▪︎Συρματοπλέγματα ή κόκκινες σημαίες και κόκκινα τριαντάφυλλα▪︎ Όσο περνάνε τα χρόνια το νησί στενεύει Στενεύει όλο και περισσότερο Ασφυκτικά. Τόσο πολύ που έγινε μια λωρίδα Μία γραμμή Η γραμμή που...

25#

Πλήρες Κείμενο:

▪︎Συρματοπλέγματα ή κόκκινες σημαίες και κόκκινα τριαντάφυλλα▪︎ Όσο περνάνε τα χρόνια το νησί στενεύει Στενεύει όλο και περισσότερο Ασφυκτικά. Τόσο πολύ που έγινε μια λωρίδα Μία γραμμή Η γραμμή που διαχωρίζει Δεν είναι οι λέξεις που μετράνε πια. Οι λέξεις ξεχάσανε τη σημασία τους. Τα συνθήματα, τα χειροκροτήματα μετά τους πομπώδεις λόγους, Βορράς, Νότος, Δημοκρατία, Ψευδοκράτος, Πράσινη γραμμή, Συρματοπλέγματα (ανάμεσά μας). Την πρώτη φορά που πέρασα τη γραμμή του ψευδοκράτους Την πρώτη μέρα που μάθαμε ότι άνοιξαν το οδόφραγμα της Λήδρας τέλη Απριλίου - μύριζε ανθούς πορτοκαλιάς- μαζευτηκαμε κάποιοι τρελοί να περάσουμε απέναντι. Στο ψευδοκράτος, δεν είδα ψευδανθρώπους, μα ανθρώπους με σάρκα και οστά. Παιδιά παίζανε στον δρόμο. Ηλικιωμένοι πίνανε καφέ στο καφενείο. Και ύστερα ήρθαν τα κόκκινα τριαντάφυλλα που μας έδωσαν κάποιοι άγνωστοι ως δώρα καλοσωρίσματος καθώς περπατούσαμε κάτω από δρόμους με κόκκινες σημαίες που άπλωσαν άλλοι επιδεικτικά ως δώρα εκφοβισμού Μα δεν φοβόμουνα. Δεν ξέρω γιατί. Και με κόκκινα τριαντάφυλλα στα χέρια ανάμεσα στις κόκκινες σημαίες προχωρούσαμε σαν υπνωτισμένοι. (Κάπου διάβασα πως όσο πιο πολύ ένα κράτος αμφισβητεί τον εαυτό του τόσο κάνει κατάχρηση της σημαίας του προσπαθώντας να πείσει για την κυριαρχία του) Την πρώτη φορά που κάθισα, λίγο μετά, στο λιμανάκι της Κερύνειας κάποιος από μας - είχε φύγει μωρό από την Κερύνεια τον άκουσα να μονολογεί- βούτηξε ξαφνικά με τα ρουχα και βράχηκε στη θάλασσα. Ξεκίνησε και έκλαιγε με σχεδόν παιδική φωνή. Αυτήν που άφησε το 74 στην Κερύνεια. Και έκλαιγε η θάλασσα και έκλαιγε κι αυτός. (Δεν είμαι σίγουρη ποιος από τους δύο εκλαιγε πιο δυνατά.) Μα θυμάμαι ότι ένιωσα ότι μπήκα στο εξώφυλλο του σχολικού μου τετραδίου. Εκεί στην εικόνα με το Δεν Ξεχνώ κάτω από το λιμανάκι. Εκεί βαλσαμωμένη ανάμεσα στα χρόνια, στις πληγές μας και στα λάθη μας. Στα τραπεζάκια κάποιοι τραγουδούν αυθόρμητα : Ω, γλυκύ μου Έαρ... και τα λόγια μεταφέρονται από τραπέζι σε τραπέζι σαν το άγιο φως, Μεγάλο Σάββατο. Ξέρετε Οι ίδιοι άνθρωποι Κι οι απόγονοί τους Με άλλο όνομα Θεωρούν ότι αγαπούν μια ιδέα ή μια πατρίδα Περισσότερο από μένα Επειδή εγώ δεν θέλω να μισήσω τον αλλο για να αγαπήσω την πατρίδα μου Αν πατριώτης σημαίνει να μισώ Τότε εγώ, να ξέρετε, γεννήθηκα χωρίς πατρίδα Μα μην - τολμάτε να- αμφιβάλλετε την αγάπη μου για αυτήν . . . Μαρία - Ιζαμπέλλα Αχιλλέως Απρίλιος, 2021 *"Το ημερολόγιο έγραφε 23 Απριλίου 2003, όταν ο κατοχικός ηγέτης, Ραούφ Ντεντκτάς, αποφάσισε μονομερώς να ανοίξει το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας, στην Λευκωσία." 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους