«Όσο η Εύα βρισκόταν μέσα στον Αδάμ, δεν υπήρχε θάνατος. Όταν χωρίστηκε από αυτόν, εμφανίστηκε ο θάνατος. Αν ο άνθρωπος επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση και ξαναενωθεί μαζί της, ο θάνατος παύει...

25#

Πλήρες Κείμενο:

«Όσο η Εύα βρισκόταν μέσα στον Αδάμ, δεν υπήρχε θάνατος. Όταν χωρίστηκε από αυτόν, εμφανίστηκε ο θάνατος. Αν ο άνθρωπος επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση και ξαναενωθεί μαζί της, ο θάνατος παύει να υπάρχει.» Ευαγγέλιο του Φιλίππου, Nag Hammadi Codex II, 63– 64 Ελεύθερη μετάφραση από το αρχικό κείμενο στα κοπτικά: Πάνω σ’ αυτό το απόσπασμα απ’ το Ευαγγέλιο του Φιλίππου, βασίστηκε η θεωρία για τα Twin Flames, (τις δίδυμες φλόγες), που παραπλάνησε τους ανθρώπους, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι γεννήθηκαν μισοί κι οφείλουν ν’ αναζητήσουν το «χαμένο άλλο τους μισό» για να ολοκληρωθούν και να ευτυχήσουν. Είναι πιασάρικο. Πουλάει. Τρέφει το πλήθος με την ελπίδα ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει η απόλυτη ευτυχία με τη μορφή ενός άλλου ανθρώπου. Και κάθε φορά που ένας από μας ερωτεύεται , η ψυχή του αναρωτιέται γεμάτη αγωνία: ΕΙΣΑΙ ΑΡΑΓΕ ΕΣΥ; ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ! Ωστόσο, η Αλήθεια που αποκαλύπτει το Εαγγέλιο του Φιλίππου είναι άλλη κι είναι τόσο τρομακτική, που εάν την αντιληφθείς, η ζωή σου δε θα είναι ποτέ πια η ίδια. Αποκαλύπτει λοιπόν ο Φίλιππος, πως όταν ο Αδάμ και η Εύα ήταν ακόμη ένα, δεν υπήρχε θάνατος. Μετά χωρίστηκαν κι εμφανίστηκε ο θάνατος. Ένα, σημαίνει αγάπη, ισότητα, «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Όταν τη θεωρείς υποδεέστερη, όταν τη ποδοπατάς, όταν τη σκλαβώνεις, τη βιάζεις, τη σκοτώνεις, την εκμεταλλεύεσαι, την εξαντλείς, τότε επέρχεται ο θάνατος. Και σε κείνην που θα υποστεί την τυραννία σου, αλλά και σ’ εσένα, τον άντρα έρχεται ο θάνατος. Γιατί η ψυχή σου αρρωσταίνει κολυμπώντας μέσα στη φριχτή αλαζονεία της δύναμης που νομίζεις ότι έχεις. Γιατί οι ψυχές είναι αγνές και φωτεινές κι όμορφες. Δεν είναι αλαζονικές. Δεν αποζητούν να εκμεταλλευτούν για να επικρατήσουν. Αγαπούν. Προστατεύουν. Είναι κομμάτια του ίδιου του Θεού. Δε βιάζουν, δε σκοτώνουν, δεν τρομοκρατούν, δεν υποδουλώνουν. Κι η ψυχή ενός Αδάμ που έχει χωριστεί από την Εύα, είναι καταδικασμένη να συναντήσει το θάνατο. Έτσι ακριβώς όπως στέλνει την Εύα στο θάνατο, έτσι οδεύει κι εκείνος προς τα εκεί, χωρίς επιστροφή. Γιατί οι ψυχή του δεν αντέχει να κολυμπά μέσα στο αφύσικο περιβάλλον του μίσους, της πορνείας, της διαφθοράς, της αλαζονείας. Και δραπετεύει απ’ το σώμα του. Και για να με καταλάβετε σε βάθος τι θέλω να πω, θ’ αναφέρω κάτι που μου είχε πει η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρή, ο Θεός να ευλογεί τη ψυχή της: Η γιαγιά μου, λοιπόν, έπιανε ένα κλαρί από κάτω και με πρόσταζε: «λύγισε το και σπάστο!». Το λύγιζα εγώ καμαρωτά και το ‘σπαγα μπροστά στα μάτια της. «Για λύγισε κι αυτά», μου ‘λέγε αφού το κατάφερνα και μου ‘βαζε στα χέρια αυτήν τη φορά ένα μάτσο κλαριά. Έβαζα δύναμη, πάλευα, άναβα, κοκκίνιζα, ξεφύσαγα, αλλά τίποτα, τα κλαριά ενωμένα όλα μαζί δεν κατάφερνα να τα λυγίσω. «Κατάλαβες;», με ρώταγε τότε η γιαγιά. «Κανείς δε μπορεί να λυγίσει αυτούς που είναι ενωμένοι. Τον ένα, μόνο του, τον λυγάς και τον σπάζεις». Κάποιοι λοιπόν «μεγάλοι» φρόντισαν να διδάξουν στους ανθρώπους πως οι άντρες είναι υπερόντα, προνομιούχα της γης ετούτης, που τους ανήκει η γη, η θάλασσα, ο αγέρας, τα ζώα, τα ψάρια, οι γυναίκες και τα παιδιά. Και δίδαξαν επίσης στους ανθρώπους πώς οι άντρες μπορούν να τα κάνουν όλ’ αυτά ό,τι θέλουν. Είναι ωραίο άλλωστε να νιώθει κανείς ότι είναι βασιλιάς. Να παίρνει ζωές ότι ώρα θέλει και να νιώθει ισχυρότερος από τα υπόλοιπα όντα. Η Εύα πάλι, αποσχίστηκε απ’ τον Αδάμ κι εξοστρακίστηκε. Έγινε Λίλιθ η αποστάτρια, έγινε Εύα, το αίτιο της πτώσης, έγινε Μαγδαληνή, η πόρνη, έγινε Μαρία, η μητέρα του Ιησού. Ο Αδάμ σκοτώνει ακόμη και σήμερα την Εύα, η Εύα ακόμη και σήμερα, μισεί τον Αδάμ. Κάποιοι γελάνε ευχαριστημένοι. Κι ο θάνατος συνεχίζει να θερίζει ανθρώπους, όπως τα στάχυα στα χωράφια τον Αύγουστο. «Αν ο άνθρωπος επιστρέψει στην αρχική του κατάσταση και ξαναενωθεί μαζί της, ο θάνατος παύει να υπάρχει.» Ευαγγέλιο του Φίλιππου, Nag Hammadi Codex II, 63– 64 Αφιερωμένο στους ανθρώπους, που θ’ ανακαλύψουν την αλήθεια και θα επιστρέψουν πίσω στο Φως και εις μνήμην των γυναικών που χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται καθημερινά. ΥΓ. Εάν βρεθεί κάποιος και παραφράσει το κείμενο, λέγοντας πως όσο η Εύα ήταν μέσα στον Αδάμ, όλα ήταν τέλεια και υπήρχε τάξη, άρα ορθά κάνουν οι άντρες και «καταπίνουν» τις γυναίκες όπως ο Κρόνος κατάπινε τα παιδιά του, Δημοκρατικά μιλώντας πάντα, θ’ ακολουθηθεί η αγαπημένη διαδικασία: μπλοκ μέχρι να σβήσει ο ήλιος.🖤 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους