Ένας πιλότος συντρίβεται στη Σαχάρα, παραληρεί από δίψα – και λίγα χρόνια μετά εξαφανίζεται πάνω από τη Μεσόγειο χωρίς ποτέ να βρεθεί το σώμα του. Δεκέμβριος 1935. Έρημος της Λιβύης. Ο Αντουάν ντε...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Ένας πιλότος συντρίβεται στη Σαχάρα, παραληρεί από δίψα – και λίγα χρόνια μετά εξαφανίζεται πάνω από τη Μεσόγειο χωρίς ποτέ να βρεθεί το σώμα του. Δεκέμβριος 1935. Έρημος της Λιβύης. Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, ένας αριστοκράτης που έγινε πιλότος ταχυδρομείου, προσπαθεί να σπάσει το ρεκόρ ταχύτητας από το Παρίσι στη Σαϊγκόν. Το αεροπλάνο του πέφτει στην άμμο με 270 χιλιόμετρα την ώρα. Επιζεί από την πρόσκρουση. Αλλά βρίσκεται στη μέση του πουθενά. Χωρίς νερό. Χωρίς φαγητό. Χωρίς πυξίδα. Τέσσερις ημέρες περπατά μέσα στην καυτή σιωπή της ερήμου. Τη δεύτερη ημέρα, το σώμα του σταματά να ιδρώνει – τα κύτταρά του στεγνώνουν σαν φύλλα. Την τρίτη, βλέπει παραισθήσεις: λίμνες που εξαφανίζονται, πόλεις που γελούν από μακριά, σκιές που τον κοροϊδεύουν. Είναι λίγες ώρες μακριά από τον θάνατο, όταν μια τελευταία όραση υφαίνεται μπροστά του: ένας Βεδουίνος πάνω σε καμήλα, μέσα από τον τρεμάμενο αέρα. Ο Βεδουίνος δεν λέει μεγάλες κουβέντες. Του δίνει νερό. Τίποτα παραπάνω. Και αυτό το νερό σώζει τη ζωή του Σαιντ-Εξυπερύ. Αργότερα θα γράψει: «Μας χάρισε τη φιλανθρωπία και τη μεγαλοψυχία φέρνοντας το δώρο του νερού.» Εκείνη η εμπειρία της ερήμου, εκείνο το παρά λίγο τέλος, εκείνη η θαυματουργή σωτηρία – όλα αυτά θα γίνουν μια μέρα το πιο αγαπημένο βιβλίο του κόσμου: Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μα πριν το γράψει, ο Σαιντ-Εξυπερύ πρέπει να επιζήσει από έναν πόλεμο. Γεννήθηκε στη Λυών το 1900. Στα 12 του ανεβαίνει πρώτη φορά σε αεροπλάνο – και ερωτεύεται τον ουρανό. Πετάει πάνω από τις Άνδεις, πάνω από τη Σαχάρα. Συντρίβεται πολλές φορές. Σπάει το κρανίο του. Κι όμως, κάθε φορά ξανασηκώνεται. Γράφει βιβλία που δεν είναι απλώς για την αεροπορία – είναι για την ανθρωπότητα, για την αγάπη, για το νόημα της ζωής όταν κρέμεσαι ανάμεσα στη γη και τ’ αστέρια. Όταν ξεσπά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, υπηρετεί στη Γαλλική Αεροπορία. Το 1940 η Γαλλία πέφτει στους Ναζί. Ο Σαιντ-Εξυπερύ φεύγει εξόριστος στην Αμερική. Είναι συντετριμμένος. Δεν μπορεί να πετάξει. Το σώμα του είναι γεμάτο παλιά τραύματα – δεν μπορεί ούτε να γυρίσει το κεφάλι του μόνος του. Μέσα σε αυτή την απόγνωση, γράφει Ο Μικρός Πρίγκιπας. Το βιβλίο κυκλοφορεί το 1943. Δεν γίνεται αμέσως επιτυχία. Ο κόσμος είναι απασχολημένος με τον πόλεμο. Μα εκείνος το κρατάει πάντα μαζί του. Το διαβάζει στους συναδέλφους του. Και μετά, παρόλο που είναι 43 ετών – πάνω από το όριο ηλικίας – παρόλο που το σώμα του είναι ράκος, ξαναντύνεται τη στολή του πιλότου. Επιστρέφει στην Πολεμική Αεροπορία των Ελευθέρων Γάλλων. Δεν αντέχει να μένει ασφαλής στην Αμερική όσο η πατρίδα του καίγεται. Τον Ιούλιο του 1944, πετάει με ένα P-38 Lightning πάνω από τη νότια Γαλλία. Αποστολή: αναγνώριση γερμανικών στρατευμάτων. Την 31η Ιουλίου, στις 8:45 το πρωί, απογειώνεται από την Κορσική. Πρέπει να επιστρέψει στη 1:30 το μεσημέρι. Η 1:30 περνάει. Κανένας Σαιντ-Εξυπερύ. Η 2:30. Τίποτα. Το αεροπλάνο του εξαφανίζεται πάνω από τη Μεσόγεια Θάλασσα. Κανένα σήμα κινδύνου. Κανένα συντρίμμι. Κανένα πτώμα. Απλώς… χάθηκε. Για 60 ολόκληρα χρόνια, κανείς δεν ξέρει τι απέγινε. Οι θεωρίες οργιάζουν: τον κατέρριψαν Γερμανοί; Έπαθε μηχανική βλάβη; Αυτοκτόνησε; Ή μήπως εξαφανίστηκε σαν τον Μικρό του Πρίγκιπα, που γύρισε στο αστέρι του; Κάποιοι δεν θέλουν ποτέ να μάθουν. Προτιμούν το μυστήριο. Η γυναίκα του, η Κονσουέλο, περιμένει. Η Γαλλία θρηνεί. Μα η θάλασσα δεν δίνει απαντήσεις. Μέχρι εκείνη την ημέρα, τον Σεπτέμβριο του 1998… Ένας ψαράς στα ανοιχτά της Μασσαλίας τραβάει τα δίχτυα του. Μέσα στα δίχτυα, μπλεγμένο σε φύκια και κοχύλια, βρίσκει κάτι. Ένα μικρό ασημένιο αντικείμενο. Το κρατάει στο φως. Τα μάτια του διαβάζουν μια χαραγμένη λέξη… Μια λέξη που θα ανατινάξει 60 χρόνια σιωπής. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους