Αυτή η προσέγγιση βρίθει επιστημονικών λαθών, νομικών ανακριβειών, σοβαρών παραλείψεων και αδόκιμων συγκρίσεων. 1. Η θανάτωση (stamping out) δεν είναι «επιλογή» αλλά δεσμευτική ευρωπαϊκή νομοθεσία...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Αυτή η προσέγγιση βρίθει επιστημονικών λαθών, νομικών ανακριβειών, σοβαρών παραλείψεων και αδόκιμων συγκρίσεων. 1. Η θανάτωση (stamping out) δεν είναι «επιλογή» αλλά δεσμευτική ευρωπαϊκή νομοθεσία: Το άρθρο παραλείπει εντελώς το γεγονός ότι η Ελλάδα λειτουργεί εντός ενός αυστηρού νομικού πλαισίου. Βάσει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΕ) 2016/429 (Νόμος για την Υγεία των Ζώων - Animal Health Law) και του Κατ' Εξουσιοδότηση Κανονισμού 2020/687 για τα νοσήματα Κατηγορίας Α, το κράτος-μέλος είναι νομικά υποχρεωμένο να προχωρήσει σε άμεση θανάτωση όλου του μολυσμένου κοπαδιού και των ευπαθών ζώων επαφής. Η Λέσβος (και η Ελλάδα ευρύτερα) δεν «επέλεξε» τις θανατώσεις αγνοώντας δήθεν άλλες λύσεις· εφαρμόζει την επιβεβλημένη νομοθεσία εκρίζωσης του νοσήματος για την προστασία της δημόσιας υγείας των ζώων, όπως οφείλει να κάνει κάθε ευρωπαϊκή χώρα. 2. Η επικίνδυνη ψευδαίσθηση γύρω από τον εμβολιασμό: Το άρθρο αναφέρει τον εμβολιασμό (π.χ. στην περίπτωση της Κύπρου) ως μια εναλλακτική πρακτική που δήθεν αντικαθιστά τις θανατώσεις. Αυτό είναι επιστημονικά και πρακτικά ψευδές. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο προληπτικός εμβολιασμός ρουτίνας για τον αφθώδη πυρετό απαγορεύεται αυστηρά. Ο επείγων εμβολιασμός (emergency vaccination) επιτρέπεται μόνο υπό ακραίες προϋποθέσεις ως «συμπληρωματικό εργαλείο» για τον περιορισμό της διασποράς (π.χ. εμβολιασμός δακτυλίου) για να αγοραστεί χρόνος. Ακόμα όμως και όταν εφαρμόζεται τέτοιος εμβολιασμός, τα ήδη μολυσμένα κοπάδια θανατώνονται υποχρεωτικά. Δεν υφίσταται επιστημονικό μοντέλο «εμβολιάζω τα άρρωστα ή εκτεθειμένα ζώα αντί να τα θανατώσω» για την εκρίζωση της νόσου σε ευρωπαϊκό έδαφος. 3. Ανισοβαρείς και παραπλανητικές συγκρίσεις χωρών: Η επιδημιολογική σύγκριση της Ελλάδας με τρίτες χώρες, όπως η Νότια Αφρική και η Βραζιλία, στερείται στοιχειώδους κτηνιατρικής βάσης. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός για την Υγεία των Ζώων (WOAH) κατηγοριοποιεί τις χώρες ανάλογα με το υγειονομικό τους καθεστώς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκει στις ζώνες "Απαλλαγμένες από τον Αφθώδη Πυρετό χωρίς εμβολιασμό". Σε αυτές τις «καθαρές» ζώνες, το μοναδικό ενδεδειγμένο μέτρο κατάσβεσης μιας νέας εστίας είναι η εκρίζωση. Αντίθετα, στη Νότια Αφρική ο ιός είναι ενδημικός (υπάρχει μόνιμα στην άγρια πανίδα, όπως στους αφρικανικούς βούβαλους). Επειδή αδυνατούν να τον εκριζώσουν, αναγκαστικά εφαρμόζουν μοντέλα επιτήρησης και ζώνες εμβολιασμού. Το κάνουν όχι επειδή είναι ένα «καλύτερο μοντέλο», αλλά επειδή είναι η μόνη τους επιλογή. Η Βραζιλία ομοίως, παλεύει σταδιακά μέσω εμβολιασμών να "καθαρίσει" τις τεράστιες ζώνες της. Η εφαρμογή αυτών των μοντέλων στην Ελλάδα θα σήμαινε παραδοχή ότι επιτρέπουμε στον ιό να γίνει ενδημικός στη χώρα μας. 4. Απόκρυψη των καταστροφικών οικονομικών επιπτώσεων του εμβολιασμού: Το άρθρο αποσιωπά πλήρως το "τίμημα" μιας τέτοιας αλλαγής στρατηγικής. Εάν η Ελλάδα αποφάσιζε (παράνομα και μονομερώς) να σταματήσει τις θανατώσεις και να στραφεί σε καθολικό εμβολιασμό, θα έχανε αυτόματα το διεθνές καθεστώς της «απαλλαγμένης χώρας». Το αποτέλεσμα θα ήταν ένα άμεσο, καθολικό και μακροχρόνιο εμπορικό εμπάργκο στις εξαγωγές ζώντων ζώων, κρέατος, γάλακτος και όλων των τυροκομικών προϊόντων (συμπεριλαμβανομένης της φέτας). Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα έσωζε απλώς κάποια κοπάδια τοπικά, αλλά θα οδηγούσε στην ολοκληρωτική κατάρρευση της ελληνικής κτηνοτροφίας και βιομηχανίας τροφίμων πανελλαδικά. 5. Παρερμηνεία των ίδιων των ευρωπαϊκών παραδειγμάτων: Ακόμα και τα ευρωπαϊκά παραδείγματα που επικαλείται το άρθρο (Γερμανία, Ουγγαρία, Σλοβακία) επιβεβαιώνουν ακριβώς την τακτική που ακολουθείται σήμερα στη Λέσβο. Η Γερμανία, όπως το ίδιο το άρθρο ομολογεί, εφάρμοσε «άμεση εκρίζωση» (δηλαδή θανατώσεις - stamping out), γενική απαγόρευση μετακινήσεων και «στενό γεωγραφικό κλείδωμα». Αυτά ακριβώς τα μέτρα (θανατώσεις, ζώνες προστασίας 3 χλμ, ζώνες επιτήρησης 10 χλμ και καραντίνα) εφαρμόζονται και στη χώρα μας για να μην εξαπλωθεί ο ιός. Ο Αφθώδης Πυρετός είναι ίσως το πιο μεταδοτικό ιογενές νόσημα των ζώων, με ικανότητα αερογενούς μετάδοσης σε τεράστιες αποστάσεις. Το να δημιουργούνται ψευδαισθήσεις στο κοινό και στους ήδη δοκιμαζόμενους κτηνοτρόφους ότι υπάρχει ένας "αναίμακτος" μαγικός τρόπος διαχείρισης στην Ευρώπη (που τον κρύβουν οι αρχές) είναι ανεύθυνο. Οι θανατώσεις, όσο επώδυνες κι αν είναι για τους παραγωγούς στους οποίους πρέπει να σταθούμε δίπλα με άμεσες αποζημιώσεις, αποτελούν τον μοναδικό επιστημονικά ενδεδειγμένο και νομικά επιβεβλημένο τρόπο να «σβήσει» η φωτιά, προκειμένου να διασωθεί η υπόλοιπη εθνική κτηνοτροφία από τον πλήρη αφανισμό. 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους