Τα 19 και τα 8 χρόνια που επιβλήθηκαν στις Μαριάννα Μ. και Δήμητρα Ζ. αντίστοιχα για τη δίκη των Αμπελοκήπων δεν είναι οι ποινές που θα αναγκαστούν να εκτίσουν για τα υποτιθέμενα αδικήματα που...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Τα 19 και τα 8 χρόνια που επιβλήθηκαν στις Μαριάννα Μ. και Δήμητρα Ζ. αντίστοιχα για τη δίκη των Αμπελοκήπων δεν είναι οι ποινές που θα αναγκαστούν να εκτίσουν για τα υποτιθέμενα αδικήματα που διέπραξαν. Το κατηγορητήριο στο οποίο έπρεπε να σταθούν απέναντι ήταν έτσι κι αλλιώς ένα κούφιο κατασκεύασμα και αυτό μπορούσε να το αντιληφθεί οποιοσδήποτε ασχολήθηκε έστω και λίγο με τη δίκη αυτή. Είναι οι ποινές για τη συνεπή τους στάση μέσα στο δικαστήριο, για τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν και τελικώς κατάφεραν να διασώσουν τη μνήμη του συντρόφου τους Κυριάκου Ξυμητήρη, είναι οι ποινές για την θαρραλέα απόφαση να μην αποκηρύξουν τις συντροφικές σχέσεις τους και τις ιδεολογικές επιλογές που έκαναν στη ζωή τους. Οπως είπε και ο Θανάσης Καμπαγιάννης στην αγόρευση του «Στο άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα, κατά τη γνώμη μου, και θα χρειαστεί να επικοινωνήσουμε και με τους συναδέλφους που εκδίδουν, και με τους εκδοτικούς οίκους τον Ποινικό Κώδικα, θα πρέπει σε αυτά τα κωδικάκια τα οποία έχουμε, να κυκλωθεί το Α στο 187Α, να γίνει ένα αναρχικό Αλφάδι, ώστε το άρθρο αυτό να αφορά πια και επίσημα έναν συγκεκριμένο ιδεολογικό πολιτικό χώρο για τον οποίο χρησιμοποιείται, και να μην υποδυόμαστε ότι αφορά τον οποιονδήποτε άλλο». Να κρατήσουμε όσα είπαν στις απολογίες τους αυτές οι δυο γυναίκες και το παρακάτω απόσπασμα του Βικτόρ Σερζ που αφιέρωσε η Μαριάννα Μ. κλείνοντας την απολογία της στον Κυριάκο Ξυμητήρη: Έτσι αισθανόμασταν αθάνατοι μέχρι τη στιγμή όπου δεν αισθανόμασταν πια τίποτε. Και η ζωή συνεχιζόταν όταν η σταγόνα μας επέστρεψε ξανά στον ωκεανό. Η πίστη μου εδώ συναντά τη δική σου. Το αύριο είναι σπουδαίο. Δεν φροντίσαμε μάταια για αυτή την κατάκτηση. Αυτή η πόλη θα παρθεί, αν όχι από τα χέρια μας, τουλάχιστον από χέρια παρόμοια με τα δικά μας, αλλά πολύ πιο ισχυρά. Πιο ισχυρά, ίσως διότι σκλήρυναν περισσότερο χάρη στη δική μας αδυναμία. Αν εμείς ηττηθούμε, άλλοι άνθρωποι, τελείως διαφορετικοί από μας, τελείως ίδιοι με μας, θα κατέβουν ένα όμοιο βράδυ, σε δέκα χρόνια, σε είκοσι χρόνια, αυτό δεν έχει αλήθεια καμιά σημασία, και θα βαδίσουν σ’ αυτή τη Ράμπλα και θα ονειρεύονται την ίδια κατάσταση και ίσως να σκέφτονται το δικό μας αίμα. Ήδη, νομίζω ότι τους βλέπω και σκέφτομαι το δικό τους αίμα που θα κυλήσει κι αυτό. Αλλά θα την πάρουν την πόλη. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους