Υπάρχει μια αλήθεια, παράξενη και συχνά αμίλητη: Όσο περισσότερο βυθίζεσαι στην κατανόηση του κόσμου, τόσο περισσότερο νιώθεις σαν ξένος στην ίδια σου την πόλη. Ο Γιουνγκ το είπε ξεκάθαρα: "Αν ένας...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει μια αλήθεια, παράξενη και συχνά αμίλητη: Όσο περισσότερο βυθίζεσαι στην κατανόηση του κόσμου, τόσο περισσότερο νιώθεις σαν ξένος στην ίδια σου την πόλη. Ο Γιουνγκ το είπε ξεκάθαρα: "Αν ένας άνθρωπος γνωρίζει περισσότερα από τους άλλους, γίνεται μοναχικός". Όχι από αλαζονεία, ούτε από επιλογή. Αλλά γιατί τα μάτια του έχουν μάθει να διαπερνούν τη βιτρίνα. Βλέπει πίσω από το τυπικό "είμαι καλά", πίσω από τα προσωπεία της καθημερινότητας, πίσω από τις λέξεις που λέγονται μόνο και μόνο για να σπάσουν τη σιωπή. Και τότε, η φλυαρία των πολλών αρχίζει να φαντάζει ρηχή. Η γνώση παύει να είναι μόνο δύναμη και γίνεται ένα φορτίο βαρύ, ένας "νταλγκάς" που σε αναγκάζει να απομακρυνθείς από όσα κάποτε σε διασκέδαζαν, αλλά πλέον σου προκαλούν έναν θόρυβο εκκωφαντικό. Όμως, μέσα σε αυτή τη μοναξιά κρύβεται μια αρχοντιά. Είναι ο χώρος όπου η σοφία ζυμώνεται με την αυθεντικότητα. Ίσως οι άνθρωποι που σκέφτονται βαθιά να μην είναι "μόνοι"... Ίσως απλώς να περιμένουν εκείνους τους λίγους που μπορούν να αφουγκραστούν τις ίδιες συχνότητες. Γιατί στο τέλος της ημέρας, μια και μόνη αληθινή σύνδεση ζυγίζει περισσότερο από χιλιάδες επιφανειακές χειραψίες. Αν νιώθεις μόνος επειδή το βλέμμα σου φτάνει εκεί που οι άλλοι φοβούνται να κοιτάξουν, μην τρομάζεις. Δεν είσαι χαμένος. Είσαι, επιτέλους, ελεύθερος... Στη Sofia Topalidou Moli 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους