«Είστε ελεύθερος να φύγετε. Κανείς δεν θα σας προσέξει». Εμφάνιση του Αγίου Γεωργίου Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Φλωρίνης Χρυσόστομος ταξίδεψε στα Ιεροσόλυμα και από εκεί στη Δαμασκό, για να συναντηθεί...

25#

Πλήρες Κείμενο:

«Είστε ελεύθερος να φύγετε. Κανείς δεν θα σας προσέξει». Εμφάνιση του Αγίου Γεωργίου Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Φλωρίνης Χρυσόστομος ταξίδεψε στα Ιεροσόλυμα και από εκεί στη Δαμασκό, για να συναντηθεί και να συσκεφθεί με τους Προκαθημένους των Ανατολικών Πατριαρχείων. Και οι δύο Πατριάρχες καλωσόρισαν τον αείμνηστο Ιεράρχη, δικαιώνοντας τις προσπάθειες και τις θυσίες του και υποσχόμενοι την υποστήριξή τους στη σύγκληση μιας προσυνοδικής συνόδου, ή μιας μεγάλης Ορθόδοξης συνόδου, για την επίλυση ορισμένων εκκρεμών εκκλησιαστικών ζητημάτων, κυριότερο από τα οποία ήταν αυτό του Εορτολογίου. Αφού έκανε προετοιμασίες για να επιστρέψει στην Ελλάδα, τον εμπόδισε ο Έλληνας Πρόξενος, ο οποίος, εκτελώντας εντολές που του είχαν δοθεί από την Αθήνα, δεν επικύρωσε το διαβατήριό του. Έτσι, κρατήθηκε εκεί, παραμένοντας «αιχμάλωτος» για σχεδόν πέντε μήνες.3 Ο Έλληνας Πρόξενος, σύμφωνα με τις εντολές του από την Αθήνα εκπλήρωσε τα καθήκοντα του «φυλακοφύλακα» για τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο. Αλλά η Πρόνοια του Θεού εργαζόταν για την απελευθέρωση του «φυλακισμένου». Η Θεία Πρόνοια επέλεξε ως όργανό της τον «απελευθερωτή των αιχμαλώτων», τον Άγιο Γεώργιο τον Θαυματουργό και Τροπαιοφόρο. Μέχρι την τελευταία του πνοή, ο αξέχαστος Ιεράρχης αφηγούνταν με δέος αυτό το πραγματικά εκπληκτικό και συγκινητικό θαύμα του Αγίου Γεωργίου. «Ήμουν στενοχωρημένος από την αιχμαλωσία μου, επειδή δεν είχα καμία πληροφορία για την πρόοδο του ιερού μας αγώνα, και δεν ήξερα ποια θα ήταν η έκβαση της αυθαίρετης κράτησής μου στα Ιεροσόλυμα». «Υπό το βάρος αυτής της έντονης μελαγχολίας, πήγα την επόμενη ημέρα, 23 Απριλίου, στη Θεία Λειτουργία. Με λύπη και πίστη παρακάλεσα τον Άγιο Γεώργιο να με βοηθήσει: «Άγιε Γεώργιο, Μεγαλομάρτυρα του Χριστού, εσείς που είστε ο απελευθερωτής των αιχμαλώτων και ο υπερασπιστής των φτωχών, κάντε ένα θαύμα και ελευθερώστε με από αυτή την αιχμαλωσία!»» Το βράδυ εκείνης της ημέρας, ενώ βρισκόταν στο δωμάτιό του, και πριν ξαπλώσει για ύπνο, άκουσε ένα χτύπημα στην πόρτα του δωματίου του. «Ελάτε μέσα», είπε ο Μητροπολίτης. Αμέσως η πόρτα άνοιξε, και ένας ευγενής νέος μπήκε και είπε: «Είστε ελεύθερος να φύγετε. Κανείς δεν θα σας προσέξει». «Παρακαλώ πηγαίνετε να επικυρώσετε το διαβατήριό μου», παρακάλεσε ο αείμνηστος Ιεράρχης τον νεαρό. Ο νεαρός έφυγε αμέσως και, όταν επέστρεψε λίγο αργότερα, είπε στον Μητροπολίτη: «Όλα είναι έτοιμα». Όταν ο Μητροπολίτης του έκανε νόημα να του προσφέρει μια αμοιβή, ο νεαρός εξαφανίστηκε. Έκπληκτος, ο Μητροπολίτης αναρωτήθηκε τι συνέβαινε. Η ψυχή του, ωστόσο, ήταν γεμάτη ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Την επόμενη μέρα, πήγε ξανά στην Εκκλησία. Μόλις το βλέμμα του έπεσε στην Εικόνα του Αγίου Γεωργίου, θυμήθηκε το όραμα της προηγούμενης νύχτας, επειδή ο νεαρός άνδρας στο όραμα ήταν απολύτως πανομοιότυπος με την σεβάσμια μορφή του Αγίου στην Εικόνα. Έψαλλε με θέρμη το Απολυτίκιο του Αγίου: «Ως ελευθερωτής των αιχμαλώτων και υπερασπιστής των φτωχών,…». Στη συνέχεια είπε στον Άγιο Γεώργιο, σαν να συνομιλούσε με τον αγαπημένο του φίλο: «Άγιε Γεώργιε, είμαι φυλακισμένος. Τώρα, αφού μου υποσχέθηκες ότι κανείς δεν θα με προσέξει, φεύγω. «Φύλαξέ με». Αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Εκκλησία, πήγε στο σπίτι όπου έμενε και είπε στην σπιτονοικοκυρά: «Φεύγω για τον Πειραιά». «Μα, Σεβασμιότατε, πού θα πάτε; Το διαβατήριό σας δεν έχει επικυρωθεί». «Ο Άγιος Γεώργιος θα με βοηθήσει». Όταν έφτασε στη Χάιφα, από όπου τα πλοία απέπλευαν για τον Πειραιά, άρχισε να ανησυχεί ξανά, επειδή δεν γνώριζε τη γλώσσα και δεν είχε κανέναν της δικής του εθνικότητας με τον οποίο να μπορούσε να μιλήσει. Ωστόσο, ενώ περπατούσε σε έναν λόφο, είδε έναν άγνωστο μοναχό, ο οποίος τον πλησίασε, τον υποκλίθηκε και του είπε στα ελληνικά: «Σεβαιότατε, πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω;» «Πώς μπορείτε να με εξυπηρετήσετε; Θέλω να φύγω και το διαβατήριό μου δεν έχει επικυρωθεί από το Ελληνικό Προξενείο». Ο μοναχός πήγε το διαβατήριο στο ταμείο εισιτηρίων και, παρόλο που δεν είχε τη σφραγίδα του Ελληνικού Προξενείου, του εξέδωσαν ένα εισιτήριο. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος πέρασε απαρατήρητος από όλα τα σημεία ελέγχου και επιβιβάστηκε σε ένα ρουμανικό πλοίο με προορισμό τον Πειραιά, όπου έφτασε υπό την προστασία του Αγίου Γεωργίου.4 Αφού αποβιβάστηκε, πήγε κατευθείαν στο Υπουργείο Θρησκευμάτων, όπου ο τότε Υπουργός τον ρώτησε έκπληκτος: «Πώς φτάσατε εδώ, Σεβασμιότατε;» «Με ρουμανικό πλοίο», απάντησε αφελώς ο σεβάσμιος Ιεράρχης. Η έκπληξη του Υπουργού εξηγήθηκε αμέσως. Η ανιψιά του Μητροπολίτη από την πλευρά του αδελφού του, Μελπομένη Ζαχαρία, είχε πάει στο σπίτι ενός φίλου, όπου ήταν παρών ο αείμνηστος Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος.5 «Πώς είναι ο θείος σας;» ρώτησε ο Μητροπολίτης. «Είναι καλά και έρχεται». «Αυτό είναι αδύνατο! Υποτίθεται ότι θα μείνει στην Ιερουσαλήμ.» «Αλλά ο θείος μου έρχεται!» Και του έδειξε το τηλεγράφημα που είχε λάβει λίγες ώρες πριν. Ο Μητροπολίτης Χρύσανθος έκανε τον σταυρό του και είπε: «Το Υπουργείο Εξωτερικών έδωσε αυστηρές εντολές στο Ελληνικό Προξενείο στην Ιερουσαλήμ να μην επικυρώσει με κανέναν τρόπο το διαβατήριό του. Λοιπόν, «πώς γίνεται να έρχεται;» Ο μοναχός που βοήθησε τον αείμνηστο Μητροπολίτη Χρυσόστομο ήταν ο αείμνηστος Ιερομόναχος Ευγένιος Ιεροσολύμων, τον οποίο οι Γερμανοί εκτέλεσαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής επειδή, όπως είπαν, είχε βοηθήσει Άγγλους αιχμαλώτους να δραπετεύσουν στη Μέση Ανατολή.6 * Πηγή: ÉOryÒdojow ÖEnstasiw ka‹ Martur¤a, Τεύχη 18-2 (Ιανουάριος-Δεκέμβριος 1990), σελ. 174-177. 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους