Έγραψα πριν τρία χρόνια: -Επήες στη Τζερύνεια και άναψες το τζερί ψες πάλε ρέ Αδωνι; -Εεε μα εν τάμα τούτο ρε Μίμη.. -Καλά τζαι αντέχεις -Έλα ρε Μίμη κανενα Σάββατο στο "Τζερυνειώτικο καφέ"

25#

Πλήρες Κείμενο:

Έγραψα πριν τρία χρόνια: -Επήες στη Τζερύνεια και άναψες το τζερί ψες πάλε ρέ Αδωνι; -Εεε μα εν τάμα τούτο ρε Μίμη.. -Καλά τζαι αντέχεις -Έλα ρε Μίμη κανενα Σάββατο στο "Τζερυνειώτικο καφέ" - Εν καλα που λαλείς. αλλά ..( είπε μου ένα αυτοσαρκαστικό χωραττά και γελάσαμε) Αυτή ήταν η συνομιλία όταν ανταλλάξαμε Πασχαλινές ευχές με τον εξαίρετο ηθοποιό και προπάντων γεμάτο καλοσύνη Μίμη(Δημητρη) Ξύστρα Demetris Xystras την Κυριακή του Πάσχα. Ακόμα δεν το πιστεύω οτι έφυγε και για 24 ώρες τωρα προσπαθώ να γράψω κάτι.. Με τον Μίμη πρωτογνωριστήκαμε στο Γυμνάσιο Κερύνειας. Αλλά δεν τον γνώριζα καλά μέχρι που στο πρώτο θεατρικό του ρόλο όχι ως πρωταγωνιστής στην εορταστική σχολική παράσταση της 25ης Μαρτίου όταν εγώ ήμουν υποβολέας. Αρχικά ήταν συνεσταλμένος και ντροπαλός στις πρόβες. Μέχρι που στη μεγάλη πρόβα έρχεται στην πορτούδα και μου λέει χαμηλόφωνα, "Ατε λάλε τα γλήορα τζαι να πάμε τζαί στο χωρκό". Το άκουσαν οι άλλοι και σπούρτισαν στα γέλια και διακόπηκε η πρόβα. Αυτό ηταν το χιούμορ του Μίμη. Μετά πηρε μέρος και σε άλλες παραστσεις και στην έκτη τάξη πρωταγωνίστησε σε παράσταση ως Οδυσσέας Ανδρούτσος. Μετά το τραγικό 1974 δεν έτυχε να βρεθούμε για πολλά χρόνια. Το χειμώνα του 1991 πρόβαλλε ο Όμιλος Φίλων Κινηματογραφου στο σινεμά Πάνθεον και μια μέρα που διοργανώθηκε Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου, βλέπω μια φιγούρα με το ταγάρι στο ώμο να έρχεται. Στάθηκα και τον έβλεπα..και μετά γύρισε και αυτός το βλέμμα του. " Ρε μα είσαι πάσh σινεφίλ και δεν σου εφαίνετουν" μου λαλεί με την χαρακτηριστική του φωνή και χαμόγελο. "Εε ούτε εσένα εφαίνετου σου ότι εν να γίνεις κουλτουριάρης και να έρκεσαι εδώ χαχα" του απαντώ. Όλη η ομήγυρη των Ελλήνων σκηνοθετών και άλλων ξέσπασε στα γελια Από τότε κρατούσαμε καποια επαφή και τον θαύμαζα στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση καθώς και στον κινηματογράφο. Όταν προβαλλόταν το Βουράτε Γειτόνοι, είπα στους γυιούδες μου οτι με τον Κάττο είμαστε στο σχολείο μαζί και το έλεγαν στους φίλους τους. Δεν θα ξεχάσω ποτε όταν πήγα πρώτη φορά στο αγαπημένο του "Ίρις" στο Πεντάκωμο και μου έδειξε πίσω απο το εστιατόριο ένα ολόκληρο θεατρικό χώρο. Μου έλεγε για το όραμα του και συγκινήθηκα. Ένοιωθε κάποια πικρία γιατί δεν τον στήριξαν. Αλλά ποτέ δεν κατηγορούσε κανένα προσωπικά. Όταν κάναμε την ετήσια συνεστίαση πριν 6-7 χρονια οι συμμαθητές στο Ίρις χάρηκε πολλά. Στη διάρκεια του lockdown ανταλλάσουμε κουβέντες και κανάμε πλάκες στο γκρούπ των συμμαθητών για να αντέξουμε. Μας έστελνε επίσης τα ποιήματα του. Πάντα εκφραστικός με το λεπτό χιούμορ άλλα πάντα με ευγένεια. Το κατεχόμενο χωριό του ο Άγιος Επίκτητος ήταν μια από τις μεγάλες του αγάπες. Μιλούσε για αυτό με μεγάλη συγκινηση.. Καλό σου ταξίδι Μίμη. Έφυγες νωρίς δυστυχως. Θα σε θυμόμαστε πάντα Κουράγιο στους δικους του. Μερικές φωτογραφίες με το Μίμη 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους