Με ποιον θα ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΤΕ; ΈΝΑ ΕΡΏΤΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΌΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΌΣ Στην καθημερινή πολιτική συζήτηση επανέρχεται με ιδιαίτερη ένταση, κυρίως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από εκείνους που επιδιώκουν να...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Με ποιον θα ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΤΕ; ΈΝΑ ΕΡΏΤΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΌΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΌΣ Στην καθημερινή πολιτική συζήτηση επανέρχεται με ιδιαίτερη ένταση, κυρίως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από εκείνους που επιδιώκουν να εγκλωβίσουν και να διαμορφώσουν τους πολιτικούς συσχετισμούς, το ερώτημα: «με ποιον θα συγκυβερνήσετε;». Το ερώτημα αυτό δεν τίθεται για να ανοίξει έναν δημοκρατικό διάλογο γύρω από τη λαϊκή κυριαρχία ή μια πολιτική ηγεμονία υπέρ της κοινωνίας, αλλά για να προεξοφλήσει το μέλλον και να οργανώσει το παρόν με όρους πίεσης και στρατηγικού εγκλωβισμού. Το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα που βρίσκεται στο ενδιάμεσο πολιτικό Πεδίο βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της παγίδας. Οποιαδήποτε απάντηση δώσει, χάνει πολιτικό ακροατήριο είτε προς τη δεξιά είτε προς την αριστερά. Η ίδια η ερώτηση λειτουργεί ως μηχανισμός πολιτικής φθοράς πριν ακόμη διαμορφωθεί η πραγματική εκλογική βούληση Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία απονευρωμένη, χωρίς ισχυρές συλλογικές προσδοκίες, με μειωμένη εμπιστοσύνη στους θεσμούς και περιορισμένη πίστη σε μεγάλες αλλαγές. Παράλληλα,δε τελευταία έχουν αναδειχθεί εξ αιτίας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη σοβαρά ζητήματα θεσμικής λειτουργίας, όπως υποθέσεις διαφθοράς, υποκλοπών και της διαχείρισης της Εθνικής τραγωδίας των Τεμπών, τα οποία έχουν πλήξει την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Ωστόσο, παρά αυτή τη φθορά, το πολιτικό πεδίο δεν παράγει σαφείς εναλλακτικές στρατηγικές ρήξης, αλλά κινείται σε επίπεδο διαχείρισης. Το βασικό ζήτημα δεν είναι πλέον «με ποιον θα κυβερνήσεις», αλλά «πώς θα κυβερνήσεις». Οι μονοκομματικές κυβερνήσεις έχουν ιστορικά συνδεθεί με φαινόμενα αδιαφάνειας, αλαζονείας και θεσμικής απαξίωσης, ενώ οι πολυκομματικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα εμφανίζονται κυρίως σε περιόδους κρίσης και συνδέονται στη συλλογική εμπειρία με σκληρά μέτρα και κοινωνική πίεση. Από τις μεταπολιτευτικές συγκυβερνήσεις έως τις μνημονιακές κυβερνήσεις, το κοινωνικό αποτύπωμα συχνά ήταν επώδυνο και είχαμε ισχυρή μείωση του εισοδήματος και μείωση του κοινωνικού κράτους Ταυτόχρονα, τα κόμματα έχουν απομακρυνθεί από την κοινωνία. Λειτουργούν είτε ως προσωποπαγή σχήματα είτε ως κλειστές εσωτερικές ομάδες εξουσίας. Δεν παράγουν πλέον σχέδια κοινωνικής ρήξης ή αναγέννησης, αλλά διαχειριστικά προγράμματα ήπιας προσαρμογής. Η απονεύρωση αυτή συνοδεύεται από εσωκομματικές συγκρούσεις, αποκλεισμούς και έλλειψη κουλτούρας σύνθεσης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ενδεχομενικότητας, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρείται προαποφασισμένη. Το πολιτικό πεδίο είναι ρευστό, πολυκατακερματισμένο και ανοιχτό σε πολλαπλές εξελίξεις. Η απαίτηση για προεκλογική δέσμευση συνεργασιών λειτουργεί ως περιορισμός της ίδιας της δημοκρατικής διαδικασίας. Επομένως, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι οι συμμαχίες, αλλά το πλαίσιο διακυβέρνησης. Το πρώτο κρίσιμο ερώτημα είναι όχι «με ποιον», αλλά «υπό ποιους όρους» θα κυβερνηθεί η χώρα. Αυτό προϋποθέτει Δεύτερον εσωτερική δημοκρατία στα κόμματα και δυνατότητα σύνθεσης διαφορετικών τάσεων. Δηλαδή εάν δεν χωρούν όλες οι απόψεις μέσα στο κόμμα σου πως θα συγκυβερνήσεις με με άλλα κόμματα Τρίτος άξονας το αίτημα Πέρα όμως από το ερώτημα και πέρα από το πλαίσιο, υπάρχει και ένας τρίτος καθοριστικός παράγοντας το αίτημα. Στην πολιτική δεν κερδίζει μόνο όποιος θέτει το ερώτημα ή όποιος ορίζει τους όρους, αλλά κυρίως όποιος καταφέρνει να συγκροτήσει και να επιβάλει ένα σαφές κοινωνικό αίτημα. Το αίτημα είναι αυτό που δίνει κατεύθυνση, νομιμοποίηση και πολιτική δυναμική. Όποιος θέτει το αίτημα που η κοινωνία αναγνωρίζει ως δικό της, αυτός τελικά επικυρώνεται από την κοινωνία. Το αίτημα γίνεται το σημείο σύγκλισης των αντιφάσεων και ο άξονας πάνω στον οποίο οργανώνεται η πολιτική ηγεμονία. Συμπέρασμα Η πολιτική κυριαρχία άρα και ή μορφή διακυβέρνησης ολοκληρώνεται όχι στο ερώτημα και όχι στο πλαίσιο, αλλά στο αίτημα που επικυρώνει η κοινωνία. Τελικά, το πολιτικό παιχνίδι διαμορφώνεται σε τρία επίπεδα ποιος θέτει το ερώτημα, ποιος ορίζει το πλαίσιο και ποιος συγκροτεί το αίτημα. Όποιος ελέγχει αυτά τα τρία επίπεδα, διαμορφώνει και την πολιτική μορφή 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους