'Υπόθεση Άζέφ": Σαν σήμερα 24 Απριλίου 1918, πεθαίνει ο Έβγο Άζέφ ένας από τους πιο διαβόητους πράκτορες-προβοκάτορες της Τσαρικής αστυνομίας, ο οποίος έδρασε στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στη...

25#

Πλήρες Κείμενο:

'Υπόθεση Άζέφ": Σαν σήμερα 24 Απριλίου 1918, πεθαίνει ο Έβγο Άζέφ ένας από τους πιο διαβόητους πράκτορες-προβοκάτορες της Τσαρικής αστυνομίας, ο οποίος έδρασε στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στη Λίσκαβα, (σήμερα στην περιφέρεια Μπρεστ της Λευκορωσίας) το 1869, δεύτερο από επτά παιδιά ενός φτωχού Εβραίου ράφτη. Αφού εγκατέλειψε το σχολείο γύρω στο 1890, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και πλανόδιος πωλητής. Το 1892, η αστυνομία τον υποψιάστηκε για διακίνηση επαναστατικής λογοτεχνίας. Για να αποφύγει τη σύλληψη, υπεξαίρεσε 800 ρούβλια και διέφυγε στη Γερμανία. Εκεί σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός και εντάχθηκε σε ομάδα Ρώσων σοσιαλδημοκρατών. Τον Απρίλιο του 1893, ο Αζέφ έγραψε στην Οχράνα, την μυστική αστυνομία του Τσάρου προσφέροντας, έναντι αμοιβής, να καταδίδει τους συμφοιτητές του. Το 1894 εντάχθηκε στην Ένωση Σοσιαλιστών Επαναστατών του Εξωτερικού. Όταν αποφοίτησε το 1899, η Οχράνα τον διέταξε να επιστρέψει στη Ρωσία, όπου εντάχθηκε στην Ένωση Βορείων Σοσιαλιστών Επαναστατών και άρχισε να διεσδύει στην οργάνωση. Το 1902, στην Ελβετία, ο Αζέφ έγινε ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος και αναπληρωτής επικεφαλής της ένοπλης οργάνωσης υπό τον Γκερσούνι. Όταν ο Γκερσούνι συνελήφθη το 1903, ο Αζέφ τον διαδέχθηκε. Έτσι, ο Αζέφ έγινε ταυτόχρονα κορυφαίος τρομοκράτης και υψηλά αμειβόμενος πληροφοριοδότης της αστυνομίας. Οργάνωσε τη δολοφονία του υπουργού Εσωτερικών Βιατσεσλάβ Πλέβε το 1904 και, το 1905, του Μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς, θείου του Τσάρου και κυβερνήτη της Μόσχας Οι επιτυχίες αυτές του έδωσαν τεράστιο κύρος στο κόμμα, με αποτέλεσμα να τροφοδοτεί την Οχράνα με λίστες μελών των Σοσιαλιστών Επαναστατών. Μεταξύ αυτών ήταν η Άννα Γιακίμοβα και η Ζιναΐντα Κοπολιαννίκοβα. Μόνο το 1905 κατέδωσε 17 συνεργάτες του. Στα τέλη του 1906, Βλαντίμιρ Μπουρτσέφ (εκδότης ενός αριστερού περιοδικού και αργότερα αντίπαλος των Μπολσεβίκων και της Οκτωβιρανής Επανάστασης) απέκτησε πρόσβαση σε πληροφορίες για την ύπαρξη ενός κατασκόπου στην ηγεσία του κόμματος των Σοσιαλιστών Επανασταστών. Αργότερα, ο Μπουρτσέφ είδε τον Αζέφ να διασχίζει την Αγία Πετρούπολη με ανοιχτή άμαξα, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι επαναστάτες κρύβονταν, και υποψιάστηκε ότι ήταν ο άγνωστος κατάσκοπος. Στη συνέχεια, συνέταξε φάκελο κατηγοριών κατά του Αζέφ και τον τύπωσε και τον απέστειλε στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, η οποία όρισε τρεις βετεράνους επαναστάτες —την Βέρα Φίγκνερ, τον Γκέρμαν Λοπάτιν και τον Πέτρο Κροπότκιν— σε ανακριτική επιτροπή, η οποία συνεδρίασε επί έναν μήνα στο Παρίσι και κατέληξε ότι οι ισχυρισμοί του Μπουρτσέφ έπρεπε να ληφθούν σοβαρά υπόψη. Τον Ιανουάριο του 1909, η Κεντρική Επιτροπή διέταξε τη δολοφονία του Αζέφ και προσπάθησε να τον παρασύρει σε μια απομονωμένη βίλα στη Γαλλία αλλά εκείνος διέφυγε στη Γερμανία. Η αποκάλυψη της ταυτότητας του προκάλεσε σκάνδαλο στους κόλπους του επαναστατικού κινήματος στην Ρωσία. Η σύζυγός του, Λιούμπα Μάνκιν, που δεν γνώριζε τις δραστηριότητες του μέχρι να αποκαλυφθεί,,τον χώρισε και μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Στη Γερμανία, έζησε με μια τραγουδίστρια και εργάστηκε ως πωλητής κορσέδων και χρηματιστής. Ζούσε με τον φόβο ότι θα αναγνωριστεί και θα δολοφονηθεί. Από το 1915 έως το 1917, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου, κρατήθηκε από τη Γερμανία ως εχθρικός αλλοδαπός. Στη φυλακή υπέφερε από νεφρική νόσο και τελικά πέθανε από νεφρική ανεπάρκεια στο Βερολίνο στις 24 Απριλίου 1918. Τάφηκε σε ανώνυφο τάφο στο νεκροταφείο Βίλμερσντορφ. Η δράση του αποτελεί απο τα πιο γνωστά παραδείγματα προβοκάτσιας στην ιστορία του Σοσιαλιστικού κινήματος στην Ρωσία στις αρχές του 20ου αιώνα. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους