-Σ' αγαπάει; -Νομίζω πως ναι. Μ' αγαπάει. -Και πώς το ξέρεις; -Απλά το ξέρω. Το νιώθω και το βλέπω. Κάθε της βλέμμα, κάθε της κίνηση, ακόμη και όταν είναι νευριασμένη μαζί μου, φωνάζουν από μακριά...
25#
Πλήρες Κείμενο:
-Σ' αγαπάει; -Νομίζω πως ναι. Μ' αγαπάει. -Και πώς το ξέρεις; -Απλά το ξέρω. Το νιώθω και το βλέπω. Κάθε της βλέμμα, κάθε της κίνηση, ακόμη και όταν είναι νευριασμένη μαζί μου, φωνάζουν από μακριά ότι με αγαπάει. Νομίζω το κατάλαβα από την πρώτη φορά που την κοίταξα. Όμως, το προσπέρασα. -Γιατί πιστεύεις ότι σ' αγαπάει; -Νομίζω νιώθει ασφάλεια μαζί μου. Νιώθει ότι βρήκε το σπίτι της. Βλέπει τον καλύτερο μου εαυτό, αυτόν που ούτε εγώ δεν είχα δει ποτέ σε μένα. Πιστεύει σε μένα. Λες και βρήκε μια όαση στην έρημο. Δεν έκανα τίποτα σπουδαίο. Μακάρι να έκανα, αλλά η αλήθεια είναι ότι απλά με επέλεξε, όταν δεν είχα τίποτα, όταν δεν πίστευα σε μένα. Ίσως να μοιάζουμε κιόλας, γι' αυτό. Δεν ξέρω... -Είναι διαφορετική από τις άλλες γυναίκες που είχες στη ζωή σου; -Είναι σίγουρα διαφορετική. Είναι σαν πηγή ενέργειας. Μπαίνει σε ένα χώρο και τον γεμίζει. Δεν μπορείς να πάρεις το βλέμμα σου από πάνω της. Και για μένα είναι σαν όαση στην έρημο. Ίσως, όμως, έτσι να την βλέπω εγώ... -Είναι όμως διαφορετικός και ο τρόπος που νιώθεις μαζί της; -Ναι είναι. Είναι αυτή η οικειότητα και το αίσθημα της γαλήνης και ο τρόπος που δίνει τον εαυτό της σε μένα, που γίνεται από μια δυναμική γυναίκα σε ένα ευάλωτο μωρό... -Έχεις, όμως αμφιβολίες; -Στην αρχή μόνο. Όχι πια. Τώρα δεν εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Θα την πληγώσω. το έκανα ξανά πολλές φορές. Και με συγχώρησε. Δεν ξέρω που βρήκε τη δύναμη όμως το έκανε. -Μα δεν νομίζω ότι θέλει να είσαι τέλειος. Θέλει να είσαι παρών. Αλλιώς ποιο είναι το νόημα. Αν δεν μοιράζεστε κάποιες στιγμές μαζί τι μένει; -Μένει το αίσθημα. Δεν είναι αρκετό; -Όταν οι άνθρωποι θέλουν να ζήσουν τη ζωή και όχι απλά να την φαντάζονται όχι δεν είναι. Και μαζί μένει και το αίσθημα της απόρριψης. Το να έχεις τον πιο δυνατό σου παίχτη, όπως λες, τελευταίο στον πάγκο και σπάνια να τον βάζεις στο παιχνίδι σημαίνει ότι χάνετε και οι δύο. Και αν ένας παίχτης μείνει πολύ καιρό στον πάγκο, σκουριάζει, χάνει το πάθος του και την πίστη για τον προπονητή. Δηλαδή εσένα. Τα λόγια δεν αλλάζουν κάτι, δημιουργούν μόνο μεγαλύτερη προσμονή, προσκόλληση και μετά απογοήτευση. Και ίσως το να της λείπεις να είναι απλά αφόρητο και να μην θέλει άλλο να νιώθει έτσι. Ότι δεν χωράει στην ομάδα σου. Ότι είναι ένα βάρος στον πάγκο για όταν την χρειαστείς. -Κατάλαβα. -Ή την διώχνεις από την ομάδα για να βρει κάτι καλύτερο ή τουλάχιστον για να σταματήσει να νιώσει ότι δεν αξίζει να είναι βασική στη ζωή σου. Ή την κάνεις βασική. Οτιδήποτε άλλο είναι εγωιστικό και δεν μπορεί να κρατήσει. Μόνο πληγές ανοίγει. Εσύ την αγαπάς ή απλά νιώθεις ωραία μαζί της; -Ίσως τελικά εγώ να μην την αγαπάω. Την θέλω. Σίγουρα, όμως, όχι τόσο για να μπορώ να κάνω αυτή την μεγάλη αλλαγή. Ή έστω μια μικρή. Αυτό είμαι, ελάχιστα μπορώ να δώσω γιατί ήδη τα δίνω όλα άλλου και ίσως γι' αυτήν να μην είναι αρκετό. Ίσως να άφησε την πιο μεγάλη θέση κένη για μένα, εγώ όμως δεν έχω θέση κενή. Ίσως απλά να θέλω τον τρόπο που με αγαπάει. Ίσως απλά να είναι πιο εύκολο να φύγει κι εγώ να συνεχίσω μόνο να την σκέφτομαι. -Μόλις έκανες το πρώτο βήμα. Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, να καταλαβαίνεις πως νιώθει ο άλλος. Και να παίρνεις και τις δικές σου ευθύνες. Η απόφαση είναι μόνο δική σου. "Ο Διάλογος - Μονόλογος αυτού που φεύγει" ***Το κείμενο είναι μυθοπλασία όμως μπορεί και να το βιώσει κάποιος κάποτε!! 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους