👉Τι να πεις τώρα; Έκλεισαν έναν νέο άνθρωπο 18 μήνες στη φυλακή άδικα, ξεκάθαρα γιατί το Κράτος έχει μνήμη, φοβάται την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και οφείλει να την τιμωρήσει, δηλαδή, πρέπει να...

25#

Πλήρες Κείμενο:

👉Τι να πεις τώρα; Έκλεισαν έναν νέο άνθρωπο 18 μήνες στη φυλακή άδικα, ξεκάθαρα γιατί το Κράτος έχει μνήμη, φοβάται την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και οφείλει να την τιμωρήσει, δηλαδή, πρέπει να εκδικείται τους εχθρούς του. 👉Θα πω ότι αισθάνομαι οργή και αγανάκτηση για αυτή την απίστευτη συνομωσία εναντίον του Νίκου Ρωμανού. 👉Θα πω ότι αισθάνομαι θλίψη γιατί δεν κάναμε όσα έπρεπε, δεν σηκώσαμε γη και ουρανό για να απαιτήσουμε να βγει από τα σίδερα αυτό το νέο παιδί. Και όχι μόνο αυτό το νέο παιδί. 🚩Θα πω ότι αισθάνομαι δικαίωση, όπως και οι πάνω από 1000 εκπαιδευτικοί που υπογράψαμε το κείμενο αλληλεγγύης στον Νίκο ως μια ελάχιστη πράξη αντίστασης στη βαρβαρότητα https://www.e-lesxi.gr/395-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%85%ce%bd%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b5%ce%b9%ce%bc/ 🚩Θα ξαναπώ ότι η δικαιοσύνη δεν έρχεται μόνη της, δε θα περάσει από μπροστά μας όπως περιμένεις το λεωφορείο στη στάση. Πρέπει να την κουβαλήσουμε στους ώμους μας. ✌️Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νίκο για την αγωνιστική στάση του και από εδώ και πέρα να γευτεί την ελευθερία που με τόσον αγώνα κατέκτησε. 👉Και μια παρότρυνση: ας ξεκουνηθούμε κι ας βγούμε από τον λαβύρινθο του κατακερματισμού και από τον πόλεμο όλοι-εναντίον-όλων, πριν είναι αργά. Χρόνος υπάρχει ακόμα. Δεν θα υπάρχει για πάντα όμως... Και μια ιστορία, αφιερωμένη σ' όλες τις φυλακισμένες και όλους τους φυλακισμένους όπου γης: Ζαχαρίας Παπαντωνίου Το άρρωστο άλογο Στην αγορά του Σαββάτου τ' άλογα που ήταν για πούλημα μιλούσαν κάτου απ' τη λεύκα για τη ζωή τους. Κι ένα κόκκινο άλογο, κουρασμένο, με το κεφάλι χαμηλά, τους διηγιόταν τα θαυμάσια των ταξιδιών του. Κάμπους απέραντους στο λιοπύρι εδιάβηκε, δασωμένες ρεματιές με κελαηδιστό νερό το ξεκούρασαν. Σε παρθένα χιόνια βυθίστηκαν τα πέταλά του – από θύελλες μαστιγώθηκε, σε λαμπρές φωτιές εστέγνωσε στη ζέστη παχνιών αρχοντικών κοιμήθηκεν ύπνο βαθύ. Για τον καβαλάρη του μιλούσεν ώρα πολλή και για τις πολιτείες που τον χαιρετούσαν από μακριά με τους θόλους των και τα καμπαναριά των... Παράξενο! του είπαν. Έτσι άρρωστο και κοκαλιάρικο δοκίμασες τέτοιες δόξες; – Είν' αλήθεια, είπε τ' άλογο, πως σ' όλη μου τη ζωή με δεμένα τα μάτια γύριζα μαγκανοπήγαδο. Μα ο Θεός ήξερε να τιμωρήσει τον άνθρωπο που με σκλάβωσε – χαρίζοντάς μου τη φαντασία. από το Ανθολογιο της Στ Δημοτικού 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους