Ένα έργο τού 1984 τού Μίκη Θεοδωράκη εκκλησιαστικό σε κείμενα τού Ιωάννη Δαμασκηνού, όπου παντρεύονται η βυζαντινή χορωδιακή μουσική με λυρικές φωνές, μικτή και παιδική χορωδία και συμφωνική ορχήστρα...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Ένα έργο τού 1984 τού Μίκη Θεοδωράκη εκκλησιαστικό σε κείμενα τού Ιωάννη Δαμασκηνού, όπου παντρεύονται η βυζαντινή χορωδιακή μουσική με λυρικές φωνές, μικτή και παιδική χορωδία και συμφωνική ορχήστρα. Η συγκεκριμένη συναυλία-παράσταση δώθηκε το 2016 από την Ορχήστρα και Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής της Ρουμανίας στο Cluj-Napoca (πόλη της Ρουμανίας). Διευθύνει ο μαέστρο Adrian Morar. Συμμετέχει κι η παιδική χορωδία «Junior VIP» του Μουσικού Λυκείου «Sigismund Toduță». Διεύθυνση χορωδίας: Anca Mona Mariaș. Επίσης συμμετέχουν κι οι παρακάτω εξαίρετοι σολίστ: η σοπράνο Veronica Fizeșan, η μέτζο-σοπράνο Andrada Ioana Roșu, ο τενόρος Eusebiu Huțan, ο μπάσος-βαρύτονος Cristian Hodrea και ο μπάσος Simonfi Sandor. Για το έργο είχε γράψει τα εξής ο Μίκης Θεοδωράκης: "Η βασική διαφορά από τα προηγούμενα εκκλησιαστικά έργα μου, έγκειται τόσο στην ίδια την υφή τού «μέλους», όσο και στην εναρμόνισή του. Από κει και πέρα σημαντική σημασία έχει η χρήση των φωνών της χορωδίας, καθώς και η σχέση ανάμεσα στα τρία βασικά μουσικά υλικά, δηλαδή τους σολίστ, τη μικτή χορωδία και την παιδική χορωδία. Απαραίτητη θεώρησα την εισαγωγή τής γυναικείας φωνής –ως σολίστ- καθώς και τον ήχο τής παιδικής χορωδίας. Αυτή η αντίθεση τών παιδικών φωνών, σαν μια επιθετική παρουσία τής ζωής προς το θάνατο, μας βοηθά πιστεύω για να απολυτρωθούμε από τη μακάβρια θεώρηση ενός αναπότρεπτου αλλά ωστόσο συγκλονιστικού και μυστηριώδους φαινομένου. Το κείμενο (που εν πολλοίς ανήκει στον Ιωάννη τον Δαμασκηνό), από τα υψηλότερα ανθρώπινα, πνευματικά, φιλοσοφικά και ποιητικά επιτεύγματα του ελληνικού λυρικού λόγου, μας βοηθά ν΄ανακαλύψουμε τις ορθές και πραγματικές μας διαστάσεις μέσα στην παγκόσμια τάξη των πραγμάτων. Μας καλεί σε μια μεθυστική κατάδυση στο βάθος τού εαυτού μας για να ανακαλύψουμε το «φως που καίει», την ουσία και την πεμπτουσία τής ανθρώπινής μας ύπαρξης. Να ενωθούμε με το μυστήριο τού θανάτου, σαν τη μόνη εγγύηση και οδό, ότι έτσι ανακαλύπτουμε την ουσία τής ζωής. Με την αφιέρωση τού έργου αυτού στους νεκρούς τής σφαγής τών Καλαβρύτων, αποτίω φόρο τιμής στη μνήμη τών εθνομαρτύρων τής νεώτερης ιστορίας μας. 🙏🥀 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους