Ο Άνθρωπος μου-- Νομίζω πως πονάω για κάποιον που δεν ήρθε ακόμα. Κι όλο ψάχνω να τον βρω μέσα σε άλλους. Τον ντύνω μαύρα ρούχα. Τον κάνω καλλιτέχνη. Του βάζω μούσια και μακριά μαλλιά. Μετα τον κάνω...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Ο Άνθρωπος μου-- Νομίζω πως πονάω για κάποιον που δεν ήρθε ακόμα. Κι όλο ψάχνω να τον βρω μέσα σε άλλους. Τον ντύνω μαύρα ρούχα. Τον κάνω καλλιτέχνη. Του βάζω μούσια και μακριά μαλλιά. Μετα τον κάνω ένα παιδί αδύναμο και πάνω του καθρεφτίζω την ανασφάλεια μου. Του ζητάω πράγματα που δεν μπορεί να κάνει. Κι έτσι επιβεβαιώνω την στημένη παγίδα. Την αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Δεν ήσουν εσύ. Δεν ήσουν αυτός. Όμως εγώ αληθινά πονώ. Μου λείπει κάποιος που δεν γνώρισα ποτέ. Κι όμως ξέρω πως υπάρχει. Μου λείπει η ανάσα του. Κι ο τρόπος που βλέπει τα πράγματα. Η ματιά του πάνω στα αντικείμενα. Μου λείπει η σιωπή μας. Το χαμόγελο του. Το πάντα θλιμμένο χαμόγελο του. Και μετά τα μάτια του . Το βλέμμα του . Αλλά πιο πολύ απ ‘όλα. Μου λείπει ο τρόπος που υπάρχει. Πιο καλά δεν θα μπορέσω ποτέ να στο εξηγήσω. Ο τρόπος που ακουμπάει πάνω στο σύμπαν. Με σεβασμό και θάρρος. Για όλα εκείνα που πέρασε. Κι όλα αυτά που θα ’ρθουν. Ο άνθρωπος μου δεν είναι σούπερ-ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος που φοβάται . Αλλά προχωράει όπως και να ‘χει Ξέρεις τι θαυμάζω πιο πολύ σ’ αυτόν; Την στωικότητα του . Αυτή που ξέρει πως δεν έχει νόημα να ταραχτείς . Ούτε να νευριάσεις. Αυτή που τους έχει ήδη συγχωρέσει όλους. Αυτή που ξέρει το αναπόφευκτο. Το τέλος μέσα σε όλα. Κι όμως συνεχίζει να παίζει το έργο. Προσποιείται τον ανυποψίαστο. Για χάρη των αθώων. Αυτή που ξέρει πως ο λόγος μέσα σε όλα είναι η αγάπη. Και η τελευταία εικόνα ο Ήλιος. Μου λείπεις πάντα. Καληνύχτα. ( Υ.Γ : Μήπως , τελικά ότι μου λείπει είμαι εγώ ; ) Ex-Nihilo Τα πνευματικά δικαιώματα προστατεύονται από τον οργανισμό opi.gr Επιτρέπεται η κοινοποίηση με την αναφορά του ονόματος της σελίδας. Οτιδήποτε άλλο θεωρείται κλοπη και διώκεται ποινικά 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους