«Μέσα από αυτή τη γυναίκα αγαπώ τα πάντα» «Δύο δεμάτια αχτίδες κρατάω στα χέρια μου τώρα. Το ένα είναι μια γυναίκα, που μου την έδωκε ο θεός και μου την αρνηθήκανε οι άνθρωποι, το δεύτερο βεβαιώνει...

25#

Πλήρες Κείμενο:

«Μέσα από αυτή τη γυναίκα αγαπώ τα πάντα» «Δύο δεμάτια αχτίδες κρατάω στα χέρια μου τώρα. Το ένα είναι μια γυναίκα, που μου την έδωκε ο θεός και μου την αρνηθήκανε οι άνθρωποι, το δεύτερο βεβαιώνει το πρώτο. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι μέσα από αυτή τη γυναίκα αγαπώ τα πάντα. Τη ζωή, την καταστροφή, την φύση, τον θάνατο, την ομορφιά, το σκοτάδι, τον θεό τον ίδιο. Αν μούλειπε αυτή η γυναίκα, όλη τούτη η υπέροχη υπαρκτική διάταξη θάτανε ανόητη, δηλαδή χωρίς νόημα» (Λιαντίνης, Μόναχο, 10/1/1970) «Καρδιά μου, τα χείλη σου φιλώ. Πόσες φορές αγκάλιασα με τα μάτια το γράμμα σου το ποθητό, πόσες αμέτρητες φορές τον πόνο μου σκαλίζει πιο πολύ κάθε σου λέξη, αλλά και ζωή μου δίνει. Ρούφηξα τα λόγια νοερά, ταξίδεψα στο δωματιάκι μας και πίνοντας μαζί τον καφέ έκλεισα το στόμα και σε κοιτούσα στα μάτια, όπως τότε σε ένα άλλο αγαπημένο δωμάτιο. Αγάπη, λαχτάρα μου μοναδική, να 'ξερες πώς μπορώ και σε βλέπω. Ναι, όλο σου το πρόσωπο τις χαραματιές και τα μαύρα μαλλιά, τα χείλη και το λαιμό, το κορμί το λατρεμένο και τις παλάμες που μού διναν δύναμη, όταν με σεβασμό και στοργή απαλά τις φιλούσα. Γιατί να μας γκρεμίσει τη ζωή ο κεραυνός; Δεν το μπορώ, δεν το μπορώ. Τρέλλα μού έρχεται πολλές φορές και πάω να χάσω τα λογικά μου. Αγαπημένε μου άνδρα, δεν τη βαστώ τη ζωή χωρίς την παρουσία σου. Αλήθεια μου, χωρίς εσέ, ο θάνατος είναι πια ο σκοπός» (Γυναίκα, Αθήνα, 9/10/1970) ______________ Από Δευτέρα σε όλα τα βιβλιοπωλεία (σε Πολιτεία και Ιανό το Σάββατο). 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους