Ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τις τόσο μοναδικά διαφορετικές μπίρες τύπου lambic, πριν καμιά δεκαριά χρόνια, όταν νομίζω είχε ξεκινήσει ο χαμός με δαύτες σε όλο τον κόσμο. Τότε, στο πλαίσιο του...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τις τόσο μοναδικά διαφορετικές μπίρες τύπου lambic, πριν καμιά δεκαριά χρόνια, όταν νομίζω είχε ξεκινήσει ο χαμός με δαύτες σε όλο τον κόσμο. Τότε, στο πλαίσιο του Athens Bar Show, είχα παρουσιάσει μαζί με την ομάδα του Foodpairing μερικά κοκτέιλ με, κάπως απροσδόκητους συνδυασμούς. Σε ένα από αυτά, είχα χρησιμοποιήσει μια st-Louis Gueuze, από το βελγικό ζυθοποιείο Kasteel Brouwerij Vanhonsebrouck. Απίθανη! Λοιπόν, οι ξινές Gueuze και οι Lambic μπίρες γενικά, νομίζω δεν έκαναν ποτέ καριέρα στην Ελλάδα, αλλά και στον κόσμο, ποτέ δεν έκαναν τον κακό χαμό που έκαναν άλλες κατηγορίες, βλέπετε είναι πολύ διαφορετικές από μια τυπική μπίρα και —όπως πολύ σωστά μου είπε και ο Kyriakos Pierrakos, πρόκειτε για μπίρες που μπορεί να εκτιμήσουν ιδιαιτέρως οι οινόφιλοι. Να μην σας τα πολυλογώ, όλα αυτά τα χρόνια δεν έπεσε στα χέρια μου καμιά ξινή (μπίρα), αν εξαιρέσεις μια φορά που είχε φέρει ο Andreas Botsaris σε ένα τραπέζι μια απολαυστικότατη Cantillon, από το ομώνυμο, μικρό ζυθοποιείο στις Βρυξέλλες. Μάλιστα την έφερε μαζί με το παραδοσιακό «καλάθι» της, με το οποίο συνηθίζεται να σερβίρονται. Τελικά, σας πολυλόγησα, αναπόφευκτο όταν εντυπωσιάζομαι με κάτι, όπως το χθεσινό κείμενο του Κυριάκου που δημοσιεύτηκε στο BitterBooze.com. Σύμφωνα με αυτό, ΣΗΜΕΡΑ είναι Zwanze Day, η μέρα δηλαδή που το ζυθοποιείο Cantillon και οι απανταχού στον κόσμο φίλοι του, γιορτάζουν τις μπίρες του. Μάλιστα σε κάθε Zwanze Day κυκλοφορείται, ταυτόχρονα σε όλους τους συνεργάτες του ζυθοποιείου, η συλλεκτική μπίρα της ημέρας, διαφορετική κάθε φορά. Μάλιστα, η μοναδική μπιραρία στην Ελλάδα στην οποία μπορείτε σήμερα να απολαύσετε την Cantillon της φετινής Zwanze Day είναι η The Hoppy Pub στη Θεσσαλονίκη!. Η περίεργη αυτή λέξη που θυμίζει το Zwan ζαμπόν της παιδικής μας ηλικίας, είναι αργκό βρυξελλιώτικη, ένα ιδίωμα των φλμαναδικών, και μπορεί να το μεταφράζαμε ως «καλαμπούρι» στα αθηνέζικα. Με τούτα και με κείνα, λαχτάρισα να πιω ξανά, μετά από καιρό, μια lambic, ακόμη καλύτερα, μια Cantillon. Διαβάστε το κείμενο του Κυριάκου που θα βρείτε στο πρώτο σχόλιο, κι αν δεν σας έρθει κι εσάς, να μου τρυπήσετε τη μύτη. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους