Εγώ θα συμφωνήσω με τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ήρθε η ώρα ανάληψης ευθυνών. Θα πρέπει όλοι όσοι υπηρέτησαν την χώρα από την θέση του πρωθυπουργού να αναλάβουν ευθύνες, όχι όμως στα λόγια...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Εγώ θα συμφωνήσω με τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ήρθε η ώρα ανάληψης ευθυνών. Θα πρέπει όλοι όσοι υπηρέτησαν την χώρα από την θέση του πρωθυπουργού να αναλάβουν ευθύνες, όχι όμως στα λόγια. Στην πράξη, ποινικά, μην τυχόν και καθαρίσει η ήρα από το στάρι κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα. Μην τυχόν και κάποια στιγμή όλοι όσοι διεκδικούν καρέκλες πάψουν να μένουν ατιμώρητοι για όσα τάζουν πριν και – κυρίως – για όσα κάνουν μετά. Οπότε…. Θα πρέπει να αναλάβει ευθύνη ο Γ. Παπανδρέου ο οποίος μας έταζε πως «λεφτά υπάρχουν», κι όταν βγήκε πρωθυπουργός – και αφού μας έδωσε ένα επίδομα ύψους 500 εκ. τον Δεκέμβριο 2009 – περίπου έξι μήνες μετά μας είπε πως η οικονομία κατέρρευσε και πως έπρεπε να μπούμε στην προστασία του ΔΝΤ και της ΕΕ πριν χρεοκοπήσουμε επισήμως. Και πριν από αυτόν πρέπει να λογοδοτήσει ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής επί της θητείας του οποίου εκτοξεύτηκε το δημόσιο χρέος. Συγκεκριμένα παρέλαβε το 2003 το Δ.Χ. σε ποσοστό της τάξης του 104,3%, το 2008 ήταν στο 110,9% και το 2009 στο 128,5%. Πρέπει να λογοδοτήσει επειδή παραδίδοντας πλαστά στοιχεία λίγο πριν φύγει από τον θώκο ισχυριζόταν πως ήταν μόλις 113% επί του ΑΕΠ και όχι το αληθινό 128,5% που μας έστειλε στα Τάρταρα. Και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας όμως πρέπει να αναλάβει ευθύνη μιας και τόσο περί ευθύνης κόπτεται. Η σημερινή «κυβέρνηση φθοράς και διαφθοράς» (όπως την αποκαλεί), στέλνει στελέχη της στο σκαμνί. Το κάνει και το έχει κάνει επανειλλημμένως, απλά και μόνο με την υποψία. Η δική του κυβέρνηση έχει δύο υπουργούς αμετακλήτως καταδικασμένους για διαφθορά, τους Παπά και Παπαγγελόπουλο κι όχι μόνο δεν ζήτησε να πάνε στην δικαιοσύνη, αλλά ακόμη και μετά την καταδίκη τους παρέμειναν στο κόμμα, ο μεν πρώτος μάλιστα ως δεύτερος τη τάξει κάποια περίοδο. Η σημερινή κυβέρνηση δεν έκλεισε καμμιά τράπεζα, τις είχε κλείσει η δική του κυβέρνηση. Τότε που χρεοκόπησε την χώρα και επισήμως όταν δηλώσαμε αδυναμία να πληρώσουμε την δόση δανείου μας στο ΔΝΤ. Τότε που (Απρίλιος 2015 νομίζω ήταν) μάζευαν ό,τι ψιλά υπήρχαν από τα συνταξιοδοτικά ταμεία για να καλύψουν ταμειακές ανάγκες κι η μουρλή της Ευελπίδων τα στήλωσε και απαγόρευσε να βάλουν χέρι στο ταμείο των υπαλλήλων της Βουλής, δικό της τσιφλίκι (κυριολεκτικά) γαρ. Όταν έκλεισαν οι τράπεζες πείναγε ο κόσμος και τα έβγαζε πέρα δύσκολα. Τότε ήταν που δεν είχε πρόσβαση σε βασικά αγαθά, όχι σήμερα. Επειδή πολύ απλά όσα μπορούσαμε να πάρουμε από το ΑΤΜ ήταν μόλις 60 ευρώ την ημέρα και καλό είναι αν δεν το θυμάται να του το θυμίσει κάποιος. Με 60 ευρώ ημερησίως τι αγοράζαμε τότε, μπορεί να μας πει; Μας είπε μάλιστα περήφανος πως το λάθος του ήταν που δεν έκλεισε τις τράπεζες με το που βγήκε πρωθυπουργός. Λίγο δύσκολο να γινόταν, θα έπιανε στον ύπνο τους δικούς του κι αυτό το σενάριο δεν έπαιζε. Βλέπετε τα 3.000.000 ευρώ τα έβγαλε εκτός χώρας ο κ. Λαζόπουλος μόλις τον Απρίλιο 2015 αν θυμάμαι καλά. Ακόμα και εάν γινόταν όμως αυτό που μας λέει είναι πως έπρεπε να χρεοκοπήσει την χώρα τον Φεβρουάριο 2015 και όχι τον Ιούνιο, σωστά; Ηθελημένα και όχι ως αποτέλεσμα αποτυχημένης «διαπραγμάτευσης». Για να εκβιάσει το 1,2% της ευρωπαϊκής οικονομίας – δηλαδή εμείς – το υπόλοιπο 98,8% και το λέει σοβαρά και όχι ως ανέκδοτο να γελάσουμε. Για αυτό πρέπει να λογοδοτήσει μιας και μας λέει πως είχε πρόθεση εν πλήρη γνώση να βλάψει τα συμφέροντα της χώρας και του κάθε Έλληνα ξεχωριστά. Όπως συνειδητά τα έβλαψε όταν παρέδωσε τον όρο Μακεδονία/μακεδονικός, ως όρο αποκλειστικής χρήσης από τους Βουλγάρους των Σκοπίων. Τότε που κάποιες κακές γλώσσες είπαν (και ουδέποτε διαψεύστηκε) πως το αντίτιμο της προδοσίας ήταν 30.000.000 δολλάρια στις τσέπες του Κοτζιά και άλλα 50.000.000 στις τσέπες του Καμμένου. Πρέπει όμως να λογοδοτήσει επειδή συνειδητά μας λέει ψέμματα και για την σημερινή κατάσταση της χώρας και πάντα σε σύγκριση με το τι το 2019 παρέδωσε. Το 2019 όταν και παρέδωσε την εξουσία στην ΝΔ και τον Μητσοτάκη η ανεργία ήταν στο 16,9% και προ ολίγων μηνών στο τέλος 2025 ήταν 8,3%. Το χρέος επί του ΑΕΠ ήταν το 2019 στο 181,9 % και στο τέλος του 2025 στο 145,9%. Στο επίπεδο δημοκρατίας το 2019 χαρακτηριζόμασταν ως ελαττωματικοί (flawed democracy), σήμερα θεωρούμαστε πλήρεις, (full democracy). Η αγοραστική δύναμη του μέσου Έλληνα ήταν το 2019 στο 66% σε μονάδες PPS του ευρωπαϊκού μέσου όρου και στο τέλος του 2025 στο 70%. Και για να μην μακρυγορούμε, ας τα δούμε συνοπτικά: Ανάπτυξη: Το 2019 1,3%, το 2025 στο 2,1%. Επενδύσεις: Το 2019 στο 11% του ΑΕΠ, στο 2025 στο 17,5% του ΑΕΠ. Δείκτης διαφθοράς: Το 2019 ήμαστε στον 45η θέση και το 2025 είμαστε στην 59η θέση. Για τα ίδια πεδία και για το 2027 οι επίσημες προβλέψεις του ΔΝΤ, ΤΤΕ και της Ευρωπαϊκής επιτροπής δίνουν: Ανεργία στο 7,1 %, χρέος επί του ΑΕΠ στο 131,8%, επίπεδο πλήρους δημοκρατίας (δηλαδή το ίδιο), αγοραστική δύναμη στο 73%, ανάπτυξη στο 1,8%. Ναι, πρέπει να λογοδοτήσουμε κάποια στιγμή όλοι, και κυρίως οι αμοραλιστές, οπορτουνιστές, επαγγελματίες απατεώνες και άχρηστοι όπως αυτόν που βλέπει ο κ. Τσίπρας κάθε φορά που κοιτά τον καθρέπτη. Ναι, ξέρω, υπάρχουν και πάμπολλοι όμοιοί του εκεί έξω που ψηφίζουν. Κι αυτοί τον έβγαλαν πρωθυπουργό το 2015 και θέλουν να τον ξαναβγάλουν το 2027. Δεν θα γίνει αδέλφια. Είμαστε πολλοί οι από δω, απλά είμαστε σιωπηλοί. Δεν φωνασκούμε, δεν βρίζουμε, δεν ευχόμαστε ψόφους και καρκίνους, δεν είμαστε οπαδοί της συνομωσιολογίας αλλά των δεδομένων, και κοιτάμε απλά την δουλειά μας. Να βγάλουμε τον μήνα και να πάμε παρακάτω, μην ελπίζοντας σε θαύματα από αυτόκλητους σωτήρες που μας υπόσχονται πως θα χωρίσουν την θάλασσα στα δύο, ή πως θα ζει επί των ημερών τους το λιοντάρι και το ελαφάκι αγαπημένα. Κοιτάμε την δουλειά μας και ψηφίζουμε σταθερότητα και ελπίδα. Κι αυτά μπορεί να μας τα εξασφαλίσει μόνο ο παρών πρωθυπουργός είτε αυτό αρέσει στον κ. Τσίπρα και τους ομοίους του είτε όχι. Δεν θα τον φορτωθούμε ξανά εμείς στον σβέρκο επειδή θέλει να τον ξεφορτωθεί από το σπίτι η Πιτσούνα. Συντροφικές καλημέρες. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους