Περί σημερινής πραγματικότητας: Μια Ψυχολογική & Κοινωνιολογική Σύνθεση. Ο μεγαλοστομικός λαϊκισμός είναι το τρέχον και κοινό πολιτικό νόμισμα. Η συναλλαγή, το ρουσφέτι, η κομματικοποίηση ανθούν...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Περί σημερινής πραγματικότητας: Μια Ψυχολογική & Κοινωνιολογική Σύνθεση. Ο μεγαλοστομικός λαϊκισμός είναι το τρέχον και κοινό πολιτικό νόμισμα. Η συναλλαγή, το ρουσφέτι, η κομματικοποίηση ανθούν όσο ποτέ (Φίλιας, Β, σ. 157). Η διοίκηση, ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός, χωλαίνει σε απερίγραπτο βαθμό (Φίλιας, Β, σ. 157). Η παιδεία, ιδιαίτερα η ανώτατη, βρίσκεται σε πλήρη αποτελμάτωση, ενώ μεγάλος αριθμός πανεπιστημιακών διδασκάλων αντιμετωπίζουν την πανεπιστημιακή τους ιδιότητα ως εφαλτήριο για πολιτικές καριέρες και οικονομικά ωφελήματα(Φίλιας, Β, σ. 157]. Τα σκάνδαλα και η λασπολογία κυριαρχούν στα πρωτοσέλιδα του Τύπου (Φίλιας, Β, σ. 157]. Η γλώσσα εκχυδαΐζεται και φτωχαίνει και η καθημερινή ζωή ευτελίζεται από κάθε άποψη (Φίλιας, Β, σ. 157). Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης-με ελάχιστες εξαιρέσεις-εξελίσσονται σε μία μορφή ανεξέλεγκτης υπερεξουσίας, που διαμορφώνει και κατευθύνει ολοκληρωτικά την κοινή γνώμη, δημιουργεί «θεούς» ή καταποντίζει στα τάρταρα (Φίλιας, Β, σ. 157). Η χωρίς όρια ικανοποίηση όλων των επιθυμιών δε συνεπάγεται την ευδαιμονία, ούτε οδηγεί στην ευτυχία, ούτε ακόμα στη μεγαλύτερη απόλαυση (Φρομ, Ε., σ. 14). Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι προτιμήσεις μας κατευθύνονται από την κυβέρνηση και τη βιομηχανία, καθώς και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχό τους (Φρομ, Ε., σσ. 14-15). Η οικονομική πρόοδος παρέμεινε περιορισμένη στα πλούσια κράτη και το χάσμα ανάμεσα στα φτωχά και τα πλούσια κράτη πλάτυνε ακόμα περισσότερο (Φρομ, Ε., σ. 15). Η ίδια η τεχνολογική πρόοδος έχει δημιουργήσει κινδύνους οικολογικούς καθώς και τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου (…)(Φρομ, Ε., σ. 15). Η σημερινή εποχή, όμως, από το τέλος περίπου του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, έχει επιστρέψει στην πρακτική και τη θεωρία του ριζοσπαστικού ηδονισμού (…) Είμαστε μια κοινωνία ασύλληπτα δυστυχισμένων ανθρώπων: μοναχικοί, αγχώδεις, καταπιεσμένοι, καταστροφικοί, εξαρτημένοι( . Ο πολιτισμός μας άρχισε από τη στιγμή που οι άνθρωποι απέκτησαν κάποιον έλεγχο πάνω στη φύση. Αυτός ο έλεγχος, όμως, παρέμεινε περιορισμένος ως την αρχή της βιομηχανικής εποχής. Μπαίνοντας στη βιομηχανική εποχή-που άρχισε από την υποκατάσταση της ζωικής και ανθρώπινης ενέργειας με μηχανική και αργότερα πυρηνική ενέργεια και έφτασε μέχρι την υποκατάσταση του ανθρώπινου μυαλού με ηλεκτρονικούς υπολογιστές-αποκτήσαμε τη βεβαιότητα ότι βρισκόμασταν στο δρόμο της απεριόριστης παραγωγής και συνεπώς της απεριόριστης κατανάλωσης . Οι άνθρωποι νιώθουν σήμερα μια έλξη για το μηχανικό, το άψυχο, την παντοδύναμη μηχανή που οδηγεί σταθερά στην καταστροφή . Ο σύγχρονος πατέρας δεν είναι πια τόσο εντυπωσιακός εκπρόσωπος του αξιώματος της πραγματικότητας και η χαλάρωση της αφροδίσιας ηθικής διευκολύνει το ξεπέρασμα του οιδοπόδειου πλέγματος Τα προβλήματα των δυτικών κοινωνιών, την εποχή μας, γίνονται αναπόφευκτα προβλήματα όλου του κόσμου. Αυτό είναι, ίσως, το καθοριστικό γνώρισμα της εποχής μας: οι ποικίλοι κοινωνικοί κόσμοι υφίστανται, για πρώτη φορά μια βαθιά, ραγδαία και έκδηλη αλληλεπίδραση . Ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός γρήγορα μεταβλήθηκαν, και από κίνημα που στόχος τους ήταν μια νέα κοινωνία και ένας νέος άνθρωπος έγιναν ένα κίνημα που το ιδανικό τους ήταν μια αστική ζωή για όλους τους ανθρώπους και ένα πρότυπο οικουμενικοποιημένου αστού για τον άνθρωπο του μέλλοντος. Θεωρήθηκε ότι η απόκτηση πλούτου και ανέσεων από όλους θα έφερνε την απέραντη ευτυχία σε όλους . ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΈΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ Μαρκούζε, Χ., (1971), Ψυχανάλυση και Πολιτική, εκδ. Ηριδανός, Αθήνα. Mills, C. W., (1985), Η κοινωνιολογική φαντασία, Παπαζήση, Αθήνα. Φίλιας, Β. (1996), Αναφορές στην κοινωνική πραγματικότητα του τέλους του 20ου αιώνα, εκδ. Ι. Σιδέρης, Αθήνα. Φρομ, Ε., (1978), Να Έχεις ή να Είσαι;, εκδ. Μπουκουμάνη, Αθήνα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους