Σαν σήμερα... Έλλη Μουρέλου Ορφανού (Πειραιάς, 26/4/1922 - Αθήνα, 20/2/2011) Ζωγράφος και ψηφιδογράφος, η Έλλη Μουρέλου Ορφανού στράφηκε στην καλλιτεχνική δημιουργία προσηλωμένα και αταλάντευτα...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα... Έλλη Μουρέλου Ορφανού (Πειραιάς, 26/4/1922 - Αθήνα, 20/2/2011) Ζωγράφος και ψηφιδογράφος, η Έλλη Μουρέλου Ορφανού στράφηκε στην καλλιτεχνική δημιουργία προσηλωμένα και αταλάντευτα, εξελίσσοντας διαρκώς τους εκφραστικούς της τρόπους χωρίς να βασίζεται ή να προσβλέπει στη θεσμική-εμπορική ανταπόκριση. Γεννήθηκε σαν σήμερα στον Πειραιά το 1922. Η καταγωγή της ήταν από την Ανατολική Ρωμυλία, από περιβάλλον με μεγάλη πνευματική παράδοση. Η πνευματική καλλιέργεια δεν έπαψε να χαρακτηρίζει την οικογένειά της και την ίδια ούτε όταν οι ιστορικοί κλυδωνισμοί του ελληνισμού επέφεραν διαδοχικές ανατροπές στην πορεία της. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1940-1947), με δασκάλους τον Δημήτριο Μπισκίνη, τον Ουμβέρτο Αργυρό και τον Κωνσταντίνο Παρθένη. Την περίοδο 1952-1956 συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, στη Σχολή Καλών Τεχνών, κοντά τους Ζαν Ντυπά και Ζαν Σουβερμπί. Παράλληλα ειδικεύτηκε στην τέχνη της ψηφιδογραφίας στην École d’ Art Italien – Mosaïque de Ravenne (1952-1954) υπό την καθοδήγηση του Τζίνο Σεβερίνι. Δίδαξε καλλιτεχνικά στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων, αρχικά Ελληνικού και μετέπειτα Αθηνών, για τρεις σχεδόν δεκαετίες (1947-1952, 1956-1979). Μετά την επιστροφή της από τη γαλλική πρωτεύουσα ανέλαβε τη διεύθυνση του Τμήματος Εικαστικών του ιδρύματος δίπλα σε άξιους ομοτέχνους της και διακρίθηκε για τη μεταδοτικότητα και το ενδιαφέρον προς τις μαθήτριές της. Το 1949 παντρεύτηκε τον μεγάλο χαράκτη και ζωγράφο Λάμπρο Ορφανό, με τον οποίο πορεύτηκαν συμπληρωματικά στη ζωή και την τέχνη. Ταξίδευε τακτικά στο εξωτερικό για καλλιτεχνική ενημέρωση και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι. Παρουσίασε το ζωγραφικό και ψηφιδογραφικό της έργο σε Πανελλήνιες Εκθέσεις (1957, 1960, 1967, 1971, 1975) και τιμήθηκε με βραβείο του ΕΟΤ για τη διαφημιστική αφίσα της Ελλάδας του 1959. Έφυγε από τη ζωή το 2011. Το έργο της Δημοτικής Πινακοθήκης, η ατμοσφαιρική άποψη του Λυκαβηττού από τον λόφο του Στρέφη, ανήκει στην πρώιμη περίοδο της ζωγράφου και χαρακτηρίζεται από έναν ιμπρεσιονισμό εμπεδωμένο σε βάθος και γονιμοποιημένο από αφαιρετικές κατακτήσεις. Αναγνωρίζονται ήδη εδώ στοιχεία του ώριμου ύφους της, όπως το ενδιαφέρον για την υλικότητα της εικόνας, η αγάπη για το χρώμα, οι ψυχρές και φωτεινές χρωματικές κλίμακες που ισορροπούνται με θερμά ψυχρά ή θερμές εξάρσεις, η ελεγχόμενη ευαισθησία. Στη συνέχεια το έργο της εξοικειώνεται με τις αναπαραστατικές τάσεις της Σχολής του Παρισιού, κυρίως όμως τροφοδοτείται από την παρισινή άμορφη αφαίρεση, που ενθαρρύνει την ζωγράφο να απελευθερώσει το εκφραστικό δυναμικό της. Τη δεκαετία του 1970 εκδηλώνεται η έλξη της για τον συμβολισμό, που θα αποτελέσει κύρια συνιστώσα της ποιητικής της. Τα χρόνια που ακολουθούν, συμβολιστικές αφηγήσεις και ονειρικά εξπρεσιονιστικά τοπία εκφέρονται με προωθημένο αφαιρετικό λεξιλόγιο, το οποίο συνομιλεί με τον κλασικό μοντερνισμό χωρίς να χάνει την αυτοτέλειά του. Η Έλλη Μουρέλου Ορφανού διακρίθηκε ιδιαίτερα ως ψηφιδογράφος, με νεωτερικό έργο που ανανεώνει το νεοελληνικό ψηφιδωτό. Είτε πρόκειται για παραδείσιους κήπους με τα αγαπημένα της πουλιά είτε για συμβολιστικές και αφαιρετικές παραστάσεις, τα ψηφιδωτά της χαρακτηρίζονται από μεγάλο χρωματικό πλούτο, τολμηρές αντιθέσεις αλλά και εκλεπτυσμένο χρωματικό-τονικό ρυθμό, και εμπνευσμένη αξιοποίηση του συνόλου της συνθετικής επιφάνειας. ---------- Έλλη Μουρέλου Ορφανού (1922-2011) Λυκαβηττός, 1940-49, λάδι σε καμβά, 26x22 εκ. Δωρεά Μίνωα Ορφανού 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους