίστα ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ, ΑΛΛΑ... το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ιταλίας, καθοδηγούμενο από τον Αμαντέο Μπορντίγκαν είχε διαφορετική άποψη. Η νίκη κατά των φασιστικών οργανώσεων δεν ήταν ο ένοπλος αγώνας, αλλά η διαπραγμάτευση χωρίς τη χρήση βίας... ΣΤΙΣ 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1921, το ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ υπέγραψε ένα ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΙΡΗΝΗΣ με το ΕΘΝΙΚΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ.... Ήταν το τέλος των μαζικών εργατικών απεργιών και της Λαϊκής Ομάδας Κρούσης. Σύντομα, είχαν μείνει μόνο 50 τομείς με 6.000 μέλη τα οποία υποστηρίζονταν μόνο από τη Συνδικαλιστική Ένωση Ιταλίας και την Αναρχική Ένωση Ιταλίας. Οι τελευταίοι πυρήνες αντίστασης διαλύθηκαν οριστικά το 1924. Πολλά μέλη της οργάνωσης ωστόσο προσχώρησαν στις διεθνείς ταξιαρχίες κατά τη Διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους