Η ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΚΟ ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Haridimos Tsoukas Γράφω από το Λονδίνο. Αναρωτήθηκα αν έπρεπε να σπαταλήσω το χρόνο μου για να απαντήσω στις ασυνάρτητες και...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Η ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΚΟ ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Haridimos Tsoukas Γράφω από το Λονδίνο. Αναρωτήθηκα αν έπρεπε να σπαταλήσω το χρόνο μου για να απαντήσω στις ασυνάρτητες και επιχειρηματολογικά χυδαίες δηλώσεις τού, κληρονομικώ δικαίω, Προέδρου του ΔΗΚΟ κ. Νικόλα Παπαδόπουλου για το πρόσωπό μου. Το κάνω για έναν και μόνο λόγο. Ως δάσκαλος, θέλω να δείξω στους συμπολίτες μου, ιδιαίτερα στους φοιτητές και τις φοιτήτριές μου, πώς να ΜΗΝ σκέπτονται, πώς να ΜΗΝ επιχειρηματολογούν και πώς να ΜΗΝ εκτίθενται στο δημόσιο λόγο. Στη διανοητική και πολιτική αντιπαράθεση, όσο σκληρή κι αν είναι, είναι σημαντικό να υπάρχει εντιμότητα. Όχι τόσο γιατί αυτό υπαγορεύουν οι καλοί τρόποι, όσο γιατί αυτό, αν νοιώθουμε ότι μας δεσμεύουν οι αξίες του ορθολογισμού, είναι το ηθικά πρέπον. Είπε ο κ. Παπαδόπουλος (Φιλελεύθερος, 25/4/2026) (η αρίθμηση είναι δική μου): «Με αφορμή το ότι δεν είδαμε χθες οποιαδήποτε ανακοίνωση του ΑΛΜΑ για την επέτειο της απόρριψης του Σχεδίου Ανάν, θα ήταν καλά το ΑΛΜΑ να ξεκαθαρίσει τη θέση του για αυτό το κορυφαίο ιστορικό γεγονός στον κυπριακό λαό. Τιμούν την περήφανη στάση του Τάσσου Παπαδόπουλου κατά το δημοψήφισμα, ή, υιοθετούν τις τότε θέσεις και δηλώσεις του αναπληρωτή προέδρου του ΑΛΜΑ κ. Χαρίδημου Τσούκα, ο οποίος έχει αναφέρει μεταξύ άλλων σε άρθρα του τα ακόλουθα: «…οι ευρωπαίοι θεωρούν πως η Κύπρος δεν έπρεπε να είναι μέλος της ΕΕ… …Θεωρούν ότι «εξαπατήθηκαν» με το ελληνοκυπριακό «όχι» στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν…» Κατόπιν εμβληματικών περιπτώσεων ξεπλύματος μαύρου χρήματος, π.χ. καταθέσεις Μιλόσεβιτς, ο αρθρογράφος οδηγείται στο συμπέρασμα ότι η Κύπρος δεν είναι ένα νορμάλ κράτος…» Με τα προαναφερόμενα, ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΑΛΜΑ κ. Τσούκας φαίνεται να υιοθετεί πλήρως τις ύβρεις και τη λάσπη εναντίον του Τάσσου Παπαδόπουλου κατά την επίδικη περίοδο». Δείτε, τώρα, με κριτικό μάτι τη δήλωση του κ. Παπαδόπουλου. Θα δείξω τα σφάλματά της και, ακόμη χειρότερα, θα αποκαλύψω την ανεντιμότητα που τη χαρακτηρίζει (δεν υπερβάλλω, μετρώ καλά τα λόγια μου). Πρώτον, ο κ. Παπαδόπουλος, στην αρχή της δήλωσής του, δημιουργεί το πλαίσιο (context) μέσα από το οποίο καλεί υπόρρητα τους ακροατές/αναγνώστες να κατανοήσουν τη λοιπή δήλωσή του. Ποιο είναι αυτό το πλαίσιο; Το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν (βλ. ). Δεύτερον, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο αναγνώστης/ακροατής ευλόγως αναμένει ότι οι «θέσεις» του Χ. Τσούκα, τις οποίες επικριτικά προαναγγέλλει ο ομιλητής (βλ. ), θα σχετίζονται με το σχέδιο Ανάν, διαφορετικά θα ήταν άσχετες και, συνεπώς, ακατάληπτες. Σε τι αναφέρεται το άρθρο μου; Ο τίτλος του είναι: «Οριενταλιστικά στερεότυπα, ιδεοληψίες, και ο πραγματισμός του Θουκυδίδη». Δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα stockwatch, στις 8 Μαΐου 2013. Έχει το άρθρο κάποια σχέση με το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν; ΚΑΜΙΑ απολύτως. Η κεντρική ιδέα του άρθρου είναι να καταδείξει ότι οι οριενταλιστικές κατασκευές των δανειστών μας επέφεραν την ηθική απαξίωση της Κύπρου, η οποία (απαξίωση) διευκόλυνε την επιβολή της ισχύος τους με το Μνημόνιο του 2013. Για να το καταδείξω αυτό, χρησιμοποιώ διάφορες δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων και αρθρογράφων. Μπορείτε να συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την ανάλυσή μου, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας εδώ, ούτε αυτό σχολίασε ο κ. Παπαδόπουλος. Συμπέρασμα πρώτον, λοιπόν: ο κ. Παπαδόπουλος επικρίνει τον συγγραφέα ενός άρθρου, το οποίο ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση έχει με το κύριο θέμα της δήλωσης του κ. Παπαδόπουλου, η οποία αφορούσε στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν. Αυτό είναι διανοητικά ανέντιμο. Τρίτον, ο κ. Παπαδόπουλος παραθέτει φράσεις από το άρθρο μου με εντελώς παραπλανητικό τρόπο. Με τις φράσεις , και περιγράφω πώς ΑΛΛΟΙ - ευρωπαίοι αξιωματούχοι και μερικοί ελλαδίτες αρθρογράφοι - ΟΧΙ εγώ, βλέπουν την Κύπρο. Ολόκληρο, το συναφές κείμενό μου έχει ως εξής (συγγνώμη για την έκταση): «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δανειστές της τρόικας δοκίμασαν στην Κύπρο τη νέα στρατηγική του bail-in – την «εκ των έσω» διάσωση τραπεζών με συμμετοχή και των καταθετών. Η σκληρότητα με την οποία το έκαναν αποκαλύπτει ένα ευρύτερο πλέγμα κινήτρων και αντιλήψεων. Η Κύπρος γι’ αυτούς –το ‘χουν πει – δεν έπρεπε να είναι μέλος της ΕΕ. Θεωρούν ότι «εξαπατήθηκαν» με το ελληνοκυπριακό «όχι» στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν. Η σημερινή σκληρότητα των ισχυρών της ΕΕ εμπεριέχει στοιχεία εκδίκησης, βασισμένα στην καχυποψία και την απαξίωση. Για να ασκηθεί αποτελεσματικά η ηγεμονική πολιτική, απαιτείται το κατάλληλο ιδεολογικό υπόστρωμα. Ο αείμνηστος Εντουαρντ Σαϊντ κατέδειξε πώς η κυριαρχία των δυτικών δυνάμεων θεμελιώθηκε πάνω σε αναπαραστάσεις της ανατολής, βασισμένες σε προκαταλήψεις και στερεότυπα. Το στερεότυπο του πονηρού, ανεύθυνου, και απείθαρχου ανατολίτη (σε αντίθεση με τον αυτοπειθαρχημένο, υπεύθυνο, και έντιμο δυτικό) κυριαρχεί στη (βορειο) ευρωπαϊκή κουλτούρα τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Δηλώσεις αξιωματούχων των δανειστών ταιριάζουν σε αυτό το οριενταλιστικό πρότυπο πρόσληψης: «Η Κύπρος είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση» (Σόιμπλε), «το οικονομικό μοντέλο της Κύπρου έχει χρεοκοπήσει» (Σόιμπλε, Μέρκελ), «η Κύπρος είναι οικονομία-καζίνο» (Μοσκοβισί), «οποιαδήποτε σύγκριση της Κύπρου με το Λουξεμβούργο θα ήταν παράλογη» (Σόιμπλε). Πιο αποκαλυπτική είναι η γλώσσα των ΜΜΕ και των κομμάτων στις βόρειες χώρες της ΕΕ. «Κύπρος: Η Ευρώπη θέλει να κλείσει το καζίνο», ήταν ένα πρωτοσέλιδο της Γαλλικής «Λιμπερασιόν». Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες και «πράσινοι» βουλευτές ταύτισαν την Κύπρο με το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος Ρώσων ολιγαρχών». Η οριενταλιστική κατασκευή επέφερε την ηθική απαξίωση της Κύπρου και διευκόλυνε την επιβολή της ισχύος των δανειστών. Όπως παρατηρεί ο Σαϊντ, ο οριενταλισμός δεν είναι απλώς μια αντίληψη για μιαν άλλη κουλτούρα, αλλά ένα «πολιτικό δόγμα» που στηρίζει ηγεμονικές επιδιώξεις. Η απαξίωση του Άλλου είναι προϋπόθεση βιώσιμης ηγεμονίας. Υπάρχει όμως κι ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο: Η εσωτερίκευση των οριενταλιστικών αναπαραστάσεων από τους «ημέτερους» διαμορφωτές κοινής γνώμης. Έγκριτοι αρθρογράφοι στην Ελλάδα προσέγγισαν την κυπριακή κρίση αναπαράγοντας τις οριενταλιστικές κατασκευές των ηγεμονικών δυνάμεων της ΕΕ. Σε άρθρο λ.χ. του Τ. Μίχα (βλ. «Βήμα»/«Πολίτης», 24/3/13), η Κύπρος προσεγγίζεται με το αξιακά φορτισμένο διχοτομικό σχήμα «νορμάλ κράτος» (π.χ. χώρες Βόρειας Ευρώπης) - «μη νορμάλ κράτος» (π.χ. Ρωσία). Κατόπιν, με την παράθεση εμβληματικών περιπτώσεων ξεπλύματος μαύρου χρήματος (π.χ. καταθέσεις Μιλόσεβιτς), ο αρθρογράφος οδηγεί στο υπόρρητο συμπέρασμα ότι η Κύπρος δεν είναι ένα «νορμάλ κράτος», άρα –υπονοείται – της αξίζει η μεταχείριση που είχε. Τέτοια ερμηνευτικά σχήματα επιτελούν, κυρίως, ιδεολογική λειτουργία – εκλογικεύουν την κατίσχυση των ισχυρών. Οι ισχυροί της ευρωζώνης ταυτίζονται με την εικόνα του τιμωρού θεού που αποδίδει δικαιοσύνη, ανάλογα με τις αμαρτωλές πράξεις των πιστών. Οι διεθνείς σχέσεις εκλαμβάνονται απλοϊκά ως ένα μεταφυσικό πεδίο διαπάλης αξιών (οι «νορμάλ» και οι «μη νορμάλ»), όχι ως ένα πεδίο σύγκρουσης αξιώσεων ισχύος». Με άλλα λόγια, όποιος διαθέτει την ικανότητα κατανόησης κειμένου και είναι στοιχειωδώς έντιμος, καταλαβαίνει ότι οι φράσεις , και καταγράφουν θέσεις ΑΛΛΩΝ, όχι δικές μου. Συμπέρασμα δεύτερο, λοιπόν: ο κ. Παπαδόπουλος μου αποδίδει θέσεις και ισχυρισμούς που ΔΕΝ μου ανήκουν∙ βάζει στο στόμα μου λόγια που ΔΕΝ αποδίδουν τις απόψεις μου. Ο αρθρογράφος στον οποίο αναφέρεται (βλ. ) ΔΕΝ είμαι εγώ, αλλά αυτός τον οποίο σχολιάζει (και μάλιστα επικριτικά) το άρθρο μου (ο κ. Μίχας). Αυτή η πράξη του κ. Παπαδόπουλου είναι διανοητικά ανέντιμη – για δεύτερη φορά. Η διανοητική ανεντιμότητα του κ. Παπαδόπουλου κορυφώνεται στη φράση με την οποία εξάγει το συμπέρασμα, επι τη βάσει ψευδών προκείμενων (false premises, σε περίπτωση που δεν τον βοηθούν τα ελληνικά του), προκειμένου να μου χρεώσει συκοφαντική στάση έναντι του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου. Αυτό είναι χυδαίο (τρίτο συμπέρασμα): είναι χυδαίο να στήνεις επιχειρηματολογικά έναν αχυράνθρωπο απέναντί σου για να τον καταρρίψεις με ευκολία και να επιδείξεις, έτσι, τη δήθεν γενναιότητα ή ευφυία σου. Αν ο κ. Παπαδόπουλος έδινε τις εξετάσεις PISA για κατανόηση κειμένου, θα είχε την τύχη των πλείστων Κυπρίων και Ελλαδιτών μαθητών: θα έπαιρνε κάτω από τη βάση. Επειδή, όμως, δεν πιστεύω ότι ένας επαγγελματίας δικηγόρος αδυνατεί να κατανοήσει ένα κείμενο, ο λόγος της παρερμηνείας του είναι, πιθανότατα, ηθικής φύσεως: ο κ. Παπαδόπουλος δεν έχει μάθει την αρετή της διανοητικής εντιμότητας. Δηλαδή: να κατανοεί την άποψη του αντιπάλου του, να μην τη στρεβλώνει ιδιοτελώς, και να αντιπαρατίθεται μαζί του γι’ αυτά που αντίπαλός του πιστεύει και όχι για όσα ο κ. Παπαδόπουλος θα ήθελε να πιστεύει. Ψιλά γράμματα αυτά για τους πολιτικάντηδες. Πόσο χαίρομαι που δεν συγχρωτίζομαι μαζί τους! 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους