ΑΚΟΜΑ Κ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΠΙΑ… Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΚΕΡΑΥΝΟΣ..Ένα μούδιασμα, ένας φόβος που δεν περιγράφεται. Χωρίς να είναι η δουλειά μου από...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΑΚΟΜΑ Κ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΠΙΑ… Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΚΕΡΑΥΝΟΣ..Ένα μούδιασμα, ένας φόβος που δεν περιγράφεται. Χωρίς να είναι η δουλειά μου από κληρονομιά γενεών, μπήκα στην κτηνοτροφία και την αγάπησα με όλο μου το είναι. Εξελίχθηκα μαζί με αυτές τις ψυχές, γιατί από αυτές έμαθα τι σημαίνει να αγαπάς ανιδιοτελώς και να φροντίζεις χωρίς ωράριο, χωρίς διακοπές, χωρίς «αύριο»… Έμαθα να στέκομαι εκεί, δίπλα τους, με πείσμα να τα καταφέρω, περήφανη που διάλεξα να είμαι η φωνή τους και το καταφύγιό τους. Λένε πως είναι «απλά ζώα». Πόσο λίγο ξέρουν... ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΩΝΙΑ, να νιώθεις το σώμα τους να τρέμει και να γίνεσαι εσύ η ζεστασιά τους. Δεν ξέρουν τη ζεστασιά που νιώθεις όταν σου ακουμπούν το κεφάλι ζητώντας προστασία, σαν να είσαι ολόκληρος ο κόσμος τους. Για μένα, αυτές οι ψυχές δεν είναι «ζωντανά»· ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.. ΤΑ ΚΟΠΑΔΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ. Πονάμε το ίδιο για κάθε ψυχή που χάνεται σε αυτό το νησί, σε όποιο μαντρί κι αν ανήκει. Ο πόνος του διπλανού είναι κοινός, γιατί μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη και την ίδια αγωνία. Σήμερα, η Λέσβος μας μυρίζει θάνατο και η καρδιά μας κομματιάζεται. Είναι αβάσταχτο να βλέπεις αυτά τα μάτια, τα γεμάτα αθωότητα να σβήνουν επειδή η πολιτεία επέλεξε τη σιωπή αντί για τη δράση. ΝΙΩΘΩ ΜΙΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ, ΑΔΙΚΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ. Πώς να εξηγήσεις σε μια ψυχή που σε κοιτάζει έτσι, πως η ζωή της «δεν άξιζε» αρκετά για να σωθεί; ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ; Έχουν το θάρρος να σταθούν μπροστά σε αυτό το βλέμμα που σβήνει αβοήθητο και να του πουν πως ήταν απλά ένα «νούμερο» σε μια λίστα; Έχουν το σθένος να αντικρίσουν έναν από μας που διάλεξε αυτόν τον δρόμο από αγάπη και τώρα βλέπει τον κόσμο του να καταρρέει επειδή κάποιοι στα ψηλά γραφεία ΔΕΝ ΕΝΙΩΣΑΝ ΠΟΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΕΣΤΑΣΙΑ; Κάθε φορά που μια τέτοια ψυχή φεύγει, πεθαίνει κι ένα κομμάτι από τη δική μας ανθρωπιά. Μας άφησαν μόνους να παλεύουμε με τον θάνατο, να βλέπουμε τον μόχθο και τη στοργή μας να γίνονται στάχτη. ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΒΑΦΤΙΣΟΥΝ «ΜΟΝΑΔΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ», ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΘΡΗΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΩΣ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ. Γιατί εμείς μάθαμε να πονάμε μαζί τους, ενώ εκείνοι έμαθαν μόνο να μετράνε απώλειες. Αυτή η αγάπη μας είναι που μας κρατάει, αλλά είναι και η ίδια που μας κάνει να ουρλιάζουμε από οργή: ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ. ΤΩΡΑ! ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ… #Λέσβος #Ψυχές_όχι_νούμερα #Δικαιοσύνη# #Σταματήστε_το_έγκλημα# 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους