Αυτές τις μέρες της ανθρωποφαγίας, μετρώ τις σιωπές και τις απουσίες. Απο τις πάνω κερκίδες του Κολοσσαίου, βλέπω την Αρένα και ψάχνω τις φωνές, τις λέξεις και τις συμπεριφορές που υποστηρίζουν μια...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Αυτές τις μέρες της ανθρωποφαγίας, μετρώ τις σιωπές και τις απουσίες. Απο τις πάνω κερκίδες του Κολοσσαίου, βλέπω την Αρένα και ψάχνω τις φωνές, τις λέξεις και τις συμπεριφορές που υποστηρίζουν μια στοιχειώδη συναίνεση, με μια οικειότητα ψυχραιμίας στις διατυπώσεις, ακόμη κι όσων διαφωνούμε. Βλέπω μόνο αίματα επιθετικών προσδιορισμών και πτώματα αντιπάλων ιδεολογιών, ανομολόγητα συμφέροντα, εκτυφλωτικές προσωπικές φιλοδοξίες, ακούω πολεμοχαρείς φωνές νίκης και αλαλαγμούς μονομάχων σε ένα τοπίο αχαρτογράφητου βάλτου. Απομακρύνομαι, όλο και πιο συχνά, όλο και πιο πολύ απομακρύνομαι, νιώθω να μου τραβούν τον όποιο Πολιτισμό διαθέτω κάτω απ΄τα πόδια. Με θέλουν είτε φανατικό τυφλό οπαδό και χειροκροτητή, είτε μισητό εχθρό προς αφανισμό. Δεν υπάρχει θέση άλλη στο τοπίο. Δεν υπάρχει... Ποτέ μια συνθήκη τυφλότητας δεν οδήγησε σε Φως. Μετά τους πανηγυρισμούς των νικητών, μετά την συγκομιδή των πτωμάτων των νικημένων, μόνο σκοτάδι έρχεται. Μα το θέμα είναι μια συνθήκη ανθρωπιάς. Μια προοπτική αλληλεγγύης του ενός στον άλλον εν μέσω κινούμενης άμμου. Μιά χαραμάδα ελπίδας. Μια αίσθηση κυοφορίας Αγάπης. Ένα κλαδάκι να πιάσει το χέρι της απελπισίας μας, όταν τα πάντα καταρρέουν... Νύχτα, νύχτα πολύ... photo: " Mourir d'aimer... " (André Cayatte -1971) (η ερωτευμένη καθηγήτρια Annie Girardot γράφει στον μαυροπίνακα τον στίχο του Paul Valéry ...) 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους