Ως εδώ κ. Κοβέτσι: Δεν είστε ούτε υπερ-θεσμικός τιμωρός, ούτε πολιτικός για να μιλάτε πολιτικά. Του Πασχάλη Ανδρ. Ρέπορτερ Εδώ και καιρό παρακολουθούμε ένα παράδοξο φαινόμενο που αγγίζει τα όρια...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Ως εδώ κ. Κοβέτσι: Δεν είστε ούτε υπερ-θεσμικός τιμωρός, ούτε πολιτικός για να μιλάτε πολιτικά. Του Πασχάλη Ανδρ. Ρέπορτερ Εδώ και καιρό παρακολουθούμε ένα παράδοξο φαινόμενο που αγγίζει τα όρια της θεσμικής παράκρουσης. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας, κ. Λάουρα Κοβέτσι, έχει μετατραπεί —στη σφαίρα της εγχώριας δημόσιας συζήτησης και προφανώς με δική της υπαιτιότητα— σε κάτι ανάμεσα σε υπερ-ηρωίδα των Βαλκανίων και πολιτικό life coach. Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους, γιατί η μυθολογία είναι καλή για τα παραμύθια, αλλά επικίνδυνη για τη Δημοκρατία. Η «Χαλαρή Κουβεντούλα» και η Κατάλυση του Τεκμηρίου Αθωότητας Είναι πραγματικά πρωτοφανές: Μια εισαγγελέας καριέρας, και μάλιστα επικεφαλής ενός ευρωπαϊκού οργάνου, να δίνει συνεντεύξεις στο Φόρουμ των Δελφών και να επιδίδεται σε «χαλαρές κουβεντούλες» με τον οποιονδήποτε δημοσιογράφο για υποθέσεις που βρίσκονται υπό διερεύνηση. Στην πρόσφατη παρουσία της, η κ. Κοβέτσι δεν δίστασε να σχολιάσει τα πάντα: ▫️Υπόθεση Τεμπών: Στοχοποίησε την εθνική νομοθεσία περί ασυλίας υπουργών, παρεμβαίνοντας ευθέως στην κυριαρχία της χώρας. ▫️Διαφθορά: Απαξίωσε τη νοοτροπία του «έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα», λες και ο ρόλος της είναι να κάνει πολιτισμική κριτική. ▫️Οικονομικό Έγκλημα: Αναφέρθηκε σε έρευνες (όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ) που είναι ακόμη σε εξέλιξη, παραβιάζοντας κάθε κανόνα μυστικότητας της προδικασίας. Εκεί που η θεσμική σοβαρότητα επιτάσσει τη φράση «η διαδικασία είναι υπό νομική διερεύνηση, τελεία και παύλα», η κ. Κοβέτσι επιλέγει την επικοινωνιακή έκθεση. Όταν ένας εισαγγελέας «φωτογραφίζει» ενόχους πριν την τελεσιδικία, δεν αποδίδει δικαιοσύνη· τροφοδοτεί τον λαϊκισμό. Το Fan Fiction των Αρμοδιοτήτων: Τι ΔΕΝ είναι η EPPO Υπάρχει μια δομική παρεξήγηση. Πολλοί νομίζουν ότι η Ευρωπαία Εισαγγελέας είναι ένας «υπερ-εισαγγελέας» που μπορεί να τραβάει το αυτί κυβερνήσεων. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο πεζή: 1. ΔΕΝ νομοθετούν: Η νομοθέτηση είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών κοινοβουλίων. Καμία Κοβέτσι δεν μπορεί να επιβάλει αλλαγές στο Σύνταγμα ή τους νόμους μας. 2. ΔΕΝ διοικούν την Εθνική Δικαιοσύνη: Δεν έχουν δικαίωμα να δίνουν εντολές σε Έλληνες δικαστές ή να παρεμβαίνουν στην οργάνωση των δικαστηρίων μας. 3. ΔΕΝ είναι κοινωνιολόγοι: Η έννοια του «ρουσφετιού» είναι ζήτημα πολιτικής κουλτούρας. Δεν είναι δουλειά ενός ευρωπαϊκού οργάνου να μας κάνει μάθημα ηθικής. Η αποστολή της είναι μία και συγκεκριμένη: Η προστασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού. Οτιδήποτε πέραν αυτού είναι θεσμικό «shopping» εντυπώσεων. Η Παγίδα της Πόλωσης και η «Δίψα» για Ενοχοποίηση Η κοινωνία μας, συχνά δικαιολογημένα αγανακτισμένη, διψάει για «αίμα» και γρήγορες καταδίκες. Αυτή τη δίψα εκμεταλλεύονται όσοι μετατρέπουν την κ. Κοβέτσι σε «σημαία» πολιτικής αντιπαράθεσης. Έχουμε πικρή εμπειρία από το παρελθόν. Άνθρωποι στοχοποιήθηκαν, διασύρθηκαν και καταστράφηκαν πριν καν φτάσουν στο δικαστήριο. Η υπόθεση Κοβέτσι κινδυνεύει να γίνει το νέο όχημα μιας τοξικής πόλωσης που δεν βοηθά ούτε την αλήθεια, ούτε τους θεσμούς. Συμπέρασμα: Χρειαζόμαστε Θεσμούς, Όχι Σωτήρες Η Ελλάδα δεν χρειάζεται εξωτερικούς «κηδεμόνες» για να της δείξουν ούτε πώς να βράζει μακαρόνια, ούτε πώς να δικάζει, ούτε τι νόμους πρέπει να έχει — έστω κι αν «βαρεθήκατε» να ακούτε πώς λειτουργεί το κράτος μας. Χρειαζόμαστε: ▫️Ψυχραιμία και σεβασμό στις διαδικασίες. ▫️Θεσμική καθαρότητα χωρίς σύγχυση ρόλων. ▫️Αποφυγή της δαιμονοποίησης προσώπων πριν την τελεσίδικη κρίση. Κυρία Κοβέτσι, περιοριστείτε στα του οίκου σας — δηλαδή στα ευρωπαϊκά κονδύλια. Η Ελλάδα έχει Σύνταγμα, έχει Κοινοβούλιο και έχει Δικαιοσύνη. Μπορεί να μην είναι τέλεια, αλλά είναι δικά μας και δεν εκχωρούνται σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις. Αρκετά με τη θεσμική μυθολογία. Ήρθε η ώρα της σοβαρότητας. Καλημέρα σας και παρακαλώ κοινοποιήστε. Πασχάλης Ρέπορτερ 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους