Credits: Vlassis Vasilopoulos Ένα πράγμα που δεν λέγεται ποτέ για τις τεχνοκρατικές κυβερνήσεις - και γενικότερα για τους τεχνοκράτες - είναι ότι αποτελούν τη μοναδική περιόδο κατά την οποία...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Credits: Vlassis Vasilopoulos Ένα πράγμα που δεν λέγεται ποτέ για τις τεχνοκρατικές κυβερνήσεις - και γενικότερα για τους τεχνοκράτες - είναι ότι αποτελούν τη μοναδική περιόδο κατά την οποία επιτρέπεται στους πολίτες να ακούσουν την αλήθεια, ωμή και γυμνή. Σού εκθέτουν με κάθε λεπτομέρεια το σχέδιο μέσα στο οποίο οι "αφέντες" έχουν εντάξει εσένα, την οικογένειά σου και τους ομοίους σου: η χρηματοοικονομία, όντας άυλη, πρέπει να έχει τη φωνή κάποιου. Ο τεχνοκράτης σχεδιάζει σε βάθος χρόνου, ίσως και δεκαετιών, καθώς σε βλέπει ως ένα φθαρτό και ανταλλάξιμο μέρος εκείνου του "αποθέματος" εντός του οποίου η μυστηριώδης αριστοκρατία, από την οποία εξαρτάται, έχει στοιβάξει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπορεί να νιώσεις αποστροφή για μια Lagarde, αλλά δεν μπορείς να ισχυριστείς ότι δεν λέει άβολες αλήθειες. Όλη η απεχθής πλευρά του τεχνοκράτη, αυτό που απωθεί περισσότερο πάνω του, έγκειται στη φυσική αποστροφή που πάντα νιώθουμε μπροστά στην πραγματικότητα. Στην άβολη αλήθεια. Ο Draghi ήταν τόσο ειλικρινής που συχνά φαινόταν ανόητος - και δεν αποκλείεται να είναι όντως. Οι χονδροειδείς του δηλώσεις πάνω στα πιο ποικίλα ζητήματα είναι τέτοιες λόγω της πλήρους προσήλωσής του σε ένα σχέδιο που θεωρεί ενδεδειγμένο: με την έννοια του λειτουργικού, φυσικά, αφού το ηθικό ζήτημα είναι εντελώς ξένο σε κάθε τεχνοκρατική προσέγγιση. Η ηθική και η τεχνική εδώ ταυτίζονται πλήρως. Η ασάφεια του τεχνοκράτη σε ορισμένα ζητήματα οφείλεται μόνο στον βάσιμο φόβο του, ότι ορισμένα στοιχεία της αλήθειας μπορεί να είναι υπερβολικά δυσάρεστα στη μεταβατική φάση αναδιαμόρφωσης της μάζας και συνεπώς μπορεί να προκαλέσουν χάος, μη λειτουργικό για το σχέδιό του, ενώ κάποιες μορφές χάους που το εξυπηρετούν, είναι απολύτως αποδεκτές και μάλιστα επιδιωκόμενες. Η ελιτίστικη οπτική αυτών των γκρίζων και πειθήνιων γραφειοκρατών προχωρά μέσα από μια αντίληψη πραγματικότητας κλειστού κυκλώματος, εντός της οποίας ενεργούν με ζήλο, παρακάμπτοντας το εμπόδιο της ανθρώπινης πολυπλοκότητας εξωτερικά, αλλά, κυρίως, μέσα τους. Το να τους ακούς να μιλούν είναι, από αυτή την άποψη, ένα θέαμα. Είναι τηλεγραφικοί, λιτοί, η γλώσσα τους είναι συνήθως ουσιαστικά ορθή, αλλά εξαιρετικά φτωχή λεξιλογικά, και εντελώς άνευρη ρητορικά: ξύλινη. Ο τεχνοκράτης είναι το ακριβώς αντίθετο του πολιτικού. Είναι η καθαρή ενσάρκωση της αντιπολιτικής. Μετά την (κατα)θλίψη που προκαλούν οι δηλώσεις του τεχνοκράτη ακολουθεί πάντα η ανακούφιση της επιστροφής στην πολιτική. Ο πολιτικός οφείλει να συναρπάζει για να διατηρεί ζωντανό στο λαϊκό αίσθημα το φιλελεύθερο δίπολο και για να το πετύχει είναι πάντα υποχρεωμένος να ψεύδεται - δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Η ζωηρότητα μιας πολιτικής αντιπαράθεσης είναι ανάλογη με τον βαθμό της συνειδητής ψευδολογίας που εκφράζουν οι αντίπαλοι. Σε συμφωνία με τη γνωστική υποβάθμιση που έχει υποστεί ο γενικός πληθυσμός, ο πολιτικός έχει απλώς αντικαταστήσει τη ρητορική τέχνη και τον ωραίο λόγο με εκφραστικά τεχνάσματα όπως το υπονοούμενο, η χυδαιολογία, η υπερβολή, η απερίσκεπτη ατάκα, το επακόλουθο θέατρο διορθώσεων και ανακλήσεων, η σκανδαλολογία, το κουτσομπολιό, η επιδεικτική παρουσία. Η πραγματικότητα - αυτή που εκφράζει ο τεχνοκράτης - θα εμφανιστεί όμως αναπόφευκτα σε κάθε κυβερνητική πρακτική, όταν η έντονη διπολικότητα της προεκλογικής φάσης καταρρεύσει πλήρως. Το να συνεχίσει κανείς να λέει ψέματα γίνεται τότε προνόμιο της αντιπολίτευσης, η οποία το κάνει με τόσο αδιάκοπη θρασύτητα ώστε ο κόσμος να ξεχνά γρήγορα τη δική της αποτυχημένη διακυβέρνηση λίγο καιρό πριν. Πλέον πρόκειται για ένα παιχνίδι τόσο υποβαθμισμένο, που στην αντιπολίτευση απομένει απλώς το να αντιτίθεται, συχνά πυκνά χωρίς καν να μπαίνει στον κόπο να διατυπώσει εναλλακτικές. Στον πολιτικό ανήκουν η χαμηλής πυκνότητας ιδεολογία, η ψευδο-πόλωση και, με τη βοήθεια της δημοσιογραφίας, η διαχείριση της ψυχαγωγίας, σημαντικό και ιδιαίτερα αποτελεσματικό μέρος της οποίας είναι τα σκάνδαλα, που στοχεύει στο να αιχμαλωτίζει και να εγκλωβίζει τη νοσηρή προσοχή του κοινού. Στον τεχνοκράτη αντιστοιχεί η σιωπηλή αποδόμηση των μαζών και η ανθρωπολογική ανασύνθεση της ανθρωπότητας, σύμφωνα με το μυστηριώδες σχέδιο που εκπορεύεται από μια άυλη και άρρητη ελίτ, αφοσιωμένη σε παράξενες τελετουργίες και στις πιο αλλόκοτες φιλοσοφικές λίθους. Ειρήσθω εν παρόδω: πάει πάνω από μήνας που ο Draghi έχει να να δώσει διάλεξη για την ανταγωνιστικότητα, σε μέρη όπως η Δίαιτα της Worms, το Συνέδριο της Βιέννης, η Σύνοδος της Νικαίας - μήπως δεν είναι καλά; Μπορεί κάποιος να τού τηλεφωνήσει; 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους