ΠΕΣ ΜΟΥ. "Ο,τι πεθαίνει, ταυτόχρονα γεννιέται ξανά". Από το απόλυτο σκοτάδι του Ναζιστικού Ολοκαυτώματος αυτό είναι ένα μύνημα του συγκλονιστικού ντοκυμαντέρ 'ΠΕΣ ΜΟΥ' του Νίκου Μεγγρέλη. Οι άμεσες...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΣ ΜΟΥ. "Ο,τι πεθαίνει, ταυτόχρονα γεννιέται ξανά". Από το απόλυτο σκοτάδι του Ναζιστικού Ολοκαυτώματος αυτό είναι ένα μύνημα του συγκλονιστικού ντοκυμαντέρ 'ΠΕΣ ΜΟΥ' του Νίκου Μεγγρέλη. Οι άμεσες μαρτυρίες Ελλήνων Εβραίων που επέζησαν από το κολαστήριο του Άουσβιτς, οι εφιαλτικές εικόνες από τα κρεματόρια και τα Ναζιστικά εργαστήρια θανάτου, οι ανατριχιαστικές αλλά λιτές, ποιητικές, περιγραφές, μια υποβλητική μουσική, ζωντανεύουν στην οθόνη το μεγάλο Έγκλημα του 20ου αιώνα. Στον επίλογο, το κάλεσμα να μην επιτρέψουμε ποτέ μια επανάληψή του. Όσοι μπορούν ας μη χάσουν αυτό το βραβευμένο ντοκυμαντέρ. Η τελευταία του προβολή είναι την Τετάρτη, 29 Απριλίου, στον κινηματογράφο ΔΑΝΑΟ, στους Αμπελόκηπους. .................. Marelle Danlacour . Πρόκειται για μια προσέγγιση στο τραύμα της οικογένειας Ρεβάχ από τη Θεσσαλονίκη, της οποίας τα μέλη έκαναν το ταξίδι χωρίς επιστροφή προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Αουσβιτς - Μπιρκενάου, τα σκοτεινά χρόνια του Ολοκαυτώματος. Όλοι χάθηκαν εκτός από τον Aλβέρτο Ρεβάχ που ζούσε μακριά τους, στην Αθήνα. Η φωτογράφος Renee Revah , εγγονή του Αλβέρτου, αρχικά τιμά τον παππού της παρακολουθώντας την πορεία του : οικογένεια, επιχειρήσεις, δημιουργία ... όλα στον αντίποδα της τεράστιας θλίψης που τον βασάνιζε. Έπειτα, ξεκινά για ένα ταξίδι-φόρο τιμής στον τόπο μαρτυρίου θέλοντας να δει με τα μάτια της και να φωτογραφίσει τα μέρη απ όπου πέρασαν εκατοντάδες χιλιάδες αθώων. Κτίρια και υποδομές που φτιάχτηκαν για να δεχτούν ανδρες, γυναίκες και παιδιά και να στεγάσουν μαρτύρια και θάνατο, στην αγκαλιά μιας εντυπωσιακής φύσης . Η Ρενέ περιπλανώμενη μέρα και νύχτα, δέχεται πλήθος από οπτικά ερεθίσματα που μετατρέπει σε προσωπικές "θεάσεις" και με σχεδόν ποιητικό τρόπο μεταφέρει τις εντυπώσεις της στον παππού της, τον πρώτο που βίωσε το τραύμα του εγκλήματος κατά των εβραίων συγγενών του. Ο Νίκος Μεγγρέλης παρακολουθεί τη Ρενέ που με οδηγό τα βιώματα και τις οικογενειακές διηγήσεις σκιαγραφεί πορτραίτα ανθρώπων και αναζητά τα σημεία απ όπου πέρασαν, δεχόμενη διαρκώς τις δονήσεις της μνήμης. Δεν είναι τόσο το έγκλημα του Ολοκαυτώματος που γίνεται το θέμα της ταινίας όσο το τι αφήνει στους επιζήσαντες και τους απογόνους τους (και στην Ανθρωπότητα ολόκληρη, βέβαια ) και το πως αυτοί το διαχειρίζονται . Θ αφήσουν το μίσος να συνεχιστεί ? Τη βία να γράψει καινούργια μαύρη σελίδα ιστορίας? Θα επιτρέψουν να καταργούνται τ'ανθρώπινα δικαιώματα ζώντας μέσα σε καθεστώς φόβου ? Η ταινία εκπέμπει μια μελαγχολία αλλά ταυτόχρονα κι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα : Ας αφήσουμε τη Μνήμη να μας διδάξει κι όχι να μας τροφοδοτεί αρνητικά. Ας επιδιώξουμε να σπάσει ο κύκλος της βίας σκεπτόμενοι τα παιδιά που φέρνουμε στον κόσμο, τις επόμενες γενιές που είναι ευθύνη μας. Φιλοξενούμενος του Νίκου και της Ρενέ ήταν γι αυτή την προβολή ο αγαπητός Stavros Psillakis που το ελληνικό ντοκιμαντέρ του οφείλει πολλά. Μίλησε όχι μόνο για το τεχνικό κομμάτι όπου εκθείασε την εξαιρετική κινηματογράφιση (Χρόνης Τσιχλάκης, Δημήτρης Κορδελάς) και το μοντάζ (Δημήτρης Πολυδωρόπουλος) της ταινίας αλλά με την ευαισθησία που τον διακρίνει μίλησε για το σενάριο της Ρενέ και το πόσο τον σημάδεψε η φράση "... πως γίνεται ομορφιά και θάνατος να χουν το ίδιο πρόσωπο ?" Γιατί κι ο Σταύρος ξέρει ν αναδεικνύει την ομορφιά και την ελπίδα μέσα απ τη θλίψη, την κακουχία, το φόβο θανάτου. Προβάλλει, στο έργο του, την ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη σαν κορυφαία γνωρίσματα του πραγματικού Ανθρώπου. Ήθελα να πω μια λέξη για το εικαστικό αποτέλεσμα που με εντυπωσίασε. Οι λήψεις με την φωτογράφο στο πλάνο ήταν καταπληκτικές, οι φωτογραφίες τραβηγμένες απ τη Ρενέ είχαν ενσωματωθεί υπέροχα στη ροή , η κινηματογράφιση με drone ήταν εντυπωσιακή, όπου κι αν επιχειρήθηκε. Επίσης, η πρωτότυπη μουσική του Μιχάλη Σιγανίδη (βλ. Χειμερινοί Κολυμβητές ) μου άρεσε πολύ. Πολλά συγχαρητήρια και στο Νίκο και στη Ρενέ δυο ανθρώπους που εκτιμώ πολύ, για το " Πες Μου" . Ήδη έχει αρχίσει να προβάλλεται στο εξωτερικό. Εύχομαι να φτάσει μακριά , ν αγαπηθεί και να περάσει ατόφια τα ωραία του μηνύματα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους