Σταματήστε τα μισόλογα και τις επικοινωνιακές φιοριτούρες. Η πραγματικότητα είναι μία και πονάει: Τα παιδιά τους τα σκοτώσατε. Τα σκοτώσατε στις ράγες της εγκατάλειψης και τώρα προσπαθείτε να θάψετε...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Σταματήστε τα μισόλογα και τις επικοινωνιακές φιοριτούρες. Η πραγματικότητα είναι μία και πονάει: Τα παιδιά τους τα σκοτώσατε. Τα σκοτώσατε στις ράγες της εγκατάλειψης και τώρα προσπαθείτε να θάψετε τα ίχνη σας κάτω από τόνους μπάζα, αλλοιωμένα πειστήρια και μια εκκωφαντική σιωπή για όσους έμειναν πίσω. Αυτά που συμβαίνουν δεν είναι «αστοχίες», είναι ένα διαρκές, οργανωμένο έγκλημα: Ο πόλεμος των βίντεο: Πώς γίνεται τα βίντεο από τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας να φτάνουν στη δικαιοσύνη «κουτσουρεμένα» ή με αλλοιώσεις; Τι κουβαλούσε εκείνο το τρένο που έπρεπε να εξαφανιστεί από κάθε καταγραφή; Η δικογραφία που «ξεχνάει»: Είναι πρόκληση να βρίσκονται βίντεο και σκληροί δίσκοι σε σπίτια πραγματογνωμόνων αντί να είναι κλειδωμένα στα δικαστικά γραφεία. Κρύβετε στοιχεία, αφήνετε κενά και ελπίζετε ότι θα κουραστούμε. Οι Επιζώντες - Οι ξεχασμένοι μάρτυρες: Τους αφήσατε μόνους τους να παλεύουν με τους εφιάλτες, τα τραύματα και τις αναπηρίες. Άνθρωποι που είδαν την κόλαση με τα μάτια τους και τώρα εισπράττουν την κρατική αναλγησία. Ο Γεράσιμος συνεχίζει να δίνει τη δική του μοναχική, τιτάνια μάχη, ως ζωντανή κατηγορία ενάντια στο σάπιο σύστημά σας. Ο ανήθικος πόλεμος στους γονείς: Αντί για δικαιοσύνη, οι οικογένειες εισπράττουν απειλές, απαξίωση και έναν κρατικό μηχανισμό που τις αντιμετωπίζει ως «εχθρούς». Τους αναγκάζετε να γίνουν ντετέκτιβ για να βρουν τα ίχνη των παιδιών τους, την ώρα που εσείς κρύβεστε πίσω από ασυλίες. Οι σκιές που πληθαίνουν: Οι «τυχαίοι» θάνατοι μαρτύρων και στελέχων, όπως ο γιος της Καλογήρου, και η σιωπή γύρω από πρόσωπα-κλειδιά που «χάθηκαν» από το προσκήνιο, γεννούν οργή. Προς την Κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη: Νομίζετε ότι με το να «εξαφανίζετε» βίντεο και να αλλοιώνετε δικογραφίες θα γλιτώσετε; Η αλήθεια έχει την ιδιότητα να βγαίνει στο φως, όσο βαθιά κι αν τη θάψετε. Κάθε δάκρυ αυτών των γονιών και κάθε ουλή των επιζώντων είναι μια υπογραφή στην καταδίκη σας στη συνείδηση του κόσμου. Δεν είναι πια μόνο η δικαίωση για τους 57. Είναι η μάχη για να μην ξαναγίνει η ζωή μας ένα «πάμε κι όπου βγει». ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ. ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ. 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους