➕Τ Ρ Ι Τ Η Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Τ Ο Υ Π Α Σ Χ Α κύκλος Α 📖Kατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (24, 13-35) Την ίδια εκείνη ημέρα, δύο απ’ αυτούς πήγαιναν σ’ ένα χωριό που απέχει εξήντα στάδια από την Ιερουσαλήμ και...

25#

Πλήρες Κείμενο:

➕Τ Ρ Ι Τ Η Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Τ Ο Υ Π Α Σ Χ Α κύκλος Α 📖Kατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (24, 13-35) Την ίδια εκείνη ημέρα, δύο απ’ αυτούς πήγαιναν σ’ ένα χωριό που απέχει εξήντα στάδια από την Ιερουσαλήμ και που λεγόταν Εμμαούς. Αυτοί μιλούσαν μεταξύ τους για όλα αυτά τα συμβάντα. Κι ενώ μιλούσαν και συζητούσαν ο ίδιος ο Ιησούς τους πλησίασε και προχωρούσε μαζί τους. Αλλά τα μάτια τους εμποδίζονταν, για να μην Τον αναγνωρίσουν. Κι Εκείνος τους είπε: «Τι είναι αυτά τα λόγια που τόσο έντονα ανταλλάσσετε μεταξύ σας, ενώ προχωρείτε;». Τότε εκείνοι, σκυθρωποί, σταμάτησαν. Απάντησε τότε ο ένας απ’ αυτούς, που λεγόταν Κλεοπάς και τους είπε: «Εσύ μόνος κατοικείς στην Ιερουσαλήμ και δε γνωρίζεις όλα όσα συνέβησαν σ’ αυτή την πόλη αυτές τις ημέρες». Τους είπε: «Ποια;». Κι εκείνοι Του είπαν: «Τα σχετικά με τον Ιησού το Ναζαρηνό, που ήταν ένας προφήτης δυνατός σε έργα και λόγια ενώπιον του Θεού και όλου του λαού, πώς Τον παρέδωσαν οι αρχιερείς και οι άρχοντές μας σε θανατική καταδίκη και Τον σταύρωσαν. Κι εμείς ελπίζαμε ότι Αυτός είναι ο μελλοντικός λυτρωτής του Ισραήλ. Και τώρα εκτός απ’ όλα τούτα, αυτή είναι η τρίτη ημέρα από τότε που συνέβησαν αυτά τα γεγονότα. Αλλά και κάποιες γυναίκες από τον κύκλο μας μάς αναστάτωσαν, όταν πήγαν πολύ νωρίς το πρωί στο μνήμα και, μη βρίσκοντας το σώμα Του, ήλθαν και μας είπαν ότι είδαν οπτασία αγγέλων, που είπαν ότι Αυτός ζει. Τότε κάποιοι από μας πήγαν στο μνημείο και βρήκαν έτσι όπως τα είχαν πει οι γυναίκες, αλλά Εκείνον δεν Τον είδαν». Αυτός τότε τους είπε: «Ανόητοι και αργοί στην καρδιά για να πιστέψετε όλα εκείνα που είπαν οι προφήτες. Αυτά δεν έπρεπε να πάθει ο Χριστός και μετά να εισέλθει στη δόξα Του;». Κι αρχίζοντας από τον Μωυσή και όλους τους προφήτες, τους ερμήνευσε όλα εκείνα που ανέφεραν οι Γραφές σχετικά μ’ Αυτόν. Όταν έφθασαν κοντά στο χωριό που πήγαιναν, Εκείνος προσποιήθηκε ότι πηγαίνει πιο μακριά. Εκείνοι Τον πίεσαν και Του είπαν: «Μείνε μαζί μας, γιατί πλησιάζει το βράδυ και η ημέρα έφθασε ήδη στο τέλος της». Και μπήκε στο σπίτι για να μείνει μαζί τους. Κι όταν κάθισε μαζί τους στο τραπέζι, πήρε το ψωμί, ευλόγησε και, αφού το έκοψε, τους το έδωσε. Τα μάτια τους, τότε, ανοίχτηκαν και Τον αναγνώρισαν. Αλλά Εκείνος έγινε άφαντος. Είπαν τότε μεταξύ τους: «Η καρδιά μας δε φλεγόταν μέσα μας όταν στον δρόμο μας μιλούσε, καθώς μας ερμήνευε τις Γραφές;». Κι εκείνη την ώρα σηκώθηκαν και γύρισαν πίσω στην Ιερουσαλήμ και βρήκαν συναθροισμένους τους Ένδεκα και όσους ήταν μαζί τους, που έλεγαν: «Πραγματικά ο Κύριος αναστήθηκε κι εμφανίστηκε στον Σίμωνα». Κι αυτοί εξηγούσαν όσα συνέβησαν στον δρόμο και πώς Τον αναγνώρισαν στον τεμαχισμό του ψωμιού. 📗ΟΜΙΛΙΑ: Ο Κλεόπας και ο άλλος μαθητής οδεύουν προς Εμμαούς, έχοντας αφήσει την Ιερουσαλήμ, τον τόπο όπου εξελίχτηκαν τα γεγονότα της σταύρωσης του Χριστού. Είναι κατηφείς γιατί πιστεύουν πως όλα έχουν τελειώσει. Το μέγα ποθούμενο για την λύτρωση του Ισραήλ έχει αποτύχει. Ο Διδάσκαλος είναι νεκρός. Η αμφιβολία τους βασανίζει. Ποιος από μας δεν βρέθηκε κάποτε στο δρόμο της Εμμαούς, με το νου γεμάτο ερωτήματα σχετικά με τον Ιησού και με απογοητευμένες ελπίδες για την Εκκλησία; Ίσως είμαστε ακόμα σήμερα πρόθυμοι να χάσουμε το θάρρος μας βλέποντας στην κοινωνία μας το θάνατο μιας συγκεκριμένης ιδέας για τον Θεό, την φαινομενική ήττα του Χριστού του, την ασημαντότητα της Εκκλησίας και της λειτουργίας για τις μάζες που δεν πιστεύουν, που προσελκύονται από καινούργια είδωλα. Αν ο Θεός χάνει την παντοδυναμία του μπροστά στο φόβο και στις μηχανές των ανθρώπων, τότε όλα όσα μας είπαν για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, για τη δύναμη της σωτηρίας και της ανάστασης, δεν θα είναι απλώς ένα παραμύθι; Η πορεία προς Εμμαούς είναι μια μακρά πορεία μέσα στη νύχτα. Είναι η δική μας πορεία. Ο Χριστός είναι ο ξένος αλλά και ο άγνωστος φίλος που μας πλησιάζει εκεί που θεωρούμε τα πάντα τελειωμένα, βλέποντας το κακό να θριαμβεύει παντού. Το φως του είναι πέρα από το τέλος και πριν από την αρχή. Είναι η ελπίδα που έρχεται από αλλού, και μας πάει αλλού. Ο Κύριος δεν ζητάει να κάνουμε θυσίες για να τον καταλάβουμε. Μας εξηγεί τις Γραφές, τα λόγια των προφητών. Οι ταξιδιώτες της Εμμαούς εσθίουν και πίνουν στην τράπεζα της Βασιλείας του Θεού έστω και αν δεν το γνωρίζουν, καθώς εκείνος που τους μοιράζει τον άρτο είναι ο αναστημένος Χριστός. Τους μοιράζει την αγάπη, διότι τι άλλο μπορεί να είναι ο άρτος του αναστημένου Κυρίου; Κι ευθύς ανοίγονται οι οφθαλμοί τους ώστε να τον αναγνωρίσουν. Ύστερα ο Κύριος γίνεται άφαντος, τη στιγμή που η ταυτότητά του αποκαλύπτεται πέρα από τα σημάδια της ευχαριστίας που γιορτάζεται στη μνήμη του δικού του Πάσχα. Σ' αυτό το σημείο, δεν έχουμε κάτι καλύτερο να κάνουμε από το να μείνουμε και να το ακολουθήσουμε. Μας κάνει ξανά φορείς της ευαγγελικής είδησης: ο Κύριος είναι πάντα ζωντανός, πέρα από τον θάνατο. Οδοιπόροι και εμείς στη ζωή, αισθανόμαστε την ανάγκη της παρουσίας του Αναστημένου Κυρίου στη ζωή μας. Να μην φοβόμαστε τις σκιές της νύχτας. Ο Ιησούς είναι το Φως που διαλύει το σκοτάδι και θα είναι μαζί μας και στη ζωή μας εδώ στη γη και ύστερα σ΄ όλη την αιωνιότητα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους