«ΙΘΑΚΗ» Υπάρχει ένα σημείο στην Οδύσσεια του Ομήρου που είναι συγκλονιστικό. Ο Οδυσσέας, με σημαντικές αλλαγές στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά, αναγνωρίζεται σταδιακά από τους πιστούς του κατά την...

25#

Πλήρες Κείμενο:

«ΙΘΑΚΗ» Υπάρχει ένα σημείο στην Οδύσσεια του Ομήρου που είναι συγκλονιστικό. Ο Οδυσσέας, με σημαντικές αλλαγές στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά, αναγνωρίζεται σταδιακά από τους πιστούς του κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη. Πρώτος τον αναγνωρίζει ο σκύλος του, ο Άργος, και αμέσως μετά η ηλικιωμένη παραμάνα του, Ευρύκλεια. Στη συνέχεια, τον αναγνωρίζουν οι πιστοί δούλοι, ο χοιροβοσκός Εύμαιος και ο βουκόλος Φιλοίτιος, καθώς και ο γιος του, η γυναίκα του και ο πατέρας του. Οι σκηνές είναι απαράμιλλες και αναφέροντάς τες με γλαφυρό λόγο ο Όμηρος, εκτός από την πίστη, μας διδάσκει και κάτι άλλο. Ότι παρ’ όλο που οι εμπειρίες και η ωριμότητα μάς έχουν αλλάξει, οι άνθρωποι που μάς αγαπούν και πιστεύουν σ’ εμάς, αποδέχονται τις αλλαγές μας και εξακολουθούν να μας εμπιστεύονται. Ο άνθρωπος όμως που επιστρέφει από ένα «ταξίδι» με εμπειρίες, κρίσεις και δοκιμασίες και παραμένει ίδιος, δεν έχει κάνει ποτέ αυτοκριτική, είναι ρηχός. Δεν ενσωματώνει την εμπειρία. Δεν μετατρέπει το βίωμα σε γνώση. Δεν έχει αναγνωρίσει τα λάθη του. Τι τον εμπόδισε λοιπόν να αλλάξει; Πρώτον, ο εγωισμός. Αν δεν παραδεχτείς τα λάθη που έκανες, δεν έχεις λόγο να αλλάξεις. Δεύτερον, ο φόβος της απώλειας ταυτότητας. Η αλλαγή σημαίνει ότι ο παλιός εαυτός δεν επαρκούσε τελικά. Και είναι δύσκολο να ακυρώσεις τον προηγούμενο εαυτό σου. Τρίτον, η επιφανειακή εμπειρία. Κάποιοι «περνούν» από γεγονότα χωρίς να τα επεξεργάζονται. Δεν σταματούν να σκεφτούν τι τους συνέβη ή τις συνέπειες των λανθασμένων επιλογών τους. Τέταρτον, το συμφέρον. Αν το να μείνεις ίδιος εξυπηρετεί την εικόνα σου, παραδείγματος χάριν για μία θέση εξουσίας, τότε δεν έχεις κίνητρο να αλλάξεις. Και αναφέρω το παράδειγμα επειδή αυτό το φαινόμενο το βλέπουμε να συμβαίνει έντονα στην πολιτική. Τι χάνει λοιπόν αυτός ο άνθρωπος; Χάνει το νόημα της εμπειρίας του. Όσα έζησε δεν γίνονται εξέλιξη, είναι απλώς γεγονότα. Παραμένει προβλέψιμος, επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη και τελικά περιορίζει τον εαυτό του χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Γιατί το ταξίδι από μόνο του δεν μεταμορφώνει. Οι εμπειρίες δεν αρκούν. Αυτό που μεταμορφώνει είναι η ικανότητα να στραφείς προς τα μέσα και να ρωτήσεις: τι έμαθα, τι άλλαξε, τι δεν θέλω να είμαι πια; Όταν δεν έχεις το σθένος να κάνεις αυτοκριτική, το ταξίδι της επιστροφής στην «Ιθάκη» δεν επιφέρει κατανόηση και καμία διόρθωση. Και ο «ταξιδιώτης», δεν αποτυγχάνει τελικά επειδή έκανε λάθη, αλλά επειδή δεν έμαθε τίποτα από αυτά. ΗΚ 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους