Σαν σήμερα, το 1994, έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Γεννηματάς, ο πολιτικός που πέραν πάσης αμφιβολίας -αν δεν έφευγε τόσο νωρίς- θα ήταν ο επόμενος του Ανδρέα Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα, το 1994, έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Γεννηματάς, ο πολιτικός που πέραν πάσης αμφιβολίας -αν δεν έφευγε τόσο νωρίς- θα ήταν ο επόμενος του Ανδρέα Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της χώρας. Στα Δωδεκάνησα, τα τότε στελέχη είμασταν στη μεγάλη πλειοψηφία "Γεννηματικοί". Είχα την προνομιακή τιμή να συνεργασθώ μαζί του όταν ήταν Υπουργός Υγείας και εγώ Πρόεδρος του Νοσοκομείου της Ρόδου (1982-1989), στην πραγματοποίηση της μεγαλύτερης μεταπολεμικής πολιτικής τομής που έγινε στη χώρα, δηλ. του Εθνικού Συστήματος Υγείας και αργότερα να είμαστε βουλευτές και φίλοι στην ίδια Κοινοβουλευτική Ομάδα με την αγαπημένη του κόρη, τη Φώφη Γεννηματά. Πέρασαν ήδη 32 χρόνια, από την ημέρα που τον αποχαιρετίσαμε στη Μητρόπολη Αθηνών. Η Ζωή μας άλλαξε, η Χώρα μας άλλαξε, οι Ιδέες όμως και οι παρακαταθήκες του Γιώργου Γεννηματά, με το παράδειγμα ζωής που ο ίδιος έδωσε, παραμένουν αναλλοίωτες για να θυμίζουν ότι στο ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξαν μόνο οι μετρημένοι στα δάκτυλα "Τσοχατζόπουλοι" αλλά κυρίως οι χιλιάδες "Γεννηματάδες"....... ------- Είχα την τύχη, ειδικά σαν Πρόεδρος Νοσοκομείου αλλά και σαν τοπικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, να έχω πολλές συναντήσεις και συζητήσεις μαζί του. Θα αναφέρω μια από αυτές, που παραμένει στο μυαλό μου σαν να συνέβη μόλις χθες: Θυμάμαι, το καλοκαίρι που γύρισε από την Αμερική, μετά την επέμβαση που έκανε εκεί, τον επισκέφθηκα στο σπίτι τους στο Νημποριό της Σύμης. Μαζί μου ήταν οι φίλοι και συνάδελφοι μου δικηγόροι Σταύρος Σταυρής και Γρηγόρης Μοράρης. Μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής εγώ και ο Σταύρος, βαμμένοι "Γεννηματικοί" και οι τρείς μας! Ήταν εκεί η Κάκια και η μικρή τους κόρη, Μαίρη. Καθήσαμε και συζητούσαμε κάμποση ώρα. Είχε προηγηθεί το "Πεντελικόν" και τις προηγούμενες μέρες είχε δημοσιευθεί μια δημοσκόπηση, μάλλον στα ΝΕΑ αν θυμάμαι καλά, που τον έφερνε πρώτο σε δημοφιλία πολιτικό στην Ελλάδα, πολύ πιο μπροστά και από τον Ανδρέα Παπανδρέου, που και εκείνος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και είχαν ήδη αρχίσει οι κρυφές συζητήσεις για τη διαδοχή του! Θυμάμαι έντονα δύο πράγματα από τη συνάντηση μας εκείνη: Το πρώτο ήταν όταν τον ρώτησα πως σκέπτεται να πορευθεί στη μάχη της διαδοχής (Οι περισσότεροι θεωρούσαμε αυτονόητο και νομοτελειακό ότι ο επόμενος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα ήταν ο Γεννηματάς) και η άμεση απάντηση του ήταν " Δεν θα πάω για αρχηγός, χωρίς τον Σημίτη μαζί μου", απάντηση που τότε δεν την περίμενα, αλλά που διαπίστωσα το 1996 πόσο σωστή και διορατική ήταν! Το δεύτερο δεν ήταν πολιτικό, εξηγεί όμως το ότι έκανε σχέδια για το μέλλον πιστεύοντας ή θέλοντας να πείσει τον εαυτό του και μας ότι είχε διαφύγει οριστικά τον κίνδυνο και είχε σχέση με το μεγάλο πάθος του, που ήταν το κάπνισμα, το οποίο είχε αναγκασθεί μετά τη διάγνωση της ασθένειας του να το κόψει.Εμείς, καπνιστές επίσης, είχε περάσει κάμποση ώρα στη συνάντηση μας χωρίς τσιγάρο και είχαμε σχεδόν ανέπαφους τους ελληνικούς καφέδες που μας είχε τρατάρει η Κάκια. Ο Γιώργος το κατάλαβε και μου λέει κάποια στιγμή με τον επιτακτικό του εκείνο τόνο που δεν σήκωνε αντίρηση: "Παπανικόλα, άναψε τσιγάρο. Κι' εσείς το ίδιο!". Εγώ, επειδή με "είχε πιάσει στα πράσσα", αφού πράγματι το ήθελα και πολύ μάλιστα, τραύλιζα κάτι σαν ¨΄οχι δεν είναι σωστό" και τα παρόμοια, οπότε μου λέει " "άναψε τσιγάρο και να πετάς τον καπνό προς εμένα για να το μυρίζω τουλάχιστον, αφού δεν μπορώ ακόμα να καπνίσω. Και άκου, οι γιατροί στην Αμερική μου είπαν ότι από οποιαδήποτε άλλη αιτία μπορώ να πεθάνω, εκτός από καρκίνο. Από αυτό έχω θεραπευθεί ευτυχώς, μετά την εγχείρηση..!". -Μακάρι να ήταν έτσι Γιώργο..... Όμως εμείς ποτέ δεν θα σε ξεχάσουμε!!!!!!!! ------------ 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους