[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΜΑΣ Ευτυχώς που μάθαμε πρακτική θεολογία από τούς ντίπ αγράμματους προπάτορές μας. Στην φωτογραφία βλέπετε τούς τουρκόφωνους Πόντιους, πρώτα εξαδέλφια...

25#

Πλήρες Κείμενο:

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΜΑΣ Ευτυχώς που μάθαμε πρακτική θεολογία από τούς ντίπ αγράμματους προπάτορές μας. Στην φωτογραφία βλέπετε τούς τουρκόφωνους Πόντιους, πρώτα εξαδέλφια τού πατέρα μου Λάζαρου, τον Αμανάτιο Ιωαννίδη (πάνω φωτογραφία) και τόν Σεραφείμ Τσουφλίδη που γεννήθηκαν στο Ελληνικό χωριό Φάλτατσα Μεσουδιάς του νομού Ορντού στα ορεινά του κεντρικού Πόντου (Faldaca, Medudiye, Ordu). Τουρκικά μιλούσαν, όμως τό «Πατερημών» καί τό «Πιστεύω σε έναν Θεγόν» τά έλεγαν ελληνικά. Ο θείος Σεραφείμ όταν το βράδυ προσεύχονταν η φωνή του ακούγονταν από τά τουρκοφώνικα μέχρι τά βλάχικα: «Πιστεεεύω εις έέένα Θεγόννν...» Αν τολμούσε κάποιος να τού πει πως ενοχλείται, δέν θα ξανάβλεπε ήλιο. Ήταν μονοκόματος, ευθύς και πολύ ψαρωτικός και, όπως όλοι οι τουρκόφωνοι, τίμιος και αληθινός. Ηταν ένας άνθρωπος που τον έβλεπες και δεν του πήγαινες κόντρα. Να ξέρετε πως και εκεί στην πατρίδα, στον Πόντο, το ίδιο ήταν. Ούτε οι χωροφύλακες μπορούσαν να του αντισταθούν. Οπλοφορούσε με ένα εξάσφαιρο και ας μην πώ τί έκανε. Ο θείος ο Αμανάτιος (πάνω φωτογραφία) ήταν το εντελώς αντίθετο του θείου Σεραφείμ: ήπιος, διαλλακτικός, δεν οπλοφορούσε και όλες τις παρεξηγήσεις τις έλυνε με διάλογο. Ήταν από τους ελάχιστους τουρκόφωνους του χωριού του εκεί στην πατρίδα που ήξερε την Ελληνική γλώσσα, αλλά δεν ήθελε να την μιλάει, παρά μόνον να προσεύχεται σ' αυτήν. Ο θείος Αμανάτιος όταν πάτησε το πόδι του πρώτη φορά ως πρόσφυγας στην Ελλάδα, στο λιμάνι του Πειραιά, άκουσε τους λιμενεργάτες και αχθοφόρους να υβρίζουν τα θεία. Έτσι το απλοϊκό και αγαθό μυαλό του συνέδεσε την Ελληνική γλώσσα με τίς ύβρεις στα θεία και Ιερά. Έτσι αρνήθηκε να μιλήσει Ελληνικά, διότι η Ελληνική γλώσσα υπάρχει για να βρίζεις. Ο θείος Αμανάτιος έφερε εκκλησιαστικά βιβλία από την πατρίδα, τον Πόντο, και τα διάβαζε μεγαλόφωνα. Το θυμάμαι, το είδα, το άκουσα, το μαρτυρώ. Όθεν, θέλω το εκκλησιαστικό φρόνημα τών ανθρώπων μου! 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences