''Η υλική και η άυλη πλευρά της πολιτικής'' Το σημερινό στο ΒΗΜΑ. Στην κρίση σας . Αν έριχνε κανείς μια προσεκτική ματιά στα γεγονότα των πολιτικών ημερών σε εξέλιξη, θα διέκρινε καθαρά ενιαίες...

25#

Πλήρες Κείμενο:

''Η υλική και η άυλη πλευρά της πολιτικής'' Το σημερινό στο ΒΗΜΑ. Στην κρίση σας . Αν έριχνε κανείς μια προσεκτική ματιά στα γεγονότα των πολιτικών ημερών σε εξέλιξη, θα διέκρινε καθαρά ενιαίες, ανάμεικτες και αδιαίρετες τις δύο πλευρές της πολιτικής, την υλική και την άυλη. Αγκαλιασμένες μπροστά μας, σε μια δράση και παρουσία που η μία μοιάζει να αγνοεί την άλλη, αναπτύσσονται χωρίς επίγνωση της εσωτερικής πλοκής τους και χωρίς συνείδηση των πρωταγωνιστών, ότι η μια πλευρά από τις δύο έχει στις μέρες μας ήδη επιχρωματίσει την εικόνα της εξουσίας και έχει καταλυτικά ορίσει και την εκλογική τροπή των πραγμάτων. Την ημέρα της συζήτησης στην Βουλή για την άρση της ασυλίας βουλευτών, με σκοπό τη διερεύνηση από την Δικαιοσύνη πιθανών κολάσιμων πράξεων, περίπου ταυτόχρονα, με πράξη διαγγελματική, ο Πρωθυπουργός ανακοινώνει μέτρα υποστήριξης και ανακούφισης των αδυνάτων, ως μέρισμα στην κοινωνία, που προκύπτει από το υπερπλεόνασμα. Σε μια μεθοδολογική απλούστευση, η άρση της ασυλίας και αυτό που εμπεριέχει συνδέεται και ανακινεί αυθόρμητα στην σκέψη την άυλη πλευρά της πολιτικής. Η οικονομική ενίσχυση, με σκοπό την ανακούφιση, την χειροπιαστή, την υλική πλευρά της. Η πρώτη συνδέεται με την αντίληψη του Νόμου και του σεβασμού του, την υποχρέωση ανταπόκρισης σε ένα καθήκον, η δεύτερη στην υποχρέωση απάντησης εκ μέρους των διαχειριστών των πόρων στις πρακτικές ανάγκες του βίου. Έχει υποτιμηθεί στην καθημερινή άσκηση της πολιτικής η άυλη πλευρά που αδήριτα την συνοδεύει, ως στάση, ως τρόπος, ως ηθικό αίτημα. Σε μια συνθήκη αριθμητικής κυριαρχίας, όπως αυτή που προέκυψε από τις εκλογές του 2019 με τη φαντασία της ακόμη να γίνεται αντικείμενο επίκλησης από τους κυβερνητικούς, είναι εύκολα κατανοητό να αγνοηθεί η ανάγκη της μέριμνας για την ηθική υπόσταση του σχήματος στην εξουσία. Όταν η εξουσία είναι αυτοσκοπός, η ανταπόκριση – και αυτή συγκρατημένη – στην υλική πλευρά των αναγκών, εισοδήματα, επιδόματα, φοροελαφρύνσεις, πληθωρισμός, τιμές, αγοραστική δύναμη, ρυθμοί ανάπτυξης, εκλαμβάνεται ως η ολοκλήρωση της υποχρέωσης απέναντι στο κοινωνικό σώμα, το οποίο μάλιστα – μονολογούν οι άνθρωποι της εξουσίας – θα πρέπει να είναι ευχαριστημένο και να αρκείται στο υπαρκτό , αφού υπήρξαν και χειρότερα και η απειλή από το παρελθόν, που αντιπροσωπεύουν οι αντίπαλοι, δεν έχει εκλείψει. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον ευδοκίμησε και αναπτύχθηκε ως επίμονη πράξη η αδιαφορία για την αόρατη πλευρά της συνύπαρξης, την άυλη πλευρά, την καρδιά της πολιτικής λειτουργίας, δηλαδή την σταθερή προσήλωση στον σεβασμό της θεσμικής λειτουργίας, που πάντα είναι ο Νόμος και ο σεβασμός στον Νόμο. Για τους ανθρώπους που έχουν ως εκλεγμένοι την ευθύνη της διακυβέρνησης, είναι το πρώτο τους καθήκον. Στην συζήτηση για το «κράτος δικαίου» έλειψε η λέξη «ανομία», μια έννοια που μας οδηγεί στην καρδιά της πρωτεύουσας σημασίας για μια κοινωνία άυλη πλευρά της, το νόημα και το περιεχόμενο, που και το ένα και το άλλο εγείρει το αίτημα της ηθικής συγκρότησης και στάσης κάθε κυβερνητικής ομάδας, ως εγγενή υποχρέωση στις ανάγκες του δημοκρατικού ήθους. Η αλλοίωση των κριτηρίων υπέσκαψε κάθε ηθική υπόσταση. Κάθε τι που τις τελευταίες ημέρες αντανακλά την κυβερνητική στάση απέναντι σε κρίσιμα θεσμικά ζητήματα και οι διαλυτικές αντιφάσεις που συνοδεύουν την κυβερνητική επιχειρηματολογία, όλα μιλάνε για το τέλος που μιας περιόδου, υπό το βάρος της ήττας στο άυλο μέτωπο. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους