ΧΑΡΥ ΤΡΟΥΜΑΝ: Ο απόφοιτος Λυκείου που έγινε Πλανητάρχης! Στις 11 Απριλίου 1951, ο Πρόεδρος Harry S. Truman κάθισε στο γραφείο του και υπέγραψε μια σύντομη διαταγή με τέσσερις μόνον προτάσεις. Oι...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΧΑΡΥ ΤΡΟΥΜΑΝ: Ο απόφοιτος Λυκείου που έγινε Πλανητάρχης! Στις 11 Απριλίου 1951, ο Πρόεδρος Harry S. Truman κάθισε στο γραφείο του και υπέγραψε μια σύντομη διαταγή με τέσσερις μόνον προτάσεις. Oι Αμερικανοί το επόμενο πρωί μάθαιναν ότι ο Στρατηγός Douglas MacArthur, ο σχεδόν μυθικός ήρωας, Ανώτατος Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων στον Ειρηνικό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πιο δοξασμένος στρατιώτης της χώρας, είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά του με απόφαση του Προέδρου! Αυτό που ακολούθησε έμοιαζε με καταστροφή. -Μέλη του Κογκρέσου ζήτησαν την παραπομπή του Τρούμαν με το αίτημα της καθαίρεσης! -Οργισμένα πλήθη συγκεντρώθηκαν έξω από τον Λευκό Οίκο και αποδοκίμαζαν τον Πρόεδρο -Χιλιάδες επιστολές κατέκλυσαν τον Λευκό Οίκο, οι περισσότερες γεμάτες οργή. -Μια δημοσκόπηση της Gallup έδειξε ότι το 69% των Αμερικανών στήριζε τον Στρατηγό ΜακΆρθουρ. -Η δημοτικότητα του Τρούμαν κατέρρευσε στο 22%, το χαμηλότερο ποσοστό που είχε καταγραφεί ποτέ για εν ενεργεία Πρόεδρο μέχρι τότε. Αλλά ο Πρόεδρος Τρούμαν είχε πάρει την απόφασή του. Κοιμήθηκε ήσυχος εκείνο το βράδυ. -«Αυτό που πρέπει να καταλάβεις για μένα», είπε αργότερα σε έναν συνεργάτη του, «είναι ότι αν έχω κάνει το σωστό και ξέρω ότι έχω κάνει το σωστό, δεν ανησυχώ γι’ αυτό». Το παράπτωμα του ΜακΆρθουρ, που οδήγησε στην απόλυσή του, δεν ήταν κάποια αποτυχία στο πεδίο της μάχης. Ήταν η συστηματική , δημόσια αμφισβήτηση της πολιτικής εξουσίας του Προέδρου. -Είχε αντιταχθεί στην εξωτερική πολιτική του Τρούμαν με δημόσιες δηλώσεις. -Είχε γράψει επιστολές σε Ρεπουμπλικάνους ηγέτες του Κογκρέσου υπονομεύοντας τη στρατηγική του Λευκού Οίκου. -Προώθησε αμερικανικά στρατεύματα στα σύνορα της Κίνας, ενώ είχε λάβει ρητή εντολή για αυτοσυγράτηση, συμβάλλοντας στην είσοδο της Κίνας στον Πόλεμο της Κορέας. -Είχε ακόμη προτείνει τον βομβαρδισμό της ηπειρωτικής Κίνας και τη χρήση πυρηνικών όπλων, κάτι που ο Τρούμαν πίστευε ότι θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Για τον Τρούμαν, η αρχή ήταν απόλυτη και απαράβατη: στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εκλεγμένοι πολιτικοί ελέγχουν τον στρατό. Εκείνοι παίρνουν τις αποφάσεις. Για αυτό εκλέγονται. Όχι οι στρατηγοί. Όχι οι ήρωες πολέμου. Όχι η κοινή γνώμη. Ο Πρόεδρος είχε συνταγματικό καθήκον και θα το τηρούσε ακόμη κι αν αυτό τον κατέστρεφε πολιτικά. Και σχεδόν το έκανε. Για να καταλάβει κανείς γιατί αυτή η απόφαση απαιτούσε πραγματικό θάρρος, πρέπει να ψάξει να βρεί από πού προερχόταν ο Χάρυ Τρούμαν. -Γεννήθηκε το 1884 στο Lamar του Μιζούρι. -Μεγάλωσε στη φάρμα της οικογένειας κοντά στο Grandview και σπούδασε μόνον μέχρι το Λύκειο. -Παρακολούθησε μόνον ένα χρόνο λογιστικά σ΄ ένα εμπορικό κολλέγιο και τα παράτησε. -Ονειρευόταν να φοιτήσει στη Στρατιωτική Ακαδημία ( West Point Academy) , αλλά απέτυχε στις εξετάσεις λόγω…μυωπίας! -Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. -Ως χρονομέτρης σε εργοτάξια σιδηροδρόμων. -Πέρασε χρόνια ως αγρότης πριν καταταγεί στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. -Στη Γαλλία το 1918, ο λοχαγός Χάρυ Τρούμαν ανέλαβε τη διοίκηση της Πυροβολαρχίας D, μιας άτακτης και απείθαρχης μονάδας σχεδόν 200 ανδρών γνωστής ως «Dizzy D». Είχαν διώξει τους προηγούμενους διοκητές και στοιχημάτιζαν ότι ο Τρούμαν δεν θα άντεχε ούτε ενενήντα ημέρες. Μέχρι το τέλος του πολέμου, τους είχε οδηγήσει στη σκληρή μάχη του Meuse-Argonne, μία από τις πιο αιματηρές εκστρατείες στην αμερικανική ιστορία, χωρίς να χάσει ούτε έναν άνδρα του στη μάχη. Όταν επέστρεψαν στην πατρίδα, του πρόσφεραν ένα μεγάλο ασημένιο κύπελλο ως ένδειξη τιμής. Αυτός, λοιπόν, ήταν ο άνθρωπος που αργότερα απέλυσε τον Ντάγκλας ΜακΆρθουρ. Μετά τον πόλεμο, ο Τρούμαν και ένας συνέταιρος άνοιξαν ένα κατάστημα ανδρικών ρούχων στο κέντρο του Κάνσας Σίτι. Μετά από δύο καλά χρόνια, χρεοκόπησε λόγω της μεγάλης ύφεσης. Ο συνέταιρός του δήλωσε πτώχευση. Ο Τρούμαν αρνήθηκε. Πέρασε τα επόμενα δεκατέσσερα χρόνια αποπληρώνοντας ήσυχα κάθε χρέος προς τους πιστωτές του, δολάριο προς δολάριο, ενώ έχτιζε μια πολιτική καριέρα από το μηδέν. -Εξελέγη δικαστής κομητείας, -Γερουσιαστής, -Ο FDR τον διόρισε αντιπρόεδρο! -Και τελικά, τον Απρίλιο του 1945, έγινε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Όταν έφυγε από τον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 1953, δεν υπήρχε προεδρική σύνταξη. Το μόνο του εισόδημα ήταν η στρατιωτική του σύνταξη: 112,50 δολάρια τον μήνα. Επέστρεψε στο Independence του Μιζούρι, στο σπίτι της πεθεράς του, και ζούσε λιτά. Απέρριψε θέσεις σε εταιρικά διοικητικά συμβούλια και επικερδείς συμφωνίες διαφήμισης. Έδινε ομιλίες, έγραφε τα απομνημονεύματά του και ζούσε με μέτρο. Το Κογκρέσο τελικά ψήφισε το 1958 τον νόμο για τους πρώην προέδρους, δίνοντάς του ετήσια σύνταξη 25.000 δολαρίων, την οποία δέχτηκε με ευγνωμοσύνη. Στα χρόνια μετά την Προεδρία του, οι επισκέπτες μπορούσαν απλώς να χτυπήσουν την πόρτα του. Έκανε καθημερινά τον πρωινό του περίπατο στην πόλη, συνομιλούσε με γείτονες και χαιρετούσε όσους τον αναγνώριζαν. Διατηρούσε γραφείο στη Βιβλιοθήκη Τρούμαν σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε στις 26 Δεκεμβρίου 1972, σε ηλικία 88 ετών. Η ιστορία έκανε αυτό σπάνια κάνει: δικαίωσε έναν αντιδημοφιλή πολιτικό! Ο Τρούμαν κατατάσσεται πλέον σταθερά ανάμεσα στους σπουδαιότερους προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι ιστορικοί, μεταξύ άλλων, του πιστώνουν: -τη σωτηρία της Νότιας Κορέας, -την ίδρυση του ΝΑΤΟ, -την ανοικοδόμηση της Δυτικής Ευρώπης μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ -και- πάνω απ’ όλα- τη διατήρηση της θεμελιώδους αμερικανικής αρχής: ότι κανένας στρατηγός, όσο δημοφιλής κι αν είναι, δεν βρίσκεται πάνω από την εκλεγμένη πολιτική εξουσία. Ο ΜακΆρθουρ, παρά τη στρατιωτική του ιδιοφυΐα, έχει μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που πίστευε το αντίθετο. Η πινακίδα στο γραφείο του Τρούμαν στον Λευκό Οίκο έγραφε: «The Buck Stops Here» («Η ευθύνη σταματά εδώ»). Και το εννοούσε. Και ένα ήσυχο βράδυ του Απριλίου του 1951, με τη χώρα εναντίον του, ο Χάρυ Τρούμαν απέδειξε ότι ήταν διατεθειμένος να αναλάβει όλη την ευθύνη, ακόμη κι αν αυτό του κόστιζε τα πάντα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους