"Είμαι ο Κύριος Ελ Χατζί Ντιούφ, ο Κύριος Σενεγάλη, αυτός είναι ο ...Κύριος Λίβερπουλ. Η Σενεγάλη είναι μεγαλύτερη από τη Λίβερπουλ" Στη Λίβερπουλ, ο Στίβεν Τζέραρντ αντιμετωπίζεται εδώ και καιρό ως...

25#

Πλήρες Κείμενο:

"Είμαι ο Κύριος Ελ Χατζί Ντιούφ, ο Κύριος Σενεγάλη, αυτός είναι ο ...Κύριος Λίβερπουλ. Η Σενεγάλη είναι μεγαλύτερη από τη Λίβερπουλ" Στη Λίβερπουλ, ο Στίβεν Τζέραρντ αντιμετωπίζεται εδώ και καιρό ως μια ανέγγιχτη φιγούρα, η ενσάρκωση του πνεύματος του συλλόγου καθ' όλη τη δεκαετία του 2000. Σχεδόν κάθε συμπαίκτης που μοιραζόταν τα αποδυτήρια μαζί του μιλούσε για την δυναμική, και τα ηγετικά του χαρακτηριστικά. Σχεδόν κάθε συμπαίκτης, εκτός από έναν. Τον Ελ Χατζί Ντιούφ. Παρόλο που φορούσαν την ίδια φανέλα, η σχέση μεταξύ Τζέραρντ και Ντιούφ δεν ήταν ποτέ σχέση αμοιβαίου σεβασμού. Ήταν πιο κοντά στην ανοιχτή εχθρότητα. Με τα χρόνια, ο Ντιούφ επανειλημμένα παρουσίαζε τον Τζέραρντ όχι ως έναν σπουδαίο αρχηγό, αλλά ως έναν άνθρωπο που απεχθανόταν από τα βάθη της ψυχής του. Κάποια στιγμή, κατηγόρησε ακόμη και το είδωλο της Λίβερπουλ για ρατσισμό, ισχυριζόμενος ότι ο Τζέραρντ εμφανιζόταν διαφορετικός μπροστά απο τις κάμερες από ότι ήταν στη πραγματικότητα. Το 2002, ο Ντιούφ έφτασε στο Άνφιλντ με τεράστιες προσδοκίες αφού πρωταγωνίστησε με τη Σενεγάλη στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Θεωρούνταν ένα από τα λαμπρότερα ταλέντα του αφρικανικού ποδοσφαίρου. Ωστόσο, ο χρόνος του στην Αγγλία γρήγορα επισκιάστηκε από διαμάχες, από πειθαρχικά προβλήματα έως μια αυξανόμενη φήμη για αλαζονεία και έλλειψη επαγγελματισμου. Ο Τζέραρντ, μια έντονη προσωπικότητα που εκτιμούσε την πειθαρχία και τη συλλογική ευθύνη, δεν ήταν ποτέ πιθανό να συμπαθεί κάποιον σαν τον Ντιούφ. Ο Σενεγαλέζος από την άλλη πλευρά, έβλεπε τον Τζέραρντ ως εγωιστή και υπερβολικό. Η ένταση φέρεται να ξέσπασε στα αποδυτήρια μετά από έναν αγώνα, όταν ο Τζέραρντ επιτέθηκε στον Ντιούφ επειδή έπαιζε με ατομισμό και αρνούνταν να πασάρει. Ο Ντιούφ, ο οποίος δεν καταλάβαινε καλά τα αγγλικά εκείνη την εποχή, λέγεται ότι άρπαξε τον προπονητή Ζεράρ Ουγιέ από τον ώμο και του είπε με έντονο ήφος: «Πες σε αυτόν τον μπάσταρδο να μείνει μακριά μου. Αν πει έστω και μια λέξη ακόμα, θα τον χτυπήσω». Η καριέρα του Ντιούφ στη Λίβερπουλ σύντομα κατέρρευσε. Σκόραρε μόνο έξι γκολ σε 80 εμφανίσεις και τελικά έφυγε από το Άνφιλντ ως μια από τις πιο απογοητευτικές μεταγραφές του συλλόγου. Αλλά ακόμη και μετά την αποχώρησή του, η πικρία δεν έσβηνε ποτέ. Κάθε φορά που το όνομα του Τζέραρντ επανεμφανιζόταν, ο Ντιούφ φαινόταν έτοιμος να του επιτεθεί. Σε ένα από τα πιο εκρηκτικά δημόσια σχόλια του, ο Ντιούφ πήγε ακόμη παραπέρα ισχυριζόμενος ότι ο Τζέραρντ είχε πρόβλημα με τους μαύρους παίκτες. «Στο γήπεδο, ήταν ένας μεγάλος παίκτης. Έξω από αυτό, είναι ένας υποκριτής που δεν αντέχει ανθρώπους σαν εμένα. Εκτός από τους οπαδούς της Λίβερπουλ, κανείς δεν τον συμπαθεί». Ο Τζέραρντ δεν συμμετείχε ποτέ σε αυτόν τον πόλεμο λέξεων με την ίδια ένταση. Στην αυτοβιογραφία του, απέρριψε τον Ντιούφ πολύ πιο απροκάλυπτα, αποκαλώντας τον «σπατάλη χρημάτων 18 εκατομμυρίων λιρών» της Λίβερπουλ. Δύο τεράστια εγώ, δύο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες και μια διαμάχη που δεν τελείωσε ποτέ. Ο ένας έγινε θρύλος του συλλόγου. Ο άλλος άφησε πίσω του μόνο δυσαρέσκεια. Πηγη: True soccer World 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους