Προκλητικό; Ίσως. Παράλογο; Σίγουρα. Αλλά η τέχνη καμιά φορά χρησιμοποιεί το άβολο για να μας πει μια αλήθεια ... Μοιάζει με μια καρέκλα από το μέλλον. Όμως, στην πραγματικότητα, μοιάζει με παγίδα...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Προκλητικό; Ίσως. Παράλογο; Σίγουρα. Αλλά η τέχνη καμιά φορά χρησιμοποιεί το άβολο για να μας πει μια αλήθεια ... Μοιάζει με μια καρέκλα από το μέλλον. Όμως, στην πραγματικότητα, μοιάζει με παγίδα. Το έργο τιτλοφορείται "Continental Breakfast" (Ηπειρωτικό Πρωινό), της Σουηδής καλλιτέχνιδας Άννας Ούντενμπεργκ, γνωστής για τη δημιουργία κομματιών που προκαλούν δυσφορία επειδή δεν επιδιώκουν να ευχαριστήσουν, αλλά να εκθέσουν μια πολύ επίκαιρη αντίφαση. Σε αυτή την εικόνα βλέπουμε μια γυναίκα ντυμένη με επαγγελματικό κοστούμι —ένα κλασικό σύμβολο επιτυχίας, ελέγχου και εξουσίας. Ωστόσο, δεν κυριαρχεί στον χώρο. Είναι παγιδευμένη μέσα σε αυτόν. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η δύναμη του έργου. Τα πάντα σε αυτή τη δομή φαίνονται εργονομικά, μοντέρνα, σχεδόν σχεδιασμένα για να διευκολύνουν τη ζωή. Όμως το αποτέλεσμα δεν είναι η ελευθερία. Είναι η ακινησία. Το σώμα παραμένει διπλωμένο, εκτεθειμένο, περιορισμένο σε μια παράλογη στάση, λες και η τεχνολογία που υποσχέθηκε άνεση κατέληξε να γίνει μια κομψή μορφή υποταγής. Η σκηνή «χτυπάει» επίσης για έναν άλλο λόγο. Τα ρούχα μιλούν για δύναμη, αλλά η θέση την καταστρέφει. Το στέλεχος (executive) δεν μοιάζει πια με κάποιον που παίρνει αποφάσεις. Μοιάζει με κάποιον προσαρμοσμένο σε ένα σύστημα που τον στηρίζει και την ίδια στιγμή τον ακυρώνει. Δεν μπορεί να κινηθεί με φυσικότητα. Δεν μπορεί να ξεφύγει από το βλέμμα. Δεν φαίνεται να χρησιμοποιεί εκείνη τη μηχανή. Φαίνεται να την υπηρετεί. Γι' αυτό το έργο ανησυχεί τόσο πολύ. Επειδή δεν μιλάει μόνο για μια παράξενη καρέκλα. Μιλάει για τον κόσμο που έχουμε χτίσει. Έναν κόσμο στον οποίο τα πάντα γίνονται πιο αποτελεσματικά, πιο άνετα, πιο συνδεδεμένα, αλλά όπου ο άνθρωπος κινδυνεύει να καταλήξει να «διπλώνεται» για να χωρέσει σε εκείνο που ο ίδιος δημιούργησε. Και σε αυτή την άβολη, σχεδόν γελοία εικόνα, υπάρχει μια αλήθεια που είναι δύσκολο να αγνοηθεί: η τεχνολογία δεν μας απελευθερώνει πάντα. Μπορεί επίσης να μας μάθει να υπακούμε με ένα χαμόγελο. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους