Γράμμα στο Νίκο Ρωμανό Αγαπημένο μας παιδί, παρακολουθούμε τόσα χρόνια, από το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008, τη ζωή σου... μια ζωή που στιγματίστηκε και εκτροχιάστηκε από τις φυσικές της ράγες. Για...
25#
Πλήρες Κείμενο:
Γράμμα στο Νίκο Ρωμανό Αγαπημένο μας παιδί, παρακολουθούμε τόσα χρόνια, από το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008, τη ζωή σου... μια ζωή που στιγματίστηκε και εκτροχιάστηκε από τις φυσικές της ράγες. Για τίποτα απ' όσα επακολούθησαν δεν έφταιξες . Για την οργή ,το θυμό και το μίσος που σου φύτεψαν στην καρδιά όλοι αυτοί που ήθελαν να μετατρέψουν το μαύρο του θανάτου του αγαπημένου σου φίλου σε άσπρο...για τη δική τους δήθεν αθωότητα ... Δεν έφταιξες για τους δημοσιογράφους που σπίλωναν τη μνήμη του Αλέξανδρου ούτε για τους δικηγόρους που τον παρουσίαζαν σχεδόν σαν "τρομοκράτη" ... Δεν έφταιξες για τις απαράδεκτες δικαστικές διαδικασίες που ακολούθησαν και σε έστειλαν απευθείας στην παρανομία και την εξέγερση... Τι άλλο θα μπορούσες να κάνεις ; Η αθωότητα σταμάτησε τη στιγμή που σταμάτησε η καρδιά του φίλου σου από τη σφαίρα του ένστολου Κορκονέα στα δικά σου χέρια ... Όλα τα υπόλοιπα ήταν μια προδιαγεγραμμένη πορεία ενός ανθρώπου που στα μάτια του είχε καταρρεύσει από νωρίς το κατεστημένο σύστημα ... Καταδικάστηκες σε 15ετή κάθειρξη...αγωνίστηκες μέσα στη φυλακή για το δικαίωμα στη μόρφωση και την εκπαίδευση...κλόνησες την υγεία σου σε ακραίο βαθμό κάνοντας απεργία πείνας με το που τα κατάφερες, σπούδασες ενώ ήσουν κρατούμενος ... Αποφυλακίστηκες ,προσπάθησες να ζήσεις με όρους αξιοπρέπειας όπως ήξερες , το το σύστημα όμως δε σε ξέχασε... Υπάρχεις κι αυτό είναι ενοχλητικό , γιατί τους θυμίζεις όσα θέλουν να κρύψουν , να εξαφανίσουν ... Τους θυμίζεις τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου κι αυτό δεν συγχωρείται . Έτσι σε τύλιξαν με μια σακούλα πλαστική και σε επέστρεψαν εκεί που θέλουν να σε έχουν κλεισμένο ,σε ένα κελί ... Σου στέρησαν ακόμα 18 μήνες από τη ζωή σου , σε παίδεψαν και για μια ακόμη φορά σε τραυμάτισαν ... Θέλω να σου πω κάτι , πολλοί εκπαιδευτικοί δάσκαλοι ,καθηγητές ,πανεπιστημιακοί ήταν στο πλευρό σου . Δεν τους είχες ανάγκη , γιατί έμαθες από μικρός να υπερασπίζεσαι το δίκαιο του εαυτού σου ...αλλά αυτοί ήταν εκεί μαζεύοντας υπογραφές και υπενθυμίζοντας ενοχλητικά την άδικη κράτηση σου με στοιχεία σαθρά. Ήταν εκεί κι έσωσαν αυτοί οι λίγοι,αλλά πολλοί την τιμή και την αξιοπρέπεια του χώρου της εκπαίδευσης... Γιατί δάσκαλος είσαι μόνο όταν μπορείς να υπερασπίζεσαι τα παιδιά, τους νέους ,τα κυνηγημένα παιδιά ενός άδικου και εκδικητικού διεφθαρμένου συστήματος . Δεν είσαι ήρωας , είσαι ένα ακόμα λαβωμένο παιδί αυτής της χώρας που τρώει και σκοτώνει τα παιδιά της ... Καλή συνέχεια στη ζωή σου , που ελπίζουμε να σε αφήσουν να τη ζήσεις !!!! Τ.Σ. 24#
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους