H Κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Παλαιστίνη και σε άλλα κατεχόμενα αραβικά εδάφη Βασανιστήρια και γενοκτονία Έκθεση της Ειδικής Εισηγήτριας για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα...

25#

Πλήρες Κείμενο:

H Κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Παλαιστίνη και σε άλλα κατεχόμενα αραβικά εδάφη Βασανιστήρια και γενοκτονία Έκθεση της Ειδικής Εισηγήτριας για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη, Francesca Albanese Σύνοψη: Στην παρούσα έκθεση, η Ειδική Εισηγήτρια για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη εξετάζει τη συστηματική χρήση βασανιστηρίων από το Ισραήλ εναντίον Παλαιστινίων από τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη από τις 7 Οκτωβρίου 2023, η οποία περιλαμβάνει πρακτικές κράτησης και μη κράτησης που πληρούν το όριο της γενοκτονίας βάσει της Σύμβασης για την Πρόληψη και την Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Καταγράφει πώς τα βασανιστήρια έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της κυριαρχίας και της τιμωρίας που επιβάλλεται σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, τόσο μέσω της κακοποίησης κατά την κράτηση όσο και μέσω μιας αδιάκοπης εκστρατείας αναγκαστικής εκτόπισης, μαζικών δολοφονιών, στέρησης και καταστροφής όλων των μέσων διαβίωσης για την πρόκληση μακροχρόνιου συλλογικού πόνου και ταλαιπωρίας. Επιβάλλεται ένα συνεχές, εδαφικά διαδεδομένο καθεστώς ψυχολογικού τρόμου, σχεδιασμένο να συντρίψει σώματα, να στερήσει από έναν λαό την αξιοπρέπειά του και να τον αναγκάσει να εγκαταλείψει τη γη του. Δεν πρόκειται για τυχαία βία. Είναι η αρχιτεκτονική του εποικιστικού αποικισμού, χτισμένη σε θεμέλια απανθρωποποίησης και διατηρούμενη από μια πολιτική σκληρότητας και συλλογικών βασανιστηρίων. I. Εισαγωγή 1. Στην παρούσα έκθεση, ο Ειδικός Εισηγητής για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη που κατέχονται από το 1967 εξετάζει τη χρήση βασανιστηρίων - την εκ προθέσεως πρόκληση έντονου πόνου ή ταλαιπωρίας, σωματικής ή ψυχικής, για σκοπούς που περιλαμβάνουν εκφοβισμό και εξαναγκασμό ή για οποιονδήποτε λόγο που βασίζεται σε διακρίσεις - από το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων ως ομάδας, και διαπιστώνει ότι τα βασανιστήρια αποτελούν δομικό χαρακτηριστικό της συνεχιζόμενης γενοκτονίας και του ευρύτερου εποικιστικού αποικιακού απαρτχάιντ. 2. Καθώς η αποστολή της παρεμποδίστηκε από το Ισραήλ, η Ειδική Εισηγήτρια συγκέντρωσε σχετικές πληροφορίες μέσω γραπτών υποβολών, 1 συμπεριλαμβανομένων πάνω από 300 μαρτυριών που συλλέχθηκαν από πολυάριθμους οργανισμούς· εξ αποστάσεως διαβουλεύσεις με νομικούς εμπειρογνώμονες και επιζώντες βασανιστηρίων· και μια ανασκόπηση πρωτογενών και δημόσιων πηγών, συμπεριλαμβανομένων των αφηγήσεων Ισραηλινών καταγγελτών. 3. Τα βασανιστήρια ήταν ανέκαθεν κεντρικό χαρακτηριστικό της εκδίωξης των Παλαιστινίων από το Ισραήλ. Ωστόσο, από τον Οκτώβριο του 2023, το Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει βασανιστήρια σε κλίμακα που υποδηλώνει συλλογική εκδίκηση και καταστροφική πρόθεση. Η στοχοποίηση των Παλαιστινίων «ως ολόκληρου έθνους εκεί έξω που είναι υπεύθυνο», σύμφωνα με τα λόγια του Προέδρου του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτζογκ,2 είναι εμφανής στη βιαιότητα του συστήματος κράτησης του Ισραήλ και στο ευρύτερο σωφρονιστικό καθεστώς που επιβάλλεται σε όλους τους Παλαιστίνιους. Χαρακτηρισμένες ως απαραίτητες για την «ασφάλεια» του Ισραήλ, αυτές οι πρακτικές λειτουργούν ως ένα ιδεολογικό σχέδιο κοινωνικής καταστροφής, ομαλοποιώντας τη σκληρότητα και με πολιτικό στόχο την εξασθένιση του παλαιστινιακού «έθνους». 4. Η κλιμάκωση των βασανιστηρίων στα ισραηλινά κέντρα κράτησης είναι ένα συντονισμένο σχέδιο. Ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας της χώρας, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο οποίος επιβλέπει την Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών, έχει προωθήσει την «επανάστασή του στις φυλακές», η οποία θεσμοθέτησε μια πολιτική υποβάθμισης. Στις 14 Νοεμβρίου 2023, ο Υπουργός διέταξε οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που χαρακτηρίζονται ως «τρομοκράτες» να κρατούνται χειροπέδες σε σκοτεινά κελιά με σιδερένια κρεβάτια και τουαλέτες και να υποβάλλονται στον ισραηλινό εθνικό ύμνο που ηχεί συνεχώς. Έχει επίσης ζητήσει την επιβολή της θανατικής ποινής για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους – μια κυνική λύση στον υπερπληθυσμό που δημιουργήθηκε από τις μαζικές συλλήψεις που πραγματοποιεί το Ισραήλ. 5. Τα βασανιστήρια δεν περιορίζονται σε κελιά και αίθουσες ανακρίσεων. Μέσω του σωρευτικού αντίκτυπου του μαζικού εκτοπισμού, της πολιορκίας, της άρνησης βοήθειας και τροφίμων, της απεριόριστης στρατιωτικής βίας και της βίας των εποίκων και της διάχυτης επιτήρησης και τρομοκρατίας, το κατεχόμενο παλαιστινιακό έδαφος έχει γίνει ένας χώρος συλλογικής τιμωρίας, όπου η καταστροφή των συνθηκών ζωής μετατρέπει τη γενοκτονική βία σε εργαλείο συλλογικών βασανιστηρίων με μακροπρόθεσμες ψυχικές και σωματικές συνέπειες για τον κατεχόμενο πληθυσμό. Υποστηριζόμενο από την παγκόσμια βιομηχανία ασφάλειας και την αδράνεια τρίτων κρατών, αυτό το καθεστώς απανθρωποποιεί τους Παλαιστίνιους, τους υποβάλλει σε πολλαπλές ταπεινώσεις και είδη βίας και ενσταλάζει συλλογικό φόβο. 6. Σε όλη την κατεχόμενη παλαιστινιακή επικράτεια, οι ισραηλινές αρχές έχουν δημιουργήσει ένα «βασανιστικό περιβάλλον», σχεδιασμένο να κάμψει την αντίσταση, την αξιοπρέπεια και την ακλόνητη στάση (sumud). Όπως διατυπώθηκε ανοιχτά από τον υπουργό Οικονομικών, Bezalel Smotrich, και άλλους αξιωματούχους των οποίων οι δηλώσεις αναλύονται στην παρούσα έκθεση και οι οποίοι έχουν υποστηρίξει τη συνεχιζόμενη γενοκτονία και τα συλλογικά βασανιστήρια, ο απώτερος και δηλωμένος στόχος είναι η βίαιη απομάκρυνση των Παλαιστινίων για να καταστεί δυνατή η προσάρτηση και η κατάκτηση από τους εποίκους. 7. Στο πλαίσιο του προβλεπόμενου σχεδίου «νέου Νάκμπα», ο συνδυασμός πρακτικών βασανιστηρίων με και χωρίς φυλάκιση που καταγράφονται στην παρούσα έκθεση δείχνει τη στενή σχέση μεταξύ βασανιστηρίων και γενοκτονίας των εποίκων-αποικιών. Όταν τα βασανιστήρια χρησιμοποιούνται συστηματικά σε έναν πληθυσμό «ως έχει», αποτελούν τόσο μέσο κυριαρχίας όσο και απόδειξη γενοκτονικής πρόθεσης βάσει του άρθρου II (β) της Σύμβασης για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. 8. Για να αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη, πρέπει να αναγνωριστεί ότι στο πλαίσιο μιας γενοκτονίας, τα βασανιστήρια, είτε στερητικά της ελευθερίας είτε όχι, είναι εγγενώς σκόπιμα και σκόπιμα. Η συνεχής χρήση τους σε βάθος χρόνου και χώρου εναντίον του ίδιου πληθυσμού αποτελεί απόδειξη πολιτικών που αποσκοπούν στη σωματική και ψυχολογική καταστροφή αυτής της ομάδας. /… VI. Συμπεράσματα 82. Από τον Οκτώβριο του 2023, τα συστηματικά βασανιστήρια των Παλαιστινίων έχουν γίνει αναπόσπαστο συστατικό της γενοκτονίας των εποίκων-αποικιών που διαπράττει το Ισραήλ, λειτουργώντας ως όργανο εξολοθρευτικής βίας που στρέφεται εναντίον των Παλαιστινίων ως λαού. Όταν τα βασανιστήρια διαπράττονται σε ολόκληρη την επικράτεια, εναντίον ενός πληθυσμού ως τέτοιου και διατηρούνται μέσω πολιτικών που καταστρέφουν τις συνθήκες ζωής, η γενοκτονική πρόθεση είναι εμφανής. 83. Η παρούσα έκθεση απλώς γρατζουνάει την επιφάνεια. Τοποθετεί τα βασανιστήρια σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών και πρακτικών τόσο φυλάκισης όσο και μη φυλάκισης, όπου η πρόκληση συλλογικής μακροπρόθεσμης βλάβης αντανακλά μια συντονισμένη προσπάθεια ελέγχου και εξάλειψης ενός λαού μέσω: της καταστροφής βασικών συνθηκών ζωής, της διάρρηξης των κοινωνικών δεσμών και της συλλογικής αντίστασης και, τελικά, της εκδίωξης των Παλαιστινίων από τη γη τους για να αντικατασταθούν από εποίκους. 84. Κατά την κράτηση, οι Παλαιστίνιοι αιχμάλωτοι έχουν υποστεί εξαιρετικά αδίστακτη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση, σε κλίμακα και με ένταση χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της Παλαιστίνης/Ισραήλ. Βάναυσοι ξυλοδαρμοί, σεξουαλική βία, βιασμοί, θανατηφόρα κακομεταχείριση, λιμός και η συστηματική στέρηση των πιο βασικών ανθρώπινων συνθηκών έχουν προκαλέσει βαθιές και διαρκείς ουλές στα σώματα και τα μυαλά δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων και των αγαπημένων τους προσώπων. Αυτές οι πρακτικές καταδεικνύουν ότι το σύστημα κράτησης του Ισραήλ έχει περιέλθει σε ένα καθεστώς συστηματικής και εκτεταμένης ταπείνωσης, εξαναγκασμού και τρόμου, που στοχεύει στην απογύμνωση των Παλαιστινίων όχι μόνο από την ελευθερία τους, αλλά και από την αξιοπρέπειά τους, την ταυτότητά τους, ακόμη και από την πιο βασική αίσθηση ανθρωπιάς. Μακριά από μεμονωμένες υπερβολές, τέτοια συμπεριφορά έχει θεσμοθετηθεί εντός δομών κράτησης, έχει πολιτικά εγκριθεί από τις ισραηλινές αρχές και έχει δικαιολογηθεί δημόσια, ή ακόμη και γιορταστεί, από τμήματα της κοινωνίας. 85. Πέρα από την κράτηση, οι Παλαιστίνιοι υποβάλλονται σε συνθήκες που προκαλούν σωρευτικά σοβαρό συλλογικό σωματικό και ψυχολογικό πόνο: μαζικές δολοφονίες, μαζικές εκτοπίσεις, μαζικές καταστροφές σπιτιών και υποδομών, μαζική λιμοκτονία, μαζικές στερήσεις, συμπεριλαμβανομένης της απαραίτητης ιατρικής περίθαλψης, και συνεχή έκθεση σε βία και ταπείνωση χωρίς αποκατάσταση. Σε αυτό το βασανιστικό περιβάλλον, η σκόπιμη καταστροφή των απαραίτητων συνθηκών για τη ζωή καθιστά την καθημερινή ύπαρξη μια δοκιμασία εξάντλησης, τραύματος και επισφάλειας. *** Ολόκληρη η Έκθεση στο 1ο σχόλιο 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους