Καλησπέρα και καλή Κυριακή, Η στήλη «Εν Θερμώ» που φιλοξενείται στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ καταπιάνεται με ένα θέμα ιδιαίτερα βαρύ, αιχμηρό και πέρα για πέρα αληθινό. Κοπιάστε... Αναλυτικά, «Ο...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Καλησπέρα και καλή Κυριακή, Η στήλη «Εν Θερμώ» που φιλοξενείται στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΜΠΡΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ καταπιάνεται με ένα θέμα ιδιαίτερα βαρύ, αιχμηρό και πέρα για πέρα αληθινό. Κοπιάστε... Αναλυτικά, «Ο μπουζουκτσής που διαλέξαμε και η μουσική που δεν αντέχουμε… Υπάρχει μια παλιά, λαϊκή αλήθεια που λέει πως «ό,τι πληρώνεις, παίρνεις». Στην περίπτωση της Λέσβου - και ευρύτερα του Βορείου Αιγαίου - φαίνεται πως έχουμε μια ιδιότυπη παραλλαγή: ό,τι επιλέγουμε, αυτό ακούμε. Κι αν η μουσική δεν μας αρέσει, ίσως ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά τον «μπουζουκτσή» που ανεβάσαμε στη σκηνή. Με αφορμή την κρίση του αφθώδους πυρετού, αποκαλύφθηκαν - για ακόμη μια φορά - οι βαθιές παθογένειες του τοπικού πολιτικού μας συστήματος. Όχι μόνο σε επίπεδο διοίκησης, αλλά και σε επίπεδο κοινωνίας. Γιατί, κακά τα ψέματα, η ευθύνη δεν είναι μονοδιάστατη. Δεν βαραίνει μόνο εκείνους που διοικούν, αλλά και εκείνους που τους επέλεξαν. Και μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τους επέλεξαν ξανά. Είχαμε δει το «έργο». Γνωρίζαμε το ύφος, τη ρητορική, τη λογική της διαχείρισης. Τον λαϊκισμό που βαφτίζεται «αντάρτικο», τις κινήσεις εντυπωσιασμού που υποκαθιστούν την ουσία, την απουσία σχεδίου που καλύπτεται με φωνές και χειρονομίες. Δεν ήταν κάτι καινούργιο. Ήταν μια γνώριμη «μουσική». Κι όμως, επιλέξαμε να την ξανακούσουμε. Και σήμερα, μπροστά σε μια κρίση που αγγίζει τον πυρήνα της τοπικής οικονομίας - τον πρωτογενή τομέα - διαπιστώνουμε το προφανές: ότι η διοίκηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Ότι δεν υπήρξε πρόληψη, ότι δεν υπήρξε συντονισμός, ότι δεν υπήρξε καθοδήγηση και κυρίως δεν υπήρξε ένα έστω «συγγνώμη, φταίμε». Οι κτηνοτρόφοι αφέθηκαν μόνοι τους, να στήνουν αυτοσχέδιες λύσεις για να σώσουν τα κοπάδια τους, την ώρα που οι αρμόδιοι αναλώνονταν σε επικοινωνιακές κινήσεις. Αλλά το πρόβλημα δεν σταματά εκεί. Γιατί, την ίδια στιγμή που όλοι αναγνωρίζουν το αδιέξοδο, η κοινωνία μοιάζει εγκλωβισμένη σε μια παράδοξη αδράνεια. Στα καφενεία, στα τραπεζοκαθίσματα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, περισσεύει η κριτική. Όλοι γνωρίζουν, όλοι καταγγέλλουν, όλοι «τα λένε έξω από τα δόντια». Μέχρι να έρθει η ώρα της ευθύνης. Γιατί τότε, ξαφνικά, σιωπή. Κανείς δεν θέλει να εκτεθεί. Κανείς δεν θέλει να «χαλάσει σχέσεις». Κανείς δεν θέλει να χαρακτηριστεί «κακό παιδί». Σε μια μικρή κοινωνία, όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, η δημόσια στάση έχει κόστος. Και το κόστος αυτό, πολλοί δεν είναι διατεθειμένοι να το αναλάβουν. Το αποτέλεσμα; Μια κοινωνία διχασμένη σε μικρά στρατόπεδα, χωρίς ενιαία φωνή, χωρίς κοινό διεκδικητικό πλαίσιο. Άλλοι με τον έναν, άλλοι με τον άλλον, κι όλοι μαζί απέναντι στο ίδιο πρόβλημα αλλά χωρίς συντονισμό. Κι έτσι, η κρίση διαιωνίζεται. Η υπόθεση του αφθώδους πυρετού δεν είναι απλώς μια υγειονομική κρίση. Είναι ένας καθρέφτης. Δείχνει με ωμό τρόπο τι δεν λειτουργεί: από τη διοίκηση μέχρι την κοινωνική στάση. Δείχνει πόσο εύκολα επενδύουμε στο συναίσθημα και πόσο δύσκολα στη λογική. Πόσο πρόθυμα χειροκροτούμε τον «μάγκα» και πόσο απρόθυμα απαιτούμε τον διαχειριστή. Και ίσως το πιο ανησυχητικό: δείχνει ότι, παρά τα παθήματα, δεν μαθαίνουμε. Κι παρά τις πληγές, κανένας δεν βγαίνει μπροστά να πει και να καταγγείλει. Θα μπορούσε κανείς να γράψει πολλά περισσότερα. Με ονόματα, με περιστατικά, με συγκεκριμένες ευθύνες. Αλλά ίσως δεν χρειάζεται. Γιατί το ζήτημα δεν είναι να στοχοποιήσουμε πρόσωπα. Είναι να αναγνωρίσουμε το μοτίβο, το οποίο επαναλαμβάνεται και θα επαναλαμβάνεται επί δεκαετίες με μόνους χαμένους όλους εμάς. Σκεφτείτε πού ήταν το νησί και που έφθασε. Αρκεί. Αν συνεχίσουμε να επιλέγουμε τον μπουζουκτσή για το κέφι της στιγμής, δεν μπορούμε μετά να παραπονιόμαστε για τη μουσική που παίζει. Κι αν δεν τολμήσουμε - ως κοινωνία - να κοιταχτούμε στον καθρέφτη, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να αλλάξουμε στάση, τότε φοβάμαι πως το επόμενο «κομμάτι» θα είναι ακόμη πιο βαρύ. Καληνύχτα Λέσβο…». 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους