Περί της ανανέωσης της θητείας της κυρίας Παπανδρέου, την ασυλία βουλευτών και υπουργών και τα υπόλοιπα που πρέπει να ξέρετε περί της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, την οποία πολλοί εμίσησαν και πολλοί...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Περί της ανανέωσης της θητείας της κυρίας Παπανδρέου, την ασυλία βουλευτών και υπουργών και τα υπόλοιπα που πρέπει να ξέρετε περί της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, την οποία πολλοί εμίσησαν και πολλοί αγάπησαν προσφάτως στην χώρα μας Όπως είναι απαράδεκτο πρόσωπα της εκτελεστικής εξουσίας να εκφράζονται απαξιωτικά για έναν θεσμό της Δικαιοσύνης, ευρωπαϊκής μάλιστα περιωπής (_qhnr_δεν είναι και κανείς σοβαρός θεσμός..._qhnr_ κλπ), το ίδιο απαράδεκτη και καταδικαστέα είναι και η εργαλειοποίησή του. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα παρακάτω βασικά για όσα απασχολούν έντονα την δημόσια συζήτηση αυτές τις μέρες: 1. Ο διορισμός των Ευρ. Εντεταλμένων Εισαγγελέων (όπως είναι λχ η Πόπη Παπανδρέου) προτείνεται από το αρμόδιο όργανο κάθε κράτους που συμμετέχει στον θεσμό (δηλαδή για την Ελλάδα από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο) και αποφασίζεται από το συλλογικό όργανο της Ευρ. Εισαγγελίας που εδρεύει στο Λουξεμβούργο. Δηλαδή, μπορεί μεν η Ευρ. Εισαγγελία -και έχει συμβεί- να μην δεχτεί κάποιον που προτείνεται από μία χώρα επειδή δεν πληροί τα προβλεπόμενα κριτήρια, δεν μπορεί όμως επ΄ουδενί να διορίσει κάποιον από μόνη της, κάποιον που δεν έχει δηλαδή προηγουμένως προταθεί. Αυτό ορίζεται στο άρθρο 17 του Κανονισμού 2017/1939 που θεσπίζει τον θεσμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και ρυθμίζει τα της λειτουργίας της. Είναι δε προφανές ότι το ίδιο ισχύει και για την ανανέωση ή μη της θητείας κάποιου, ελλείπουσας μάλιστα ειδικότερης επ΄αυτού ρύθμισης. Συνεπώς, για να ανανεωθεί η θητεία της κυρίας Παπανδρέου ή οποιουδήποτε άλλου Έλληνα Εντεταλμένου Ευρ. Εισαγγελέα πρέπει πρώτα η ανανέωσή της να προταθεί από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Άρα η είδηση που κυκλοφόρησε εδώ ότι τάχα ανανεώθηκε ήδη η θητεία της κυρίας Παπανδρέου χωρίς ακόμη να έχει καν σταλεί πρόταση από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, επειδή θεωρώ απίθανο η κυρία Κοβέσι και τα υπόλοιπα μέλη του συλλογικού οργάνου της Ευρ. Εισαγγελίας να έχουν παραβεί τον Κανονισμό, ήταν μάλλον (άλλη μία) διαστρέβλωση των ελληνικών ΜΜΕ, ενώ η αλήθεια προφανώς είναι ότι πρόκειται για μια κατά αρχήν απόφαση (για την οικονομία της διαδικασίας, όπως λέμε συχνά στα νομικά) που λέει ότι στην περίπτωση που το ελληνικό αρμόδιο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο κρίνει ότι πρέπει να προτείνει την ανανέωση της θητείας της, η Ευρ. Εισαγγελία την εγκρίνει. 2. Ακόμη πιο διαστρεβλωμένη είναι και η θέση που συχνά ακούγεται ότι τάχα οι προβλέψεις του ελληνικού Συντάγματος για την ασυλία υπουργών και βουλευτών συγκρούονται με τον παραπάνω Κανονισμό και εμποδίζουν την άσκηση της δράσης της Ευρ. Εισαγγελίας και γι αυτό, λόγω της αρχής της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, όπως συνέβη στην απόφαση του ΣτΕ για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, θα πρέπει να ερμηνευθεί ότι ο Κανονισμός υπερισχύει και οι έρευνες μπορούν να προχωρήσουν χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ασυλίες του ελληνικού Συντάγματος. Πρόκειται για μια τεράστια διαστρέβλωση: ο ίδιος Κανονισμός, στο άρθρο 29, προβλέπει ρητά ότι όπου οι έρευνες της Ευρ, Εισαγγελίας αφορούν σε πρόσωπα που απολαμβάνουν ασυλίας βάσει του εθνικού δικαίου, υποβάλλεται αίτημα για να ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο για τις περιπτώσεις αυτές, δηλ, στα καθ΄ημάς, για την άρση ή μη της ασυλίας υπουργού ή βουλευτή. Συνεπώς καμιά απολύτως σύγκρουση δεν υφίσταται και καμιά ανάγκη ερμηνείας δεν υπάρχει, αφού ο ίδιος ο Κανονισμός αναγνωρίζει αυτές τις ασυλίες και μάλιστα επιβάλλει την τήρηση των σχετικών διαδικασιών της εθνικής νομοθεσίας. 3. Η άρση (αν αποφασιστεί, για όποιους τυχόν αποφασιστεί) της ασυλίας βουλευτή ή υπουργού κατόπιν αιτήματος της Ευρ. Εισαγγελίας, όπως ζητείται τώρα για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν σημαίνει την ενοχή τους. Ούτε καν η Ευρ. ΕΙσαγγελία που ζητά την άρση τους σε σχέση με τη διερεύνηση συγκεκριμένων αδικημάτων πλημ. ή κακουργ. χαρακτήρα τους θεωρεί ενόχους ή έστω κατηγορούμενους. Ζητά την άρση της ασυλίας τους προκειμένου να μπορέσει να διεξάγει τις απαραίτητες έρευνες ώστε να μπορέσει -τότε μόνο- να κρίνει αν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για να τους καταστήσει κατηγορούμενους, ασκώντας ποινική δίωξη εναντίον τους. Χωρίς την άρση της ασυλίας τους δεν μπορεί να διεξάγει την έρευνα την οποία, χωρίς να έχει προκαταλάβει το αποτέλεσμά της, οφείλει να διενεργήσει. 4. Ορισμένοι, ιδίως εκείνοι που μέχρι πρόσφατα οργάνωναν για την προβολή τους και για το δικό τους πολιτικό και, κυρίως, προσωπικό συμφέρον πύρινες εκδηλώσεις στις Βρυξέλλες για τα Τέμπη αλλά τελικά έφαγαν πόρτα από την Καρυστιανού κι έμειναν χωρίς πρόσφορο πεδίο δράσης, βρήκαν τώρα ευκαιρία την Ευρ. Εισαγγελία για να συνεχίσουν να παραστήνουν ότι τάχα κόπτονται για το κράτος δικαίου και τους ευρ. θεσμούς (τους οποίους βέβαια οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν έτοιμοι να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους μερικά χρόνια πριν -γιατί ευτυχώς αμνησία δεν πάθαμε ακόμη). Καλυτερα όλοι αυτοί, όπως και ολόκληρο το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ν΄αφήσουν ήσυχη την Ευρ. Εισαγγελία, η οποία είναι ένα πολύ σημαντικός ανεξάρτητος θεσμός, ο οποίος θα γίνεται όλο και σημαντικότερος και ο οποίος το χειρότερο που μπορεί να πάθει είναι να βρεθεί στη μέση πολιτικών αντιπαραθέσεων, προσχηματικών κατηγοριών και υποκριτικών επαίνων απολύτως αδιάφορων για την ουσία, που στο μόνο στο οποίο οδηγούν είναι η δυσφήμισή του, όπως φοβάμαι ότι ήδη συμβαίνει. 5. Ζούμε σε μια χώρα που με τεράστια ευκολία όλα χρησιμοποιούνται χωρίς κανόνες και μέτρο. Την ανυποληψία και έλλειψη σοβαρότητας και δημοσιογραφικής δεοντολογίας στα περισσσότερα ελληνικά ΜΜΕ (πλήρως εξαρτημένα άλλωστε από κάθε είδους συμφέροντα) την ξέρουμε. Δυστυχώς όμως το ίδιο συμβαίνει όλο και περισσότερο και από την πλευρά των επιστημόνων και δη των νομικών. Διότι σε μια χώρα που η αξιοκρατία είναι άγνωστη λέξη, η άκριτη στράτευση προς τη μία ή την άλλη πλευρά είναι αυτή που οδηγεί σε δημόσια προβολή, θέσεις και οφίτσια. Ειδικά στους συναδέλφους μου νομικούς εγώ ταπεινά θα σύστηνα να διαβάζουν τουλάχιστον πρώτα τι λέει ο νόμος πρν εκφραστούν δημόσια και κατακεραυνώσουν τα πάντα, συμβάλλοντας έτσι κι αυτοί τα μάλα στην παραπληροφόρηση του κοινού και στη γενικευμένη αμφισβήτηση της δημοκρατίας και των θεσμών της. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους