Δήμος Καλλιθέας- Municipality of Kallithea Άγιος Γεώργιος Χαροκόπου: Ένα αρχιτεκτονικό «θαύμα» γεννημένο από τον μόχθο μιας ολόκληρης γειτονιάς Πολλοί από εμάς περνάμε καθημερινά από τις γειτονιές...

25#

Πλήρες Κείμενο:

Δήμος Καλλιθέας- Municipality of Kallithea Άγιος Γεώργιος Χαροκόπου: Ένα αρχιτεκτονικό «θαύμα» γεννημένο από τον μόχθο μιας ολόκληρης γειτονιάς Πολλοί από εμάς περνάμε καθημερινά από τις γειτονιές της Καλλιθέας, όμως λίγοι γνωρίζουν πως ο επιβλητικός Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Χαροκόπου κουβαλά μια ιστορία που μοιάζει με μικρό έπος. Δεν πρόκειται απλώς για ένα θρησκευτικό μνημείο, αλλά για μια ζωντανή κατάθεση ψυχής των κατοίκων της περιοχής, που ξεκίνησε το 1935 σε ένα τοπίο που τότε θύμιζε περισσότερο άγριο, απόκρημνο λόφο παρά τον αστικό ιστό που ξέρουμε σήμερα. Ήταν το «θέλημα του Αγίου», όπως έλεγαν οι παλιοί, να χτιστεί η εκκλησία του σε εκείνο το ψηλό σημείο, για να επιβλέπει και να ευλογεί τους ενορίτες του. Η ιδιαιτερότητα του Ναού ξεκινά από την ίδια του την όψη. Με τις οξείες γωνίες του να παραπέμπουν στον γοτθικό ρυθμό, δίνει την αίσθηση πως προσπαθεί να «τρυπήσει» τα σύννεφα για να αγγίξει το θείο. Ακόμα και η ονομασία του κρύβει ένα παρασκήνιο ευγένειας και ταπεινότητας. Αν και ο Υπασπιστής του Βασιλέως, Στέφανος Φίλιππας, υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης, αρνήθηκε να αφιερωθεί ο Ναός στον Άγιο Στέφανο για να μην θεωρηθεί επίδειξη εγωισμού. Έτσι, το όνομα δόθηκε προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου, ως αναγνώριση στις ενέργειες του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Κονδύλη για την παραχώρηση του οικοπέδου. Η πορεία από το 1935 μέχρι σήμερα δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Από την πρώτη ξύλινη κατασκευή περάσαμε στη θεμελίωση του λιθόκτιστου ναού το 1948, σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε να κλείσει τις πληγές της. Όταν όμως ήρθαν οι δεκαετίες του ’50 και του ’60 και η Καλλιθέα άρχισε να γεμίζει απότομα με πολυκατοικίες, ο Ναός δεν χωρούσε πια το ποίμνιό του. Τότε ήταν που χρειάστηκε η τόλμη του Αρχιμανδρίτη Χρυσοστόμου Μπόγδη. Κόντρα στις τεχνικές δυσκολίες και τους φόβους για το τεράστιο κόστος, επέμεινε στην επέκταση του κτιρίου, ένα έργο που ολοκληρώθηκε με θυσίες και προσωπικό κόπο των ενοριτών. Σήμερα, μπαίνοντας στον Άγιο Γεώργιο, ο επισκέπτης περιβάλλεται από τη μοναδική αγιογράφηση του Λάμπρου Γουβανάκη και της Μαρίας Μπέκα, έργα που ολοκλήρωσαν την αισθητική ταυτότητα του Ναού επί των ημερών του π. Κωνσταντίνου Αντύπα. Κάθε γωνιά του, από τον πέτρινο σκελετό μέχρι το τελευταίο χρώμα στον θόλο, διηγείται την ίδια ιστορία: εκείνη του Κλήρου και του λαού που, ενωμένοι από μια βαθιά, αδιαπραγμάτευτη πίστη, κατάφεραν να μετατρέψουν έναν γυμνό βράχο σε ένα πνευματικό λιμάνι για τις γενιές που ακολούθησαν. Είναι ένας Ναός που μας θυμίζει πως τα ομορφότερα πράγματα χτίζονται πάντα «εξ υστερήματος», με μεράκι και πολλή αγάπη. πηγή Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών 24#

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη δημοτικότητά τους