Η Μυρτώ και η κοινωνία στο όριο της συνενοχής Και ομως, η κοινωνία που ψάχνει δικαιολογίες για τους θύτες είναι συνένοχη. Κάθε φορά που ακούγεται το «κάτι θα έκανε», χτίζεται ακόμα ένα άλλοθι για τη...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Η Μυρτώ και η κοινωνία στο όριο της συνενοχής Και ομως, η κοινωνία που ψάχνει δικαιολογίες για τους θύτες είναι συνένοχη. Κάθε φορά που ακούγεται το «κάτι θα έκανε», χτίζεται ακόμα ένα άλλοθι για τη βία. Και δεν λέγεται «κατά λάθος» είναι το Κοινωνικό μοτίβο που ακολουθείται για να μετατίθεται η ευθύνη από αυτόν που επιτίθεται σε εκείνη που δέχεται την επίθεση. Και η υπόθεση της Μυρτούς στην Κεφαλονιά είναι μια ωμή αποκάλυψη, αυτής του στερεότυπου. Μια 19χρονη κοπέλα βρέθηκε σε κωματώδη κατάσταση τα ξημερώματα, εγκαταλελειμμένη σε πλατεία στο Αργοστόλι, έπειτα από μια νύχτα γεμάτη σκοτεινά κενά, ουσίες, αντιφάσεις και πρόσωπα που συνδέονται μεταξύ τους. Ένα κατάλυμα όπου «κανείς δεν έμενε» αποδείχθηκε γεμάτο ανθρώπους. Κλήσεις, χρήματα που μεταφέρθηκαν μέσα στη νύχτα, φωνές πίσω από κλειστές πόρτες, κάμερες που κατέγραψαν όσα κάποιοι ήθελαν να σβήσουν. Και μετά έρχεται η βουή, από μισές αλήθειες και συγκάλυψη. Και μέσα σε όλα αυτά, το πιο αρρωστημένο αντανακλαστικό, που είναι να αναζητηθεί ευθύνη στο κορίτσι. Με ένα «Γιατί πήγε;» και τις προσπάθειες για συνενοχή. Καμία γυναίκα δεν οφείλει να απολογείται για την ύπαρξή της. Δεν υπάρχει «προκλητικό» που να δικαιολογεί κακοποίηση, δεν υπάρχει «λάθος στιγμή» που να μετατρέπει τον θύτη σε δικαιολογημένο. Η βία έχει έναν και μόνο υπεύθυνο...αυτόν που τη διαπράττει! Τα στερεότυπα που θέλουν τη γυναίκα αδύναμη, διαθέσιμη, υποταγμένη δεν είναι απλώς ξεπερασμένα, είναι τελείως επικίνδυνα. Τρέφουν συμπεριφορές, νομιμοποιούν εγκλήματα, διαμορφώνουν συνειδήσεις που δεν αναγνωρίζουν όρια. Και όσο αυτά αναπαράγονται, τόσο θα υπάρχουν τέτοιες υποθέσεις. Και σε τέτοιες υποθέσεις η οργή δεν αρκεί, γιατί αυτό που χρειάζεται είναι ο καταλογισμός της ευθύνης και η ρήξη με την κουλτούρα της ενοχοποίησης των θυμάτων. Χρειάζεται να ειπωθεί καθαρά ότι δεν φταίει το θύμα. Ποτέ δεν φταίει. Και αν κάτι που πρέπει να φοβίζει, δεν είναι οι γυναίκες που ζουν ελεύθερα, αλλά όσοι θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα πάνω τους. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα και εκεί πρέπει να στραφεί κάθε κοινωνική γροθιά. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους