👉 Πόλεμος στη Μέση Ανατολή (το πρωί της 24.04.26): κατάσταση «ούτε ειρήνη, ούτε πόλεμος» – και προς το παρόν αυτό είναι προς όφελος του Ιράν… Λίγο πριν από τη λήξη της εκεχειρίας, που τυπικά έληγε...

25#

Πλήρες Κείμενο:

👉 Πόλεμος στη Μέση Ανατολή (το πρωί της 24.04.26): κατάσταση «ούτε ειρήνη, ούτε πόλεμος» – και προς το παρόν αυτό είναι προς όφελος του Ιράν… Λίγο πριν από τη λήξη της εκεχειρίας, που τυπικά έληγε στις 22 Απριλίου και η οποία είχε γίνει για τις ΗΠΑ η μόνη αποδεκτή εναλλακτική του πολέμου, ο Ντόναλντ Τραμπ την «παρέτεινε» όπως ήταν αναμενόμενο. Παράλληλα, δεν την περιόρισε χρονικά με κανέναν τρόπο. Δηλαδή, «έως ότου το Ιράν συνέλθει και έρθει το ίδιο να του ζητήσει έλεος». Μια κατάσταση «ούτε ειρήνη, ούτε πόλεμος», αλλά με αποκλεισμό των ιρανικών ακτών. Το Ιράν, από την πλευρά του, δήλωσε ότι δεν θα επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όσο οι ΗΠΑ συνεχίζουν τον ναυτικό αποκλεισμό στον Κόλπο του Ομάν. Και ότι θα ενεργεί κατά την κρίση του. Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία εξειδικευμένων εκδόσεων, η κατάσταση γύρω από αυτόν τον αποκλεισμό είναι πολύ παράξενη. Οι ΗΠΑ κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να επιδείξουν τη δική τους «αποφασιστικότητα» και «ακλόνητη στάση», δημοσιοποιώντας περιστατικά κατάσχεσης πλοίων με ιρανικό πετρέλαιο (και όχι μόνο). Από αυτά, τα τελευταία τρία 24ωρα κατασχέθηκαν τρία σκάφη (δηλαδή κατά μέσο όρο ένα την ημέρα). Και μάλιστα όχι μόνο στα ύδατα του Κόλπου του Ομάν, αλλά γενικότερα σε όλο τον κόσμο. Εν τω μεταξύ, «ειδικοί δημοσιογράφοι» μέτρησαν την ίδια περίοδο τουλάχιστον 38 τάνκερ που είτε αναχώρησαν με επιτυχία από ιρανικά λιμάνια είτε έφτασαν σε αυτά. Περίπου μισά προς κάθε κατεύθυνση. Έτσι, ο ίδιος ο αποκλεισμός μοιάζει με ένα πολύ διάτρητο δίχτυ, αν και δυσάρεστο για την Τεχεράνη. Από την πλευρά τους, οι Ιρανοί πεζοναύτες (προφανώς ως απάντηση στις ενέργειες των ΗΠΑ) κατέλαβαν επίσης δύο ξένα πλοία που επιχείρησαν να περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς την άδειά τους (δηλαδή χωρίς πληρωμή). Έτσι, και οι δύο πλευρές επιδεικνύουν τον έλεγχό τους σε αυτό το σημείο. Και προς το παρόν το Ιράν το κάνει πιο πειστικά. Επιπλέον, τα έσοδα της Τεχεράνης από τις εξαγωγές (και τα διόδια διέλευσης), αν μειώθηκαν, η μείωση δεν είναι σημαντική. Παράλληλα, για την παγκόσμια οικονομία δεν είναι και τόσο σημαντικό το αν διεξάγονται ή όχι ενεργές εχθροπραξίες στην περιοχή. Για εκείνη, το κρίσιμο είναι αν η κίνηση μέσω των Στενών του Ορμούζ πραγματοποιείται στον απαραίτητο όγκο ή όχι. Και δεν πραγματοποιείται. Και κάθε ημέρα, μόνο στην αγορά πετρελαίου, υπάρχει έλλειμμα περίπου 10% της ζήτησης. Τα εφεδρικά αποθέματα που είχαν διατεθεί νωρίτερα στην αγορά (τα στρατηγικά αποθέματα των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας), καθώς και το πετρέλαιο από τάνκερ του Ιράν και της Ρωσίας, για το οποίο οι ΗΠΑ είχαν «επιτρέψει» προηγουμένως να αγοραστεί, έχουν την τάση να εξαντλούνται. Και σε αυτό το σκηνικό, για παράδειγμα, η ποιότητα πετρελαίου Brent, αφού δίστασε για λίγο στην περιοχή των 95$/βαρέλι, μέσα στις τελευταίες δύο ημέρες σημείωσε άνοδο άνω του 10% (φτάνοντας στην περιοχή των 105$/βαρέλι). Αυτό απεικονίζει την κατάσταση στην αγορά καλύτερα από οποιαδήποτε λεκτική ακαταστασία του Ντόναλντ Τραμπ. Και γι' αυτό ακριβώς, για την παγκόσμια οικονομία φτάνει η ώρα να συνηθίζει σε αυτές τις υψηλές τιμές και τους ανεπαρκείς φυσικούς όγκους. Αυτό συνεχίζει να πλήττει οδυνηρά την κατανάλωση και τις συναφείς επιχειρήσεις… Και ως αποτέλεσμα, άρχισαν οι χρεοκοπίες. Για παράδειγμα, χθες τα ΜΜΕ ανέφεραν ότι η έβδομη αεροπορική εταιρεία των ΗΠΑ σε όγκο μεταφορών (Spirit Airlines) πτώχευσε. Και πρέπει να διασωθεί επειγόντως. Αυτό υποσχέθηκε να κάνει ο Τραμπ. Το πώς θα σώσει τους υπόλοιπους (καθώς το κύμα των πτωχεύσεων μόλις αρχίζει να παίρνει ύφεση) δεν είναι ακόμα σαφές. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στις αερομεταφορές. Το φαινόμενο «ντόμινο» συνεχίζει να καλύπτει όλο και περισσότερους τομείς της παγκόσμιας οικονομίας. Για παράδειγμα, παρατηρείται ήδη η προφανής αδυναμία της Ταϊβάν να παραδώσει τον απαιτούμενο αριθμό τσιπ για τη δημιουργία «κέντρων δεδομένων» που κατασκευάζονται, μεταξύ άλλων, και στις ΗΠΑ. Αυτό ήδη «τρύπησε» τη φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης στο χρηματιστήριο και απειλεί να βυθίσει τις ΗΠΑ σε ύφεση. Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση, αυτή η διαδικασία επικαλύπτεται από την ίδια την απροθυμία των Αμερικανών να κατασκευαστούν αυτά τα «κέντρα» στη χώρα τους. Αυτό επιτρέπει να αποδίδονται τα πάντα τυπικά σε ανωτέρα βία και όχι σε προβλήματα με το Ιράν. Εξάλλου, για την οικονομία δεν έχει καμία απολύτως σημασία ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό. Σημασία έχει ότι συμβαίνει. Και ότι αυτό πλήττει οδυνηρά τους ρυθμούς ανάπτυξής της. Και ούτω καθεξής, όπως λένε – «παντού τα ίδια». Δηλαδή, εκείνες οι αρνητικές επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία για τις οποίες μιλούσαμε τον Μάρτιο – το πρώτο μισό του Απριλίου, αρχίζουν να αποκτούν δυναμική και γίνονται η νέα της πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει ότι, όπως και πριν, οι ΗΠΑ δεν έχουν και πολύ χρόνο να περιμένουν μέχρι να λυγίσει το Ιράν. Ό,τι κι αν λέει ο ίδιος ο Τραμπ σχετικά. Ή μάλλον, το ότι λέει πολλά γι' αυτό ακριβώς υποδηλώνει ότι η παγκόσμια οικονομία (δηλαδή οι ΗΠΑ) δεν έχει περιθώρια χρόνου για την επίλυση της ιρανικής κρίσης. Και γι' αυτό, ο Ντόνι δεν έχει τίποτα να παρουσιάσει όταν πάει τον Μάιο στο Πεκίνο (όπως είχε κάνει νωρίτερα τον Μάρτιο και τον Απρίλιο). Παρεμπιπτόντως, έχει ενδιαφέρον αν θα πετάξει ή θα αναβάλει ξανά (για να μην γελοιοποιηθεί). Αυτό θα είναι επίσης ένας ενδιαφέρων δείκτης. Αντιθέτως, το Ιράν, παρά τις όποιες δυσκολίες από τον αμερικανικό αποκλεισμό, έχει προς το παρόν χρόνο (ειδικά αν η Κίνα συνεχίσει να το βοηθά). Αυτό σημαίνει ότι αυτό το ουσιαστικό «κλινς» στον πόλεμο είναι, επί του παρόντος, συνολικά υπέρ της Τεχεράνης. Όπως και η πιθανότητα επανέναρξης ενεργών εχθροπραξιών, που μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Και αυτό το κατανοούν και στις ΗΠΑ. Και γι' αυτό, ελλείψει άλλων επιλογών, συνεχίζουν να μεταφέρουν σιγά-σιγά στην περιοχή μονάδες του στρατού και του ναυτικού τους. Για παράδειγμα, χθες μια ακόμη μοίρα αμερικανικών μαχητικών έφτασε στη ζώνη της Μέσης Ανατολής, ενώ η Τρίτη Ομάδα Μάχης Αεροπλανοφόρων του Ναυτικού των ΗΠΑ με επικεφαλής το αεροπλανοφόρο «Τζορτζ Μπους», έχοντας περιπλεύσει τις προάλλες το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, θα βρεθεί στη ζώνη επιχειρηματικής δραστηριότητας του στόλου της, που πραγματοποιεί τον αποκλεισμό των ιρανικών ακτών. Εν τω μεταξύ, απόψε τα ξημερώματα πάνω από την Τεχεράνη η αεράμυνα λειτουργούσε εντατικά, καταρρίπτοντας κάποια μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Και αυτό δεν προμηνύει τίποτα καλό για τον κόσμο. Окончание следует… 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους