Η εργασία αυτή επιχειρεί να προσεγγίσει τη μεταπολεμική/μετεμφυλιακή δημόσια παρέμβαση του Ηλία Βενέζη κατά κάποιον τρόπο in medias res. Από αυτή την άποψη, βασικός καμβάς θεωρείται η ομιλία που...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Η εργασία αυτή επιχειρεί να προσεγγίσει τη μεταπολεμική/μετεμφυλιακή δημόσια παρέμβαση του Ηλία Βενέζη κατά κάποιον τρόπο in medias res. Από αυτή την άποψη, βασικός καμβάς θεωρείται η ομιλία που εκφώνησε ο Βενέζης κατά την υποδοχή του στην Ακαδημία Αθηνών. Εδώ υπάρχει και μια ενδιαφέρουσα χρονική σύμπτωση: η ομιλία εκφωνείται το 1958, σχεδόν στη μέση της περιόδου 1949-1967. Προεξαγγελτικά, μπορεί να υποστηριχθεί ότι εδώ μπορεί να εντοπίσει κανείς στοχαστικά αρθρωμένο τον πυρήνα του βενεζικού προβληματισμού για τα μείζονα θέματα της εποχής και τον ρόλο-αποστολή του πνευματικού ανθρώπου εντός της. Η ομιλία, λοιπόν, του Ηλία Βενέζη κατά την επίσημη υποδοχή του στην Ακαδημία Αθηνών στις 7/3/1958 –είχε εκλεγεί το 1957– τιτλοφορούνταν «Τα γράμματα και η εποχή μας». Έτσι, ο άρτι εκλεγείς ακαδημαϊκός προχωρούσε σε μια διπλή επιτέλεση (performance): από τη μία πλευρά, αυτή της «εποχής», από την άλλη, του ρόλου που καλούνταν και έπρεπε να διαδραματίσουν εντός της «τα γράμματα», μετωνυμία των πνευματικών ανθρώπων, των διανοούμενων. Η διπλή αυτή επιτέλεση γινόταν ο άξονας ύφανσης του κειμένου και γύρω από αυτόν επιτελούνταν και οι υπόλοιπες οντότητες οι οποίες αποτελούσαν σταθερή πηγή προβληματισμού του Βενέζη: η τεχνολογία και η επιστήμη, η ελληνικότητα και ο ρόλος της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο, η Ευρώπη, οι νέες δυνάμεις. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους