Την περασμένη Τετάρτη είχα την τιμή και τη χαρά να λάβω μέρος στο διεθνούς εμβέλειας, ελληνικό, ετήσιο Οικονομικό Forum των Δελφών, το 11ο σε σειρά και, πιο συγκεκριμένα, στη θεματική συζήτηση με...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Την περασμένη Τετάρτη είχα την τιμή και τη χαρά να λάβω μέρος στο διεθνούς εμβέλειας, ελληνικό, ετήσιο Οικονομικό Forum των Δελφών, το 11ο σε σειρά και, πιο συγκεκριμένα, στη θεματική συζήτηση με θέμα «From Policy to Practice: AI, Technology and Minors’ Protection» / «Από την Πολιτική στην Πράξη: Τεχνητή Νοημοσύνη, Τεχνολογία και Προστασία Ανηλίκων». Θέμα, όλο και πιο επίκαιρο, όλο και πιο κρίσιμο, λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης, των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης και των διάφορων εφαρμογών στα έξυπνα κινητά, στα οποία τα παιδιά μας έχουν καθημερινώς πρόσβαση, για πολλές ώρες, δυστυχώς. Στη διάρκεια των τοποθετήσεών μου ανέδειξα τρεις βασικές αρχές, οι οποίες θεωρώ πως πρέπει να καθοδηγούν τις αποφάσεις μας ως Νομοθέτες: # Πρώτη βασική αρχή: Τα όρια είναι άκρως απαραίτητα. Όπως δεν επιτρέπουμε σε ένα 10χρονο ή 12χρονο παιδί να κυκλοφορεί στους δρόμους όποιες ώρες θέλει ή όπως δεν επιτρέπουμε στα παιδιά να βλέπουν ταινίες με ακατάλληλο περιεχόμενο, με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να τεθούν χρονικοί περιορισμοί και περιορισμοί περιεχομένου στη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Κάθε όριο είναι απαραίτητο για την προστασία των παιδιών και για την ενδεδειγμένη κοινωνικοποίησή τους. # Δεύτερη βασική αρχή: Η Τεχνητή Νοημοσύνη και η τεχνολογία δεν είναι μόνο δυνητικοί κίνδυνοι για τα παιδιά, αλλά είναι – και, κυρίως, πρέπει να είναι – εργαλεία προστασίας των παιδιών. Οι ίδιες οι τεχνολογίες που κρύβουν κινδύνους, μπορούν να προσφέρουν πολύ περισσότερα τεχνολογικά εργαλεία προστασίας και ελέγχου. Ένα άριστο παράδειγμα αξιοποίησης της τεχνολογίας για προστασία των παιδιών είναι το καινοτόμο Kids Wallet, που ήδη εφαρμόζεται στην Ελλάδα και πού επιτρέπει τον έλεγχο και την επιβεβαίωση της ηλικίας των παιδιών κάθε φορά που επιχειρούν να αποκτήσουν ή να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε προϊόν, είτε ηλεκτρονικά (π.χ. εφαρμογές ακατάλληλου περιεχομένου), είτε με φυσική παρουσία (καπνικά προϊόντα ή αλκοολούχα ποτά). # Τρίτη βασική αρχή: Η ευθύνη για την προστασία των παιδιών δεν πρέπει να είναι στα παιδιά. Τα παιδιά είναι παιδιά, είχαν, έχουν και θα έχουν πάντα την τάση να δοκιμάζουν ή να κάνουν πράγματα που δεν επιτρέπονται… Η ευθύνη πρέπει να είναι στους ενήλικους, όλους μας, γονείς και μη γονείς. Και επιπρόσθετα, έχω την έντονη άποψη ότι η ευθύνη πρέπει να εναποτίθεται, πρωτίστως, στις εταιρίες και στους πωλητές, δηλαδή στους παραγωγούς προϊόντων, στους πάροχους Μέσων Δικτύωσης ή εφαρμογών και στους πωλητές όλων αυτών. Δηλαδή, να είναι ευθύνη των εταιριών και των πωλητών να ενημερώνουν και να προειδοποιούν τα παιδιά και να μην πωλούν σε αυτά ακατάλληλα προϊόντα (το μοντέλο της αγοράς των καπνικών προϊόντων και η ευθύνη στην οποία ήδη ανταποκρίνονται οι καπνοβιομηχανίες και οι λιανικοί πωλητές τους, είναι ένα καλό παράδειγμα καλής πρακτικής). Σε κάθε περίπτωση, τα παιδιά χρειάζονται όρια και η Πολιτεία, καθώς και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, οφείλουν να τα θέτουν και οφείλουν να ελέγχουν ότι αυτά τα όρια τηρούνται. Πάντα ίσχυε αυτό. Κι αν η πρώτη σκέψη μας στη σύγχρονη εποχή είναι πως η Τεχνολογία αυξάνει τους κινδύνους, οφείλουμε να αναλογιστούμε ψύχραιμα πως τα εργαλεία που η Τεχνολογία προσφέρει - και που μπορεί να προσφέρει - για προστασία των παιδιών, είναι πολύ περισσότερα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους