Στην Έδεσσα το ποδήλατο δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης. Είναι στάση ζωής. Είναι επιλογή. Και –αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς– είναι και θέμα συνέπειας. Γιατί είναι εύκολο να προτρέπεις τους...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Στην Έδεσσα το ποδήλατο δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης. Είναι στάση ζωής. Είναι επιλογή. Και –αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς– είναι και θέμα συνέπειας. Γιατί είναι εύκολο να προτρέπεις τους νέους να αφήσουν το αυτοκίνητο. Να μιλάς για οικολογία, για αποσυμφόρηση των δρόμων, για καθαρότερο αέρα. Το δύσκολο είναι να το κάνεις πράξη στην καθημερινότητά σου. Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. Πόσοι από τους δημοτικούς συμβούλους της Έδεσσας χρησιμοποιούν πραγματικά ποδήλατο; Όχι περιστασιακά. Όχι «μια-δυο φορές τον χρόνο» για το θεαθήναι ή για μια συμβολική εμφάνιση. Αλλά καθημερινά, σταθερά, με συνέπεια. Η απάντηση είναι απλή και ταυτόχρονα αποκαλυπτική: Ελάχιστοι. Ο Μιχάλης Μπιτέρνας, ο Αργύρης Μπόγιας και ο Φίλιππος Γκιούρος, αποτελούν ίσως τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ανθρώπων που έχουν επιλέξει το ποδήλατο ως βασικό και σχεδόν αποκλειστικό μέσο μετακίνησης. Δεν το διαφημίζουν. Δεν το χρησιμοποιούν επικοινωνιακά. Το ζουν. Και αυτό φαίνεται καθημερινά στους δρόμους της πόλης. Ίσως θα μπορούσε να προστεθούν η Ζωή Αγγέλου και ο Βαγγέλης Τρυψιάνης, οι οποίοι επιλέγουν έναν άλλο δρόμο : τα πόδια. Σε μια εποχή όπου η εξάρτηση από το αυτοκίνητο θεωρείται αυτονόητη, η επιλογή της μετακίνησης χωρίς μηχανικά μέσα έχει τη δική της αξία. Από την άλλη πλευρά, η εικόνα είναι γνώριμη. Η πλειοψηφία των αιρετών κινείται σχεδόν αποκλειστικά με αυτοκίνητο. Ακόμη και ο ίδιος ο Δήμαρχος, Γιάννης Τσεπκεντζής, χρησιμοποιεί καθημερινά το αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις του. Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Με ποια αξιοπιστία μπορεί κάποιος να ζητά από τους πολίτες –και ιδιαίτερα από τους νέους– να αλλάξουν συνήθειες, όταν ο ίδιος δεν το κάνει; Η πολιτική δεν είναι μόνο λόγια. Είναι και παράδειγμα. Και στη βιώσιμη μετακίνηση, το παράδειγμα μετράει περισσότερο από κάθε καμπάνια, κάθε δήλωση, κάθε προτροπή. Δεν σημαίνει ότι όποιος χρησιμοποιεί αυτοκίνητο δεν έχει άποψη ή δεν μπορεί να μιλήσει για την οικολογία. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη. Και αυτή η διαφορά φαίνεται –κάθε μέρα– στους δρόμους της Έδεσσας. Ίσως, τελικά, το ζήτημα δεν είναι ποιος «έχει το δικαίωμα» να μιλά. Αλλά ποιος μπορεί να πείσει. Και πείθουν περισσότερο εκείνοι που πρώτα εφαρμόζουν αυτά που λένε. Οι υπόλοιποι, απλώς τα επαναλαμβάνουν. #Έδεσσα #ποδήλατο #ποδηλασία #βιώσιμη_μετακίνηση #οικολογία #καθημερινότητα #τοπική_αυτοδιοίκηση #πολίτες #παράδειγμα 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους