ΑΠΟΦΡΑΣ ΗΜΕΡΑ Η ΧΘΕΣΙΝΗ Πέρασαν ήδη 16 χρόνια. Σαν να ήταν χθες, που από το Καστελόριζο ο αβέλτερος Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε με ύφος αυτάρεσκο και νοοτροπία πολιτικής αυθεντίας, την ένταξη της...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΑΠΟΦΡΑΣ ΗΜΕΡΑ Η ΧΘΕΣΙΝΗ Πέρασαν ήδη 16 χρόνια. Σαν να ήταν χθες, που από το Καστελόριζο ο αβέλτερος Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε με ύφος αυτάρεσκο και νοοτροπία πολιτικής αυθεντίας, την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ως "αναγκαιότητα" και αναπόφευκτη πολιτική απόφαση υποδέχθηκαν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ την μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε "αποικία" τιμωρημένων πολιτών. Τα χρόνια που διέρρευσαν μαρτυρούν τη σπαρακτική πολιτική που εφαρμόστηκε και εξαθλίωσε ευρέα στρώματα της κοινωνίας και τα έριξε μέσα σ' ένα χάος, στη σύγχυση και την αμηχανία. Μια ολόκληρη κοινωνία με πληγές ορθάνοιχτες και τα ερείπια των μνημονιακών πολιτικών να καπνίζουν ακόμη... Σε τούτα τα χρόνια η ελληνική κοινωνία βρέθηκε να δίνει μια σκληρή μάχη, εκ του συστάδην, με το αναπάντεχο και με τη δεινή δοκιμασία της συνείδησης. Κοινωνική αξιοπρέπεια και εθνική περηφάνεια βρέθηκαν να "πυρπολούνται" στην πυρίκαυστη ζώνη ξένων και εγχώριων συμφερόντων. Με την πολιτική αυθεντία στην Ελλάδα να συνθέτει ένα θρασύ, θα έλεγα βλάσφημο και δυναμικό πιστεύω, που εκμεταλλεύεται, απαρνιέται, παρωδεί και χρησιμοποιεί οτιδήποτε είχε επινοήσει, καθιερώσει και ίσως τιμήσει η πολιτική δημοκρατία σε παρελθόντες χρόνους. Επί 16 χρόνια προσπαθούν οι "αυθεντίες" της πολιτικής να παραπείσουν την κοινωνία ακόμη και για την έσχατη βεβαιότητα του Τίποτα και να του προσδώσουν ιδιότητες τέτοιες, έτσι ώστε να διαμορφώνει προσδοκίες. Αυτή η πολιτική αυθεντία, όπως εκδηλώνεται μέχρι και σήμερα, με όλα τα χαρακτηριστικά της υποκριτκής αναίδειας, αξίζει χλευασμού και επιθετικής αντιμετώπισης. Γιατί, για όσους επιμένουν να σκέπτονται και να αντιδρούν, για όσους διαθέτουν "υψηλόκορμη" συνείδηση, κι ας συλλαμβάνουν ενίοτε εαυτούς να σκιαμαχούν, κανένα λάλημα πετεινού δεν απελπίζει την αγρύπνια της εξωτερικής τους όρασης. Και δεν τους τρομάζουν οι δικτάτορες των αριθμών, της παραγωγής εκβιαστικών πολιτικών διλημμάτων και ψεμάτων. Όλοι αυτοί, οι οποίοι ως "χαρισματικοί" ομολογητές του κοινωνικού θανάτου και της "σκελετοποίησης" των ελπίδων του λαού, ληστεύουν ταυτόχρονα κάθε προοπτική της χώρας. Το πρόβλημα είναι τόσο επίκαιρο και επιτακτικό, όσο ζωτικό και καυστικό, επειδή η ασθένεια του πολιτικού μας συστήματος δια της αυθεντολογίας παρέσυρε και παρασύρει στη δουλεία και την τυραννία. Ναι, στην τυραννία! Δεν έχει σημασία αν ο όρος "αυθεντία" προηγείται ή έπεται στη γέννηση του όρου "ελευθερία". Συναντώνται και συνυπάρχουν στον όρο "δημοκρατία". Για την ελληνική κοινωνία, η πολιτική αυθεντία των τελευταίων 16 χρόνων, συνιστά μια τραγωδία, που δεν έχει στόσο να πετύχει μια ειδική κάθαρση των συναισθημάτων μας, όπως συμβαίνει στην αρχαία τραγωδία, αλλά συγκροτεί την κοροιδία, την απάτη και την σκελετωμένη κοινωνική προσδοκία. Όλα αυτά τα χρόνια, η διαφορά μας ως μια σκληρά χειμαζόμενη κοινωνία από τον Φαουστικό τύπο της Αναγέννησης που πάσχιζε να συνταιριάζει την αποκάλυψη με την εμεπιρική αλήθεια, είναι απλή: Η οδυνηρή εμπειρική μας πραγματικότητα αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός, ενώ η αποκάλυψη δεν αποτελεί πια ούτε συζητήσιμη υπόθεση. Είναι ένα όμορφο "παραμύθι", που στηρίζεται σε αθέμελες επινοήσεις και επικοινωνιακά τεχνάσματα των πολιτικών Ταρτούφων της "αυθεντίας" ή και σε αβάσιμες προβολές των ψυχικών μας πόθων. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους