👉✍️ : Από τον Κύριο Ιωάννης Κ. Μπουγάς ✍️: Σάκης Μουμτζης. Εμφύλιος ή ξενοκίνητος; Το 1946, ενώ είχαν πυκνώσει οι επιθέσεις των διάσπαρτων αντάρτικων ομάδων σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, με την ανάλογη...

25#

Πλήρες Κείμενο:

👉✍️ : Από τον Κύριο Ιωάννης Κ. Μπουγάς ✍️: Σάκης Μουμτζης. Εμφύλιος ή ξενοκίνητος; Το 1946, ενώ είχαν πυκνώσει οι επιθέσεις των διάσπαρτων αντάρτικων ομάδων σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, με την ανάλογη δράση των ένοπλων σχηματισμών εθνικοφρόνων πολιτών, η ελληνική κυβέρνηση κατήγγειλε στη διεθνή κοινή γνώμη τις γειτονικές λαϊκές δημοκρατίες για επέμβαση στα εσωτερικά της.Το ΚΚΕ από την άλλη πλευρά, πάντα νόμιμο, μιλούσε για καταδιωκόμενους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης από παρακρατικούς, στο πλαίσιο της διπλής γραμμής για αυτοάμυνα από τη μια πλευρά και για εθνική συμφιλίωση από την άλλη. Συνεπώς η ελληνική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη μιλούσε για μια ξενοκίνητη ανταρσία, το δε ΚΚΕ απέδιδε την όλη κατάσταση σε εσωτερικούς λόγους. Στις 3 Δεκεμβρίου 1946 η Ελλάδα προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά των βορείων γειτόνων της. Τη σχετική επιστολή παρέδωσε στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ ο πρέσβης Αθανάσιος Αγνίδης, ενώ τις θέσεις της Ελλάδας υποστήριξε στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κ. Τσαλδάρης. Τελικά στις 19 Δεκεμβρίου 1946 συγκροτήθηκε η Ειδική Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια (UNSCOB), με δικαίωμα να επισκεφτεί τις τρείς λαϊκές δημοκρατίες, την Αθήνα και την έδρα του Γενικού Αρχηγείου των ανταρτών, που μόλις είχαν ιδρύσει τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Εν τω μεταξύ τον Ιανουάριο του 1947 ο Κ. Τσαλδάρης παραιτείται και σχηματίζεται κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Δημήτριο Μάξιμο, με τη συμμετοχή των Γεωργίου Παπανδρέου, Σοφοκλή Βενιζέλου και Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ενώ ο Κ. Τσαλδάρης αναλαμβάνει το υπουργείο Εξωτερικών. Την 1η Απριλίου πεθαίνει ο βασιλιάς Γεώργιος και αναλαμβάνει τον θρόνο ο αδερφός του Παύλος. Η Επιτροπή του ΟΗΕ επισκέπτεται την Αθήνα, παραμεθόριες περιοχές, δέχεται σε ακρόαση προσωπικότητες όλων των παρατάξεων, ενώ στην όλη διερευνητική διαδικασία συμμετείχαν και εκπρόσωποι της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και της Γιουγκοσλαβίας που είχαν έρθει στην Αθήνα. Στις 22 Μαρτίου 1947 η Επιτροπή επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη και μεταξύ αυτών που θα κατέθεταν θα ήταν και ο Γιάννης Ζέβγος. Μια μέρα πριν δολοφονήθηκε από έναν πρώην σύντροφό του, κάτοικο του Μπούλκες. Οι καταγγελίες της ελληνικής κυβέρνησης δύσκολα μπορούσαν να αποδειχθούν διότι σε εκείνη τη φάση τα όπλα που έστελναν οι Γιουγκοσλάβοι (Ράνκοβιτς—Κάπισιτς) ήταν όλα γερμανικά λάφυρα, ενώ δεν υπήρχαν άλλες τεκμηριωμένες αποδείξεις. Υπήρχε όμως ένα χωριό στη Γιουγκοσλαβία, το Μπούλκες, στο οποίο διέμεναν Έλληνες κομμουνιστές που είχαν εκτεθεί με τη δράση τους κατά την Κατοχή. Με ονομαστικούς καταλόγους πρώτα πήγαν στην Αλβανία (Ρούμπικ) και κατόπιν πέρασαν στο Μπούλκες. Εκεί, η ελληνική κυβέρνηση υποστήριζε ότι λάμβαναν στρατιωτική εκπαίδευση, κάτι που το αρνούνταν τόσο οι Γιουγκοσλάβοι όσο και οι κάτοικοι του οικισμού. Έτσι η Ειδική Επιτροπή θεώρησε σκόπιμο να επισκεφτεί το Μπούλκες για να εκτιμήσει επιτόπου την κατάσταση. Έφτασε εκεί στις 25 Μαρτίου 1947 και η κομματική ηγεσία του χωριού φρόντισε να έχει ήδη πάρει τα μέτρα της. Συγκρότησε μια επιτροπή από μορφωμένα στελέχη, που να μπορούν με πειστικό τρόπο να προβάλουν τις θέσεις του Κόμματος για το συγκεκριμένο πρόβλημα. Τα στελέχη αυτά ήταν τα περισσότερα σε νεαρή ηλικία και δεν ήταν ευρέως προβεβλημένα. Την επιτροπή του Μπούλκες που θα απαντούσε στις ερωτήσεις της UNSCOB απάρτιζαν οι : Γιώργος Αναγνωστάκης, δικηγόρος, Γιάννης Τσερβελής, γεωπόνος, Μήτσος Γκαστής, δικηγόρος, Γρηγόρης Παπάς, δικηγόρος, Κώστας Μίσχος, φοιτητής, Άγγελος Δούπης, δάσκαλος, Αλέκος Κουτσούκαλης, γεωπόνος, Αυγή Κτενά, οδοντίατρος, Ρίτα Κοντογιώργη, δικηγόρος, Στρατής Αναστασιάδης, γεωπόνος. Ο Γκαστής έγινε στη συνέχεια λαϊκός δικαστής ανταρτοδικείου, το ίδιο και η Ρίτα Κοντογιώργη, που δεν ήταν άλλη από τη Μαργαρίτα Λαζαρίδου, δικαστίνα της 670 μονάδας του ΔΣΕ και σύζυγος του Κοντογιώργη, διοικητή της Πολιτοφυλακής Θεσσαλονίκης κατά την Εαμοκρατία.*Η ηγεσία του Μπούλκες πριν αφιχθεί η Επιτροπή του ΟΗΕ φρόντισε να παραδοθούν όλα τα πιστόλια που έφεραν μαζί τους οι καπετάνιοι του ΕΛΑΣ, για να αποφευχθούν οι κακοτοπιές. Όπως ήταν επόμενο τίποτα δεν προέκυψε από την επιτόπια έρευνα καθώς οι ερωτώμενοι γνώριζαν πολύ καλά τι θα έλεγαν. Πάντως, πολλά χρόνια μετά, όσοι πέρασαν από το Μπούλκες, αρνούνταν κατηγορηματικά πως εκεί λάμβαναν στρατιωτική εκπαίδευση. Αυτό γινόταν σε άλλες περιοχές της Γιουγκοσλαβίας, στη Ρουμανία και στην Πολωνία, αρκετά αργότερα. Τελικά αυτή η περίφημη Επιτροπή κατέληξε σε ένα κείμενο που κάλυπτε και τις δύο πλευρές. Από τη μια μεριά αναγνώριζε την τροφοδοσία και την κάθε είδους υποστήριξη των τριών γειτονικών κρατών προς τους αντάρτες, από την άλλη υποστήριζε πως στο εσωτερικό της Ελλάδας οι πολιτικές συνθήκες ήταν έκρυθμες. Τελικά μέσα στο 1948, τα προσχήματα έπεσαν, η τροφοδοσία των ανταρτών από τις σοσιαλιστικές χώρες γινόταν εμφανώς, οργανωμένα και σε σημαντικές ποσότητες. Το πρόβλημα όπως αποδείχτηκε δεν ήταν η έλλειψη όπλων, αλλά ή έλλειψη μαχητών και επαναστατικής διάθεσης των αριστερών. *Αλέκος Κουτσούκαλης «Το χρονικό μιας τραγωδίας 1945-1949» εκδ. Ιωλκός, 1998, σελ. 216. ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ 26/4/2026 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους